تبلیغات
کد خبر: ۲۹۱۲۰۵

سیدامین منوچهری:

اگر دوباره متولد شم، بازم فوتبالیست میشم!

او فوتبال حرفه ای اش را با سایپا آغاز کرد و پس از ۶ فصل به تیم رویایی اش؛ استقلال تهران پیوست اما به خاطر نیمکت نشینی ناچار به ترک این باشگاه شد.

اگر دوباره متولد شم، بازم فوتبالیست میشم!

به گزارش افکارنیوز، متولد ۱۷ بهمن ۶۴، تهران است. یک خواهر کوچکتر از خودش دارد و جزو بازیکنان تحصیل کرده ایران است. سیدامین منوچهری دانشجوی رشته تربیت بدنی در مقطع کارشناسی و مجرد است. او فوتبال حرفه ای اش را با سایپا آغاز کرد و پس از ۶ فصل به تیم رویایی اش؛ استقلال تهران پیوست اما به خاطر نیمکت نشینی ناچار به ترک این باشگاه شد. منصور ابراهیم زاده اما ناجی منوچهری شد تا با جذب او در راه آهن سورینت، فرصت بازی را به این مهاجم دوست داشتنی در یکی از تیم های پایتخت بدهد.

از این روزهای فوتبالی ات بگو.


خدا را شکر تیم خوبی داریم چه به لحاظ مدیریتی و چه فنی، متاسفانه در نیم فصل گذشته نتایج خوبی نگرفتیم اما به امید خدا و تلاش خودمان در نیم فصل دوم نتایج بهتری خواهیم گرفت.

چرا؟!


کادر فنی جدید، تفکرات جدید می آورد و زمان می خواهد تا به شرایط ایده آل برسیم. هنوز به هماهنگی لازم نرسیده ایم اما با وجود مربی خوبی به نام منصور ابراهیم زاده، این مهم محقق می شود. به هر حال کسی منکر نتایج ضعیف تیم در نیم فصل اول نیست. مهم تلاش برای جبران است.

کار با ایشان چطور است؟


به نظر من کار با ایشان افتخار است چرا که شخصیتی دارد که کمک به دیگران و پیشرفت آنها، ویژگی اش است. ایشان جزو مربیانی است که دانش اش را تمام و کمال به بازیکنانش انتقال می دهد و از هیچ تلاشی برای موفقیت آنها فروگذار نیست. امیدوارم بتوانم در کنار چنین مربی خوبی فوتبالم را به اوج برسانم.

چطور شد که به راه آهن سورینت آمدی؟


سال گذشته به پیشنهاد ایشان به راه آهن سورینت آمدم و از انتخابم راضی هستم.

به خاطر جوان گرایی؟!


بله، کلاً تیم خوبی است و در آن آرامش دارم. آرامش مهمترین چیزی است که هر بازیکنی دنبال آن است.

دلت می خواست با استقلال می ماندی؟!


به هر حال نمی توانم علاقه ام را نسبت به استقلال پنهان کنم. دلیل تصمیم برای حضور در تیمی دیگر هم این بود که دوست دارم آرامش داشته باشم. فوتبالیست زمانی آرامش دارد که در زمین مسابقه باشد و بازی کند، نیمکت نشینی آرامش را از بازیکن می گیرد. از طرفی می خواستم جایی باشم که برای توانایی هایم ارزش قائل شوند.

جایی گفته ای که استقلال را از ته قلبت دوست داریف اما در فوتبال «دل» بی معنی است!


بله، قبلاً با احساسم تصمیم می گرفتم اما اتفاقاتی که طی ۲ سال اخیر افتاد نشان داد که گاهی باید منطقی تصمیم گرفت چه در زندگی شخصی و چه فوتبالی. منطقی یعنی ترسیم آینده و در نظر گرفتن تمام نقاط مثبت و منفی یک رویداد.

به نظرت مشکلات فوتبال، در حال حاضر چیست؟


به طور کلی ریشه ای ترین مشکل؛ عدم ثبات مدیریت است. کسی مانند علی کفاشیان ۶ سال است که در راس فدراسیون فوتبال مانده و محکم به کارش ادامه می دهد. تمام تیم های بزرگ که در لیگ و جام جهانی درخشش قابل ملاحظه ای دارند، در بخش مدیریت ثبات دارند.

چرا ثبات مدیریت در لیگ فوتبال ما وجود ندارد؟


گاهی به خاطر ترس از صندلی است. مدیر نباید از صندلی اش بترسد و به خاطر گرفتن نتیجه، مربی اش را عوض کند. تغییر مربی در ایران، اولین گزینه برخی مدیران است. در حالی که این تصمیم باید آخرین راه کار باشد. حفظ مربی، جرات مدیر را نشان می دهد. به هر حال باشگاه برای جذب مربی اش دلایلی داشته که نباید با چند نتیجه بد مربی را کنار بگذارد. باید مسائل را ریشه ای بررسی کرد. گاهی چندین مربی هم نمی توانند مشکلات تیم را حل کنند. این نشان می دهد که تیم می تواند مشکلی داشته باشد که به مسائل فنی ارتباطی ندارد.

به نظر می رسد مدیریت راه آهن این ویژگی نامناسب را ندارد.


بله، ایشان از صندلی اش نمی ترسد و با چند نتیجه بد مربی را عوض نمی کند که البته قابل تقدیر است. به نظرم ما باید از نظر امکانات خودمان را در سطحی قرار دهیم که تغییر مربی تنها راه خروج از بحران نباشد. اینها نیاز به آسیب شناسی دارد. امروز بیشتر تیم های بزرگ روانشناس دارند. دلیلش هم همین است. آنها می خواهند در کنار مسائل فنی به بررسی مسائل روانی نیز بپردازند.

برای رسیدن به اینجا چقدر تلاش کرده ای؟


خدا را شکر خانواده و دوستانم همیشه حامی ام بوده اند. من بدون آنها نمی توانستم به اینجا برسم. هر چند فوتبال سختی های خودش را دارد اما با عشقی که نسبت به آن دارم سختی ها آسان می شود. عشق، روزهای تلخ را آسان می کند. خوشحالم که در فوتبال هستم. فوتبال حس خوبی به من می دهد و گذران روزها را برایم لذت بخش می کند.

با این تفاسیر باید گفت اگر دوباره به دنیا بیایی باز هم فوتبالیست می شوی؟


کاملاً درست است تصور زندگی بدون فوتبال آن قدر دردناک و سخت است که نمی خواهم به آن فکر کنم. باید فوتبالیست باشی تا این حس را درک کنی. مثل نوازنده ای که به سازش عشق می ورزد و نمی تواند آن را از خودش جدا کند.

بهتر نیست جایی هم برای اتفاقات غیر قابل پیش بینی مثل مصدومیت در نظر بگیری؟


درست است که مصدومیت بخشی از فوتبال است اما امیدوارم برای کسی پیش نیاید چون غیر قابل تحمل است. نه تنها در حرفه بلکه در زندگی شخصی نیز باید برای اتفاقات غیر قابل پیش بینی جایی در نظر بگیری اما این دلیل نمی شود که ذهن را با این تفکرات اذیت کرد. به نظر من فکر کردن درباره مسائل استرس آمیز موجب استرس فرد می شود. به جای آن می توان روزهای خوب را در ذهن ترسیم کرد و به آنها امیدوار بود.

به نظرت چگونه می توان از کسانی که در زندگی ما نقش مهمی دارند تشکر کرد؟


این موضوع در مورد افراد مختلف و جایگاه شان متفاوت است. مثلاً در مورد خانواده مخصوصاً پدر و مادر باید نهایت ادب و احترام را به جا آورد. در خصوص دوستان هم «صداقت» بهترین ویژگی است که باید داشته باشیم و آن را لحاظ کنیم. من سعی می کنم اولاً با دیگران صادق باشم ثانیاً به آنها احترام بگذارم. نباید شخصیت کسی را به خاطر مسائل بی ارزش تحت تاثیر قرار داد. گاهی جبران یک رفتار که طی چند دقیقه انجام داده ایم سال ها زمان می برد.

فیلم های بازی هایت را بازبینی می کنی؟


بله، همیشه سعی می کنم با بازبینی فیلم های بازی هایم نقاط مثبت و منفی ام را کشف کنم. هر کسی باید پیش از دیگران خودش را قضاوت کند.

خودت فکر می کنی کدام مهارتت بهتر از بقیه است؟


دقت ضربات به سمت دروازه. اگر در موقعیت گل زدن قرار بگیرم حتماً گل می زنم!

آفرین! معلوم است فرصت ها را از دست نمی دهی در زندگی شخصی ات چطور؟


سعی می کنم از فرصت ها نهایت استفاده را ببرم و فرصت های خوب را از دست ندهم. طبق فرمایش حضرت علی(ع) فرصت ها مثل ابر می گذرند.

الگوی فنی ات کیست؟


در ایران سبک بازی ام شبیه علی دایی و صمد مرفاوی است و از بین بازیکنان خارجی هم از ابراهیموویچ خوشم می آید.

کار جلوی کدام دروازه بان ها سخت است؟


سید مهدی رحمتی گلر خوبی است و بازی مقابل او بسیار لذت بخش است. او به راحتی تسلیم نمی شود. وحید طالب لو و نیلسون هم همین گونه اند. وقتی به نیلسون گل می زنم حس خوبی دارم.

سقف آرزوهایت کجاست؟


دوست دارم خانواده ام همیشه سالم و سلامت باشند و عشق و صمیمیت در زندگی مان جاری باشد. از نظر ورزشی هم دوست دارم روزی پیراهن تیم ملی فوتبال را بپوشم. امیدوارم شایستگی آن را داشته باشم.

حاشیه جزء جدایی ناپذیر اتفاقات فوتبالی است. به نظرت چه کسی در ایجاد آن بیشتر مقصر است؟


حاشیه در تمام دنیا و هر شغلی وجود دارد. متاسفانه در ایران به مبلغ قرارداد بازیکنان خیلی پرداخته می شود، در حالی که یک پزشک بعد از دوران حرفه ای اش حقوق بازنشستگی می گیرد و بیمه هم هست اما ما نه بیمه ایم و نه حقوق بازنشستگی داریم. فوتبال سختی های خودش را دارد و باید برای روزی حلال در آن زحمت زیادی کشید. همین که مجبوری مدام به خواب و خوراکت اهمیت دهی و هر غذایی را نخوری و هر ساعتی نخوابی خودش سخت است.

بخشی از حاشیه مربوط به تخلفات ورزشی است. در مورد آن چه نظری داری؟


نباید همه را به یک دید نگاه کرد. در ایتالیا، یوونتوس تخلف کرد و فقط همان تیم جریمه نشد نباید کل فوتبال را آلوده کرد.

اجازه بده چند سوال غیر فوتبالی هم بپرسیم. کی قصد ازدواج داری؟


هر آدمی هر وقت به درجه ای از تکامل برسد که احساس کند می تواند کسی را خوشبخت کند باید ازدواج کند. ازدواج به طور کامل با شرایط افراد ارتباط دارد.

حرفی مانده است؟!


از پدر و مادر عزیزم، مربیان و دوستانم متشکرم. از مجله خوب «راه زندگی» هم ممنونم. امیدوارم در نیم فصل دوم نتایج خوبی کسب کنیم. با وجود مربی و کادر مدیریتی این مهم محقق خواهد شد.

راه زندگي/ شماره ۳۹۰/ نيمه دوم آذر ماه ۹۲/ گفتگو: سپهر درخشان/ صفحه ۸۴

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات