تبلیغات
کد خبر: ۲۹۲۷۸

در سوگ پاسدار خاطره عاشورا

سیزدهم جمادی الثانی، یادآور روزی غم انگیز است؛ روزی که در آن مادری فداکار و بانویی با عظمت از تبار دلاوران، به سوی معبود پر کشید.

'ام البنين'، مادر پسرانِ علي (ع) بعد از عمري تلاش، شكيبايي و استقامت با اهداي چهار فرزند رشيد به پيش گاه مولايش، حسين بن علي (ع)، با دلي مالامال از محبت و عشق، راهي ديار دوست شد و در بقيع، آرامگاه خوبان، در جوار ديگر فرزند زهرا (س) براي هميشه رحل اقامت افكند.

** نام و مشخصات
نامش فاطمه و کنیه اش ام البنین - مادر پسران - است. پدرش حزام، و مادرش ثمامه یا لیلاست. همسرش علی بن ابی طالب(ع) و فرزندانش، عباس(ع)، عبدالله، جعفر و عثمان هستند که هر چهار نفر در سرزمین کربلا و در رکاب امام حسین(ع) به شهادت رسیدند. آرام گاه این بانوی بزرگوار در مدینه منوره و قبرستان بقیع است.

** ولادت ام البنین
در مورد تاریخ دقیق ولادت حضرت ام البنین اطلاعی در دست نیست و تاریخ نگاران، سال ولادت او را ثبت نکرده اند، اما یاد آور شده اند که تولد پسر بزرگ ایشان، حضرت ابوالفضل در سال ۲۶ قمری بوده است. البته برخی زمان ولادت ایشان را در حدود پنج سال پس از هجرت تخمین می زنند.

** انتخاب ام البنین برای همسری علی(ع)
بعد از شهادت فاطمه زهرا(س)، علی بن ابی طالب(ع) از برادرش عقیل که آشنا به علم نسب شناسی عرب بود خواست که برایش همسری از تبار دلاوران برگزیند تا پسر دلیری برای مولا به ارمغان آورد و عقیل، فاطمه کلابیه را برای حضرت برگزید که قبیله و خاندانش، بنی کلاب در شجاعت بی مانند بودند و حضرت نیز این انتخاب را پسندید.

** تغییر نام
فاطمه کلابیه، بعد از گذشت مدتی از زندگی مشترک با علی(ع)، به امیرالمومنین پیشنهاد کرد که به جای ' فاطمه ' که اسم قبلی و اصلی وی بوده، او را ام البنین صدا بزند تا فرزندان حضرت زهرا(س) از ذکر نام اصلی او توسط پدرشان، به یاد مادر خویش نیافتند و در نتیجه، خاطرات گذشته، در ذهن آن ها تداعی نشود و رنج بی مادری آنها را آزار ندهد.

** محبت بی دریغ ام البنین به فرزندان حضرت زهرا(س)
ام البنین بر آن بود که، در زندگی جای خالی حضرت فاطمه(س) را برای فرزندان ایشان پر کند؛ مادری که در اوج شکوفایی پژمرده شد و آتش به جان فرزندان خردسال زد. فرزندان فاطمه در وجود این بانوی پارسا، مادر خود را می دیدند و رنج فقدان مادر را کمتر احساس می کردند.
ام البنین، فرزندان دختر گرامی رسول خدا(ص) را بر فرزندان خود مقدم می داشت و بخش عمده محبت و علاقه خود را متوجه آنان می کرد و آن را فریضه ای دینی می شمرد؛ زیرا خداوند متعال در کتاب خود، همگان را به محبت آنان دستور داده است.

** مادر چهار شهید
با شهادت چهار فرزند ام البنین(س) در کربلا، این بانوی شکیبا، به افتخار مادر شهیدان نایل آمد و درکنار همسر شهید بودن، افتخاری دیگر بر صفحه افتخاراتش افزوده شد. وقتی خبر شهادت فرزندانش به او رسید، سرشک اشک از دیده فرو ریخت و با روحیه ای قوی در اشعاری گفت: ای کسی که فرزند رشیدم عباس را دیدی که همانند پدرش بر دشمنان تاخت، فرزندان علی(ع) همه شیران بیشه شجاعتند. شنیده ام بر سر عباس عمود آهنین زدند، در حالی که دست هایش را قطع کرده بودند؛ اگر دست در بدن پسرم بود، چه کسی می توانست نزد او آید و با او بجنگد؟

** فرزندانم به فدای حسین(ع)
ام البنین به بشیر که فرستاده امام سجاد(ع) بود و به مدینه آمده بود تا مردم را از ماجرای کربلا و بازگشت کاروان امام حسین(ع) با خبر سازد، گفت: ای بشیر! از امام حسین(ع) چه خبر داری؟ بشیر گفت: خدا به تو صبر دهد که عباس تو کشته گردید. ام البنین دوباره پرسید از حسین(ع) چه خبر.
بشیر خبر شهادت بقیه فرزندان او را هم اعلام کرد ولی ام البنین پیوسته از امام حسین(ع) خبر می گرفت و می گفت: فرزندان من و آن چه در زیر آسمان است، فدای حسینم باد.
چون بشیر خبر شهادت امام حسین(ع) را به آن حضرت داد، ام البنین فریادی کشید و گفت: ای بشیر! رگ قلبم را پاره کردی و سپس صدا به ناله و شیون بلند کرد.

** ام البنین، پاسدار خاطره عاشورا
از ویژگی های بسیار مهم ام البنین، توجه به زمان و مسایل مربوط به آن است. وی پس از واقعه عاشورا، از مرثیه خوانی و نوحه سرایی استفاده کرده تا ندای مظلومیت کربلاییان را به گوش نسل های آینده برساند.
ام البنین هر روز به همراه پسر حضرت عباس(ع)، عبیدالله که همراه مادرش در کربلا حضور داشت و سند زنده ای برای بیان وقایع عاشورا بود، به بقیع می رفت و نوحه می خواند.
او با این اشعار، هم حماسه کربلا را بازگو و هم در قالب عزاداری، به حکومت وقت اعتراض می کرد و مردم را که اطراف او جمع می شدند، از جنایات بنی امیه آگاه می کرد.

** سفارش به دفاع از ولایت
هنگامی که امام حسین(ع) آهنگ ترک مدینه و تشرف برای حج و به دنبال آن، هجرت به سوی عراق را داشت، ام البنین به همراهان آن حضرت چنین سفارش می کرد: چشم و دل مولایم امام حسین و فرمان بردار او باشید.

** روزهای آخر
زندگی سراسر مهر و عاطفه و مبارزه ام البنین علیهاالسلام، رو به پایان بود. او به عنوان همسر شهید، رسالت خویش را به خوبی به پایان رسانید و فرزندانی تربیت کرد که فداییِ ولایت و امامت بودند.
او، بعد از زينب كبري (س) دار فاني را وداع گفت اما تاريخ نگاران سال ارتحال او را متفاوت نگاشته اند، به طوري كه عده اي آن را سال ۷۰ قمري و عده ديگري تاريخ وفات آن مادر فداكار را، سيزدهم جمادي الثاني سال ۶۴ قمري دانسته اند كه نظر دوم از شهرت بيشتري برخوردار است. ام البنين را در بقيع، در جوار امام حسن مجتبي (ع)، فاطمه بنت اسد و ديگر شخصيت هاي اسلامي مدفون و در آن جا به خاك سپردند.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات