آیا باید به اولین خواستگار " بله " بگوییم؟!
مهدی سلطانی در سریال مادرانه، حرف جالبی به دخترش می زد او می گفت: «کسی که در کوچه، خیابان عاشقت شده، در همان کوچه، خیابان تو را می گذارد و می رود.»
به گزارش افکارنیوز، این درست که شرایط اقتصادی، روی ازدواج تاثیر گذاشته و تعداد ازدواج ها کم شده است و یا اگر هم انجام می شود، خانواده ها سعی می کنند، اقتصادی تر به قضیه نگاه کنند، اما آنچه که می خواهیم در این بحثبرای دختران دم بخت به آن اشاره کنیم، «ازدواج از روی عجله» است. گاهی اوقات خیلی ها دل شان می خواهد زودتر از خانه پدری به خانه شوهر بروند، بدون فکر، بدون تحقیق، بدون اینکه همدیگر را بشناسند و برای این کار دلایلی موجه هم برای خود دارند، شاید دیگر فرصت ازدواج برای من پیش نیاید، شاید دیگر خواستگار نداشته باشم، شاید بهتر از این فرد، دیگر
خواستگاری پیدا نکنم که موقعیت بهتری داشته باشد و «شاید» های دیگر…
و شاید به همین علت است که آمارها نشان از ۹/۱۴ درصد طلاق ها در یک سال ابتدایی ازدواج ها دارد و ۴۹ درصد کل طلاق ها زیر ۵ سال زندگی بوده است شاید یکی از دلایل این طلاق ها، عجله باشد. هستند دختر خانم هایی که می گویند، من عاشق همسرم شدم، دوستش دارم، اما اصلاً همدیگر را متوجه نمی شویم. من با او می خواهم راه بیایم، اما او به هیچ عنوان توجهی به من نمی کند. حتی وقتی من حالم بد است و بیمار هستم، باز هم به من توجهی نمی کند. شاید ازدواج من درست نبود… و یا عده ای دیگر هم هستند که می گویند در خانواده ام تنش بوده و برای فرار از این وضع به اولین خواستگارم «بله» گفتم، اما الان متوجه هستم
که خیلی خیلی اشتباه کردم… اما دختران دم بخت چه کار باید انجام دهند که این گونه ازدواج ها برایشان رقم نخورد؟ آیا بهتر نیست به اطراف تان نگاهی بیندازید و به آنهایی که طلاق گرفته اند، به زندگی قبل از ازدواج شان(توجه کنید، قبل از ازدواج شان) نگاهی بیندازید واقعاً شما آمادگی ازدواج دارید یا نه! و یا به خاطر احساس هایی که زودگذر است، تصمیم به ازدواج می گیرید. این مطلب به این منظور نیست که شما را از ازدواج بترساند و یا به شما تلقین کند که ازدواج نکنید، این مقاله را بخوانید و با خودتان روراست باشید که آیا به دلایل زیر می خواهید هر چه زودتر ازدواج و زندگی تان را متنوع کنید،
با توجه به جامعه این روزها و اینکه متاسفانه طلاق ها افزایش پیدا کرده است بهتر است درست تصمیم بگیرید تا در آینده خدای ناکرده با واژه طلاق آشنا نشوید، اگر هم بزرگتری به شما گفت: «الان ازدواج برای شما زوده دخترم» و یا «این آقا پسر به شما نمی آید»، حرفش را جدی بگیرید و به این پرسش فکر کنید آیا برای ازدواج کردن تان، دلیل درستی دارید و یا «نه» بلکه تنها می خواهید ازدواج کنید، که بهتر است ازدواج نکنید و منتظر یک فرصت خوب باشید… این درست که احساسات برای شروع زندگی مشترک لازم است، اما اگر تنها به خاطر یک شور و هیجان گذرا می خواهید ازدواج کنید، بدانید که این احساسات خیلی
زودگذر است… هدف از نگارش این مطلب این است که به اولین خواستگارتان بله نگویید.
این تنها شانس من است
خواستگار درب خانه تان را می زند، حال بنای این آشنایی هر چه می تواند باشد، او اولین خواستگارتان است، از طرفی فکر می کنید برای ازدواج دیر شده است و اگر با او ازدواج نکنید، دیگر شانس به شما رو نمی کند؟ و دیگر برای شما خواستگار نمی آید. این فکر کاملاً اشتباه است، چرا که شما هنوز آمادگی ازدواج ندارید، نمی دانید که از ازدواج چه می خواهید، باید صبر کنید تا هدف تان را از ازدواج مشخص و فرد مورد نظرتان را به خوبی پیدا کنید. شما باید ابتدا به درک متقابل برسید. عجله نکنید، اگر شما برای ازدواج آمادگی دارید، می توانید فرد مورد نظرتان را جذب کنید… کمی صبر کنید و سریع بله نگویید…
این «بله» گفتن های سریع داستان های خاص خود را دارد، درست مثل آقا دامادهایی که در شب خواستگاری شان تعداد سکه های آنچنانی را برای مهریه قبول می کنند، بعد که کارشان به طلاق می کشد، شبی صد بار به خودشان لعنت می فرستند.
احساساتی نشوید!
مهدی سلطانی در سریال مادرانه، حرف جالبی به دخترش می زد او می گفت: «کسی که در کوچه، خیابان عاشقت شده، در همان کوچه، خیابان تو را می گذارد و می رود.»
این گونه آشنایی ها و ازدواج ها، بیشتر یک احساس زودگذر است، یک شور و هیجان زودجوش است، یک تب تند است که خیلی زود هم سرد می شود، بیشتر این گونه ازدواج ها محکوم به شکست است، چرا که منطق را زیر پا گذاشته اید، شانس این ازدواج ها پنجاه، پنجاه است، یا به عشقی عمیق تبدیل می شود و یا اینکه خیلی زود تب آن عشق می خوابد و دو طرف برای یکدیگر عادی می شوند، این عادی شدن بلای جان خیلی از ازدواج هاست… چرا که ممکن است شما توانایی تبدیل کردن احساس تان را به منطق دوست داشتن نداشته باشید. از این رو سال های زندگی تان را فدای این شور و هیجان بچه گانه می کنید، چند سال بعد به این روزهایتان می
خندید که چرا بی جهت عجله کردید.
برای فرار از تنهایی ازدواج نکنید
گاهی دختران دم بخت از «تنهایی» رنج می برند، تنهایی آنها را اذیت می کند، احساس شان این است که خانواده آنها را درک نمی کند، دوست دارند احساس امنیت داشته باشند، دوست دارند از لحاظ مالی روی شوهرشان و زندگی جدیدشان، حساب ویژه ای باز کنند، اما اشتباه است، چرا که شما با این طرز فکر به بلوغ فکری نرسیده اید و نمی دانید که از زندگی مشترک تان چه می خواهید. در این بین هم عده ای هستند که به خاطر مشکلات روحی می خواهند زود ازدواج کنند، خودتان بهتر می دانید که مشکل روحی دارید یا نه؟ اگر چنین مشکلاتی دارید و از روی اجبار و برای فرار از زندگی تکراری می خواهید ازدواج کنید، هم به
خودتان و هم به شوهرتان صدمه وارد می کنید.
به خاطر چشم و همچشمی ازدواج نکنید
بدترین نوع ازدواج، ازدواج به خاطر چشم و همچشمی و حسادت است، شما شاهد مراسم ازدواج مفصل دختر عموی تان یا یکی از دخترهای فامیل هستید، با اینکه چند سال از او بزرگتر هستید، هنوز در منزل پدرتان زندگی می کنید، فشار روحی شدیدی به شما وارد می شود برای رسیدن هر چه زودتر به چنین ازدواجی به اولین خواستگارتان پاسخ «بله» نگویید، این ازدواج به هیچ عنوان به صلاح تان نیست، اگر در خودتان زمینه زندگی مشترک می بینید و دوست تان یا فامیل تان ازدواج خوبی داشته اند، این دلیل نمی شود که ازدواج شما هم، همان گونه باشد، پس نباید عجله کنید… الان زمان ازدواج شما نیست، منتظر بمانید تا
انتخاب درستی داشته باشید. اگر با فکر و شناخت «بله» بگویید، می توانید آینده تان را تضمین کنید، به این شرط که صبر پیشه کنید.
برای فرار از خانواده ازدواج نکنید؟
اگر به هر دلیل در خانه ای زندگی می کنید، که محیط آن شما را ناراحت می کند و تصورتان این است که اعضای خانواده به هیچ عنوان به شما فکر نمی کنند، با خود نگویید، اولین خواستگار که آمد «بله» می گوییم، این بدترین نوع فرار از خانه است. این یک ازدواج اجباری است، به این حکایت فکر کنید که چند سال بعد با شکست در ازدواج به سمت همان خانواده ای که دوست داشتید از آن فرار کنید، بر می گردید. پس تا زمانی که در خودتان هنوز به این باور نرسیده اید که برای زندگی زناشویی اماده اید. ازدواج نکنید… برای ازدواج عجله نکنید، چون عجله در ازدواج درست نیست… پس کاری نکنید از چاله به چاه بیفتید.
خانواده سبز/ شماره ۳۸۷ و ۳۸۸/ نيمه دوم آذر ماه ۹۲/ صفحه ۵۲