ناگفته‌های پژمان جمشیدی از بازیگری + عکس
پژمان جمشیدی در یک خانواده تحصیلکرده و فرهنگی بزرگ شده و سابقه بازی در تیم های فوتبال سایپا، پرسپولیس، پاس و تیم ملی را دارد. در یک خانواده تحصیلکرده و فرهنگی بزرگ شده و سابقه بازی در تیم های فوتبال سایپا، پرسپولیس، پاس و تیم ملی را دارد.
به گزارش افکارنیوز، برای خیلی ها جالب و عجیب است که چطور پژمان جمشیدی فوتبالیست، به یکباره به بازیگری توانا تبدیل شد، چون از بازی کم نقص او در سریال «پژمان» نمی توان به راحتی گذشت. سریالی که جمشیدی در نقش فوتبالی خود ظاهر می شود و طرح و ایده آن از خود پژمان است، هر چند که شخصیت او متفاوت با شخصیت سریال «پژمان» است، هر چند که شخصیت او متفاوت با شخصیت سریال «پژمان» است. او متولد بیستم شهریور ۵۶ در کرج است و تحصیلات خود را تا کارشناسی عمران در دانشگاه آزاد این شهر به پایان رسانده است. پژمان جمشیدی در یک خانواده تحصیلکرده و فرهنگی بزرگ شده و سابقه
بازی در تیم های فوتبال سایپا، پرسپولیس، پاس و تیم ملی را دارد. وی بعد از بازی در سریال «پژمان»، حضور در یک تله فیلم را به همراه بازیگرانی مثل شقایق دهقان، بهاره رهنما، بیژن بنفشه خواه و… تجربه می کند.
پدیده این روزهای تلویزیون شده اید.
ممنون، شما لطف دارید. به هر حال بازی کردن من یک ریسک بود، اما ترجیح دادم این ریسک را بکنم که خوشبختانه جواب داد تا وارد دنیای بازیگری شوم.
قبول دارید در تلویزیون با سریال «پژمان» یک شبه ره صد ساله را رفتید؟
به هر صورت من این ریسک را پذیرفتم، اما با گروهی کار کردم که می دانستم جواب می دهد، هر چند که هنوز هم خودم را یک بازیگر نمی دانم.
چطور شد که تصمیم به بازیگری گرفتید؟
خب، من با پیمان و مهراب قاسم خانی سال هاست که رفاقت دارم. همچنین با سروش صحبت هم رفاقت چند ساله ای دارم. همین مسئله باعثشد که وارد دنیای بازیگری شوم و از این اتفاق هم خوشحال هستم.
کی متوجه شدید استعداد بازیگری دارید؟
هنوز هم متوجه نشده ام استعداد بازیگری دارم یا نه و هیچ وقت فکرش را هم نمی کردم که یک روز بازیگر شوم و الان هم باور نمی کنم فیلم بازی کرده ام.
در ابتدا که سریال «پژمان» را بازی کردید، شنیده می شد همسرتان بازیگر است و او شما را به بازیگری ترغیب کرده است؟
این خبر را تکذیب می کنم، چرا که هنوز ازدواج نکرده ام و این خبر چیزی جز شایعه نیست.
اگر از همان اول به جای فوتبالیست شدن بازیگر شده بودید، چه اتفاقی می افتاد؟
نمی دانم، واقعاً تا به حال به این مسئله فکر نکرده ام، اما شاید اگر قبل از اینکه فوتبالیست شوم بازیگر می شدم، این قدر مورد توجه قرار نمی گیرم و این طوری با بازی در یک سریال تلویزیونی به چشم نمی آمدم.
بعد از بازی در این سریال خیلی از هنرمندان به تعریف و تمجید از بازی شما پرداختند و بازی شما حتی تحسین پرویز پرستویی را هم به همراه داشت؟
بله، خیلی از دوستان و هنرمندان با من تماس گرفتند و از بازی ام تعریف کردند، اما بیشتر از همه نظر استاد پرویز پرستویی و علی پروین برایم ارزش داشت، مخصوصاً اینکه علی آقا خودشان شخصاً با من تماس گرفتند و گفتند پژمان خیلی خوب بازی کردی!
اگر به گذشته برگردید و از بین فوتبال و بازیگری یکی را انتخاب کنید، کدام را بر می گزینید؟
فوتبال. عشق اول من فوتبال است و از بچگی عاشق این رشته ورزشی بودم. بعد از فوتبال، بازیگری را دوست دارم.
چقدر شخصیت پژمان جمشیدی به «پژمان» سریال سروش صحت نزدیک است؟
خیلی از تکه های این سریال واقعی بود، اما من یک فوتبالیست بی سواد و ابله نبودم و به خاطر کمدی بودن این فیلم شخصیت پژمان به این شکل درآمده بود، از لحاظ شخصیتی این پژمان به شخصیت واقعی من نزدیک نبود.
خودتان هم در خصوص تکه های فوتبالی که در این سریال رد و بدل می شد یا شخصیت پژمان جمشیدی به نویسنده یا کارگردان سریال کمک می کردید؟
نه، من فقط ایده اولیه این سریال را دادم و بقیه کار با خود دوستان بود.
اما با وجود این مشخص بود که نویسنده های سریال خیلی فوتبالی هستند!
بله چون پیمان و مهراب قاسم خانی خیلی فوتبالی و پرسپولیسی هستند. آنها در یک خانواده پرسپولیسی بزرگ شده اند و حتی مادرشان به خاطر مرحوم مهراب شاهرخی، اسم پسرشان را مهراب گذاشته است. گروه ما کلاً یک گروه فوتبالی بود. آقای سروش صحت که طرفدار سپاهان بودند و آقایان چگینی(تهیه کننده)، سام درخشانی و بیژن بنفشه خواه هم استقلالی تا همه عوامل سریال «پژمان» در یک گروه فوتبالی این سریال را بسازند.
خانم های سریال چطور؟ آنها هم به فوتبال علاقمند بودند؟
نه، خانم بهاره رهنما و شقایق فراهانی را زیاد اهل فوتبال ندیدم، اما به هر حال همه آنها را به عنوان بازیگر توانای تلویزیون و سینمای ایران می شناسند.
فکر می کنید فوتبالیست دیگری هم مثل شما می تواند وارد دنیای بازیگری شود؟!
نمی دانم، من نمی توانم نظر خاصی در این باره بدهم چرا که بازیگری واقعاً کار ساده ای نیست، اما به نظرم بهروز رهبری فر در این سریال خیلی بامزه کار کرد و نگاه خیلی ها را به سوی خودش جلب کرد.
فوتبال بازی کردن سخت است یا بازیگری؟
برای من بازیگری خیلی سخت تر بود، چون من عاشق فوتبال هستم و با آن آشنایی بیشتری داشتم و بهتر و آسوده تر می توانستم از پس آن بر بیایم. گفتم که من هنوز هم خودم را بازیگر نمی دانم و فکر می کنم تا بازیگر شدن خیلی کار دارم…
فکر نمی کنید در دنیای بازیگری دیر کشف شدید؟
(می خندد) نه، چون زندگی دیگری نداشتم و فوتبال بازی می کردم، از فوتبالیست بودن خودم خیلی راضی بودم و الان هم که فیلم بازی کردم خوشحالم.
در سریال «پژمان» پدرتان هیچ وقت به شما افتخار نمی کرد. در زندگی واقعی تان پدرتان چقدر به شما افتخار می کند؟!
به قول محراب، یکی اگر بخواهد از سریال شکایت کند آن یک نفر پدر من است، چرا که شخصیت او با شخصیت پدر سریالی ام خیلی متفاوت است. در درجه اول پدرم یک شخصی با فرهنگ و تحصیلکرده است که من هیچ وقت یادم نمی آید حتی یک بار هم با لحن بد با من صحبت کرده باشد، اما به هر حال پدرم آنقدر طنز را خوب می شناسد که در برابر این شخصیت پدر پژمان واکنشی نشان نداد.
رفاقت شما با خسرو حیدری چطور است؟ در سریال که خیلی نسبت به او آلرژی داشتید؟
من و خسرو با هم رفیق هستیم. وقتی من در پاس بودم او تازه در این تیم کار خودش را شروع کرده بود. خسرو حیدری پسر خیلی با شخصیت و آرامی است و خودم با کمال میل خواستم که در این سریال از او صحبت شود، اما به هر حال این طور نیست که من در شخصیت واقعی ام به خسرو که دوست خودم هم هست حساس باشم.
در زندگی فوتبالی تان همین اتفاق افتاده بود که وقتی جایی به نفع تان بود، مردم شما را نشناسند و برعکس در جاهایی که دوست نداشتید شناخته شوید شما را می شناختند؟!
نه، این طوری ها هم نبود و بیشتر به خاطر کمدی بودن سریال این سوژه ها را گذاشته بودیم.
الان که مردم شما را بیرون می بینند چه واکنشی نشان می دهند؟
خیلی لطف دارند و احساس خوبی نسبت به من دارند. بیشتر آنها از کار راضی هستند و با رضایت از سریال «پژمان» حرف می زنند.
در حال حاضر کار جدید تلویزیونی هم دارید؟!
الان در یک تله فیلم بازی می کنم که نویسنده آن مهراب قاسم خانی به کارگردانی پوریا جاویدپور است. داستان پدری است که فوت می کند و بعد از مرگش بچه ها روزهای سخت و عجیب و غریبی را می گذرانند. در این تله فیلم من نقش یکی از پسران این پدر را بازی می کنم.
پس کلاً الان به صورت جدی کار بازیگری را دنبال می کنید؟
به هر حال بازیگری هنر بزرگی است و من هم دوست دارم این هنر خوب و ارزنده را دنبال کردم و خوشحالم که طی این مدت هم برادران قاسم خانی و سروش صحت که از دوستانم هستند خیلی به من کمک کردند.
در بازیگری الگوی خاصی دارید؟
نه، چون هیچ وقت فکرش را نمی کردم که بازیگر شوم و به خاطر همین همیشه الگوهای فوتبالی داشتم.
دوست دارید با چه کارگردانی کار کنید؟
دوست ندارم در هر فیلم و با هر کارگردانی کار کنم، می خواهم در فیلم کارگردان های بزرگ بازی کنم.
پژمان جمشیدی چه شخصیتی دارد؟!
من کلاً آدم صلح طلبی هستم و ساده لوح هم نیستم. این پژمان ساده لوحی که شما در سریال دیدید، من نیستم.
نقطه ضعف اخلاقی شما؟!
خیلی زود عصبانی می شوم. هر چند خودم اصلاً این اخلاقم را دوست ندارم، اما به هر حال نقطه ضعفم شده.
و نقطه قوت؟
زود عصبانی می شوم، اما بدی ها را هم زود از یاد می برم. هر چقدر زود عصبانی می شوم، ناراحتی ام هم زود رفع می شود. آدمی نیستم که چیزی را به دل بگیرم.
اهل مطالعه هم هستید؟
سعی می کنم سالی یکی دو کتاب بخوانم.(می خندد)
خیلی کم نیست؟
من کلاً زیاد اهل مطالعه نیستم و کم کتاب می خوانم و آن هم بیشتر کتاب های رمان و داستان است.
آدم تحصیلکرده ای که هستید؟
من کارشناسی عمران دارم و در یک خانواده فرهنگی هم بزرگ شدم. پدر و مادرم هر دو معلم هستند و خودم هم اگر وقتم آزاد بود، بیشتر کتاب می خواندم.
اگر بخواهید در خصوص پژمان جمشیدی بازیگر حرف بزنید او را چطور تعریف می کنید؟
چون خودم را در حال حاضر بازیگر نمی دانم، نمی توانم حرف خاصی در مورد خودم بزنم، اما امیدوارم در آینده بهتر بتوانم در دنیای بازیگری پیشرفت کنم.
الان که بازیگر شدید به نظر می رسد بیشتر از دوران فوتبال بازی کردن تان در چشم هستید؟
من فکر می کنم مخاطب سریال های تلویزیونی خیلی بیشتر از فوتبال است و الان هم مردم خیلی به من لطف دارند. با این حال همان طور که قبلاً هم گفتم هنوز عشق اولم فوتبال است.
با هنرمند رفاقت صمیمانه ای دارید که یکی از آنها دوستان رضا یزدانی است درست است؟
من بیشتر با بچه های فوتبالیست در ارتباط هستم، اما رضا یزدانی یکی از دوستان خوبم است و در سریال «پژمان» هم خیلی با او شوخی کردیم و از رضا ممنونم که این قدر پسر باجنبه و خوبی بود و این شوخی ها را به دل نگرفت.
با توجه به اینکه در سریال «پژمان» بیشتر در خصوص فوتبالیست ها صحبت کرده بودید و سوژه ها سوژه های فوتبالی بود، این اتفاق باعثواکنش فوتبالیست ها نشده بود؟
نه، اولاً اینکه سریال، سریال طنز بود و ثانیاً بیشتر تماس هایی که داشتیم رضایت بخش بود و دوستان فوتبالی خیلی به ما لطف داشتند.
و سوال آخر اینکه روزهای زندگی شما چطور ورق می خورد؟
خدا را شکر راضی هستم و امیدوارم روزگار به کام همه باشد، به همه خوانندگان خوب مجله «روزهای زندگی» سلام مرا برسانید.
روزهاي زندگي/ شماره ۴۳۲/ نيمه دوم آبان ماه ۹۲/ گفتگو از: فاطمه صمدي/ صفحه ۲۸
