تبلیغات
کد خبر: ۳۰۵۲۱

زن، ریحانه هستی و مظهر جمال الهی

زن، ریحانه هستی و مظهر جمال الهی

زلال وحی
زن مؤمن نمونه
«خدا به کسانی که ایمان آورده­اند، همسر فرعون را مثال می­زند؛ زمانی که گفت: پروردگارا! برای من در بهشت و در نزد خودت جایگاهی بنا کن و مرا از فرعون و اعمال او و از قوم ظالم نجات ده.»

توصیه خداوند درباره مادران

«ما به انسان سفارش کردیم که به پدر و مادرش نیکی کن؛ مادرش او را با ناراحتی حمل می­کند و با مشقت به دنیا می­آورد و دوران حمل و از شیر بازگرفتنش، سی ماه است.»

یک جرعه آفتاب

پیامبر(ص) به اصحاب خود فرمود: «آیا تاکنون شنیده­اید که زنی در پرسش از امور دین خود به این خوبی سخن بگوید؟» و سپس فرمود: «برگرد و به دیگر زنان نیز بگو که نیکو شوهرداری کردن و جلب رضایت همسر، با همه این اعمال برابری می­کند.» زن خوشحال باز می­گردد در حالی که زبانش از تهلیل و تکبیر خداوند خاموش نمی­شود.

اما رضا(ع) فرمود: «خداوند بر زنان و دختران مهربانتر است از مردان و پسران.»[وسائل الشیعه، ج ۱۵، ص ۱۰۴]

امام علی(ع) فرمود: «به زن کاری را که از حدّ و توان فراتر است، مسپار، زیرا زن گُل است نه کارگزار.»[میزان الحکمه، ج ۲، ح ۵۷۵۳]

امام صادق(ع) فرمود: «از اخلاق پیامبران، دوست داشتن زن است.»[همان، ح ۵۷۵۶]

زن در گفتار پیامبر اعظم(ع)

۱. هر که پیشانی مادر خویش را ببوسد از آتش جهنّم مصون شود.

۲. …هر که به مادر خویش ناسزا گوید ملعون است.

۳. مادر خود، مادر خود، مادر خود را رعایت کن، سپس پدر خود را و پس از آن کسانی را که به تو نزدیک­ترند.

۴. بهشت زیر قدم مادران است.

۵. دنیا متاعی است و بهترین متاع آن زنِ پارساست.

۶. وقتی مرد به زن خود نگرد و زنش بدو نگرد خداوند به دیده رحمت بر آنها می­نگرد.

۷. می­خواهی تو را از بهترین گنجینه مرد خبر دهم؟ زن پارسا که وقتی بدو نگرد مسرور شود و همین که بدو فرمان دهد اطاعت کند و هنگام غیبت امانت او را محفوظ دارد.

۸. هر زنی بمیرد و شوهرش از او خشنود باشد به بهشت می­رود.

زن در نگاه اسلام

تا پیش از ظهور اسلام، در بیشتر ملل دنیا، زن، موجودی ضعیف و ناچیز به شمار می­رفت که فاقد هرگونه ارزش و شخصیت انسانی پنداشته می­شد. وجود زن تنها برای خدمت به مردان بود و این وضع تأسف­بار، تا آنجا پیش­رفته بود که خود زنان نیز پنداری جز این برای خود نداشتند.

اما طلوع خورشید اسلام از پس ابرهای تاریک عربستان، شخصیت و ارزش واقعی زن را به او باز گرداند. آیات الهی قرآن، به روشنی زن و مرد را از یک گوهر و جوهر خواند و پیامبر(ص)، بعنوان شخص اول جامعه اسلامی، نگاه محترمانه­ای به زنان و دختران داشت. آن حضرت، طبق دستور قرآن کریم، با زنان، جدا جدا بیعت کرد و احترام ویژه ایشان به دخترشان فاطمه زهرا(س) زبانزد بود. بدین گونه، نگاه ارزشمند اسلام به زن، زن را از منجلاب حقارت بیرون کشید و بانوان نمونه و ارجمندی را به دنیا عرضه داشت. از آن جمله، خدیجه کبراست که کمتر مردی به پایه او می­رسد و حضرت زهرا(س) که با هیچ مردی جز پیامبر(ص) و علی(ع) هم رتبه نیست. و نیز زینب کبرا که عقیله بنی­هاشم و منادی پیام کربلا بود. سمیه که نخستین شهید زن در اسلام است. «سبعه مبشره» که در راه عشق به اسلام و عقیده تا پای جان ایستاد و «ام­حارث» که در جنگ حنین، خود را سپر بلای پیامبر کرد و بسیاری زنان نمونه که در تاریخ اسلام سیمای درخشان یافتند.

زن درادبیات

زن، ریحانه هستی و مظهر جمال الهی است اوست که به دنیا می­آورد، می­پروراند و شخصیت می­دهد. «زن بخش زیبا، لطیف و مستور آفرینش است.» باران محبتش، شکوفه­های عشق و همدلی در خانه می­رویاند و لطافت بی­مانند روحش، طراوت و نشاط را در قلب زندگی می­پراکند.

نیک که بنگری، هر مورد کامیابی را مدیون مادری خواهی یافت که دامان نجیب و پاک و صفا و صداقت و صبرش، او را شایسته واژه مقدس مادری ساخته است. در جاده زندگی، هر دانشمند صاحب نام یا مصلح جهانی، ردپای روشن زنی را خواهی دید که یا مادری فداکار است یا همسری شایسته و یا خواهری غم­خوار؛

آری، زن همان است که امام خمینی(ره) می­فرماید، مربی جامعه و پرورش دهنده زنان و مردان ارجمند، هشت سال دفاع مقدس، یکی از جلوه­های پرفروغ زن مسلمان ایرانی است. آن روزهای پرحماسه، شاهد زنانی است که در موشک باران شهرها ماندند؛ ولی همسران و فرزندان خود را با وجود دشواری­ها و دلبستگی­ها، به سوی جبهه­ها ترغیب و تشویق کردند؛ شاهد پرستاران سپیدپوشی است که بیمارستان­ها و پست­های امدادی را از حضور عاشقانه­شان سرشار کردند؛ شاهد مادران شهیدی است که شور و روحیه ایستادگی را در قلب مجاهدان خدا روشن نگه داشتند؛ چنان­که امام خمینی(ره) به حق فرمود: «اگر زنان شجاع و انسان­ساز از ملّت­ها گرفته شود، ملت­ها به شکست و انحطاط کشیده می­شوند.»

زن در دیدگاه امام و رهبری

وجود الهی زن، چه در قبل از اسلام و چه در عصر جاهلیت متجدد پیوسته به سوی بندگی سوق داده شده و بیشترین سرمایه گذاری صاحبان زر و تزویر برای انحطاط و استثمار جوامع، بر روی قشر زن بوده است که این امر، نشانه نقش اساسی زنان در حیات جامعه و هویت آنهاست. ازاین­رو، زن در نهضت اسلامی ایران و دیدگاه آزادیخواهانه امام خمینی(ره)، جایگاهی ویژه دارد. امام(ره)، زن را به سوی رستگاری و نجات می­خواند و شأن والای او را این گونه ترسیم می­کند: «زن، مظهر تحقق آمال بشر است». در نگاه امام، همان گونه که ابتدا و غایت قرآن کریم، انسان سازی است، شأن حقیقی زن نیز، شأن قرآنی و انسان سازی است. در شناخت عرفانی امام، معراج مردان الهی از مهد و بستری است که توسط زن گسترده می­شود و مادری، مقامی است که هم مسئولیت و هم ظرفیت سازندگی و تزکیه را دارد.

نگاه ویژه به زن در جمهوری اسلامی باعثشده است که «در هیچ دوره­ای مانند امروز، زنان محقق، دانشمند، متفکر، ادیب، هنرمند و فعال در عرصه­های مختلف سیاسی و اجتماعی در کشور وجود نداشته است.»

رهبر فرزانه انقلاب، با انتقاد از نگاه غلط غرب که سعی دارد زن را از ویژگی فطری خود دور سازد و به کپی دوم مرد تبدیل کند می­فرمایند: «این نگاه، کسر شأن زنان است؛ چرا که «زن کامل» بودن در مواردی از «مرد کامل» بودن هم بالاتر و پر ارزش­تر است». قرن حاضر، گرچه یک سری بدبختی­ها را از زن گرفت؛ ولی یک سری بدبختی­های دیگر برایش به ارمغان آورد که از جمله از بین رفتن فطرت و هویت زن به اسم حقوق زن بوده است.

چراغ راه

امام خمینی(ره): «زنان مردان را تشجیع کردند، مردم ما مرهون شجاعت زنان شیردل هستند».

رهبر معظم انقلاب: «تاکید اسلام بر اهمیت بی­نظیر نقش زن در خانواده، به هیچ وجه به معنای مخالفت با حضور زنان در عرصه­های مختلف نیست، بلکه به معنای اصالت و اولویت «نقش مادری و همسری» در مقابل دیگر فعالیت­ها و نقش­هاست.

اسکندر: در سرایی که زن نیست، فرشته سعادت قدم نمی­گذارد.»

«علامه اقبال لاهوری[زن، کانون پرفروغ خانواده، مرکز مهر، مظهر عشق، نمایشگر پاکی، نمونه عطوفت و چشمه عنایت است.]

گوته[زن، تاج سر آفرینش است؛ او شریک زندگی و یار ساعات درماندگی است.]

لامارتین[منشأ هر کار بزرگی زن است. زن، کتابی است که جز به مهر و محبت خوانده نمی­شود]

ناپلئون[اگر زن نبود، نوابغ جهان را چه کسی پرورش می­داد؟]»

زلال قلم

عروس فیروز فام آسمان، بر گرد زمین چرخ می­زند تا دیگر بار، شهد شیرین «بیستم جمادی الثانی» را در کام تو لبریز سازد. بیستم جمادی الثانی، همان روزی است که زمین از خیر کثیر کوثر پیامبر سرشار شد، تا تو به میمنت این میلاد گرامی، دوباره زاده شوی؛ پیکرت را بیرون بکشی از ستم تاریخ جهل و از طمع سیری ناپذیر جاهلیت مدرن. اعتبار بگیری از نجابت آسمانی فاطمه(س) و درخشش نگین بی­همتای مادری­اش.

قلب­هایمان ستاره سپاس به دامانت می­پاشند، به ارجمندی حریم بلند عفتی که تو را در خلقت آن بی­همتا، بی­نظیر ساخته است. لبخند شادمانه کودکی­مان را با شکوفه بوسه بر دستانت می­آمیزیم، به شکر آن همه محبت و عشقی که ان رحیم ودود، در وجود لطیف مادرانه­ات به ودیعه نهاده است. وجود تو، نیمی از خلقت بشری است که خداوند به آفرینش آن مباهات می­کند.

زن و مادر در شعر شاعران

پروین اعتصامی

در آن سرای که زن نیست، انس و شفقت نیست

در آن وجود که دل مُرد، مرده است روان

زن از نخست بود رکن خانه هستی

که ساخت خانه بی­پای بست و بی­بنیان

چو مهر گر که نمی­تافت زن به کوه وجود

نداشت گوهری عشق گوهر اندر کان

…

زنده یاد قیصر امین­پور

این زن که بود

که بانگ «خوانگریو» محلی را از یاد برده بود

با گردنی بلندتر از حادثه

بالاتر از تمام زنان ایستاده بود

این مادر که بود که می­خندید

وقتی که لحظه

لحظه رفتن بود»

…

زن در امثال و حکم فارسی

زینت زن به عفت است و جمال و آرایش مرد به غیرت است و کمال.

زن مستور شمع خانه بود زن شوخ آفت زمانه بود

چادر، قلعه زن است.

کوتاه و گویا

زن مسلمان، همچون مروارید در صدف است و زن غربی، وسلیه­ای برای خودنمایی.

زن، جواهری است که ارزان نیست؛ عفتی است که گران است.

روز زن، نیمه لطیف انسانیت برای کمال، دامن عروج فضایل، لایق واژه مقدس مادر و ریحانه هستی، بر زنان و مادران ایرانی مبارک باد.

شیلر، شاعر انگلیسی می­گوید: هر کجا مردی یافت شد که به مقامات عالیه رسیده، یقیناً زن پاکدامنی او را همراهی کرده است.

دامنش پر از شکوفه یاس است و دست­هایش گرم­ترین خانه عشق؛ سکوتش سرشار از ترانه لالایی است و شانه­هایش امن­ترین جا برای آرمیدن؛ او مادر است؛ همان که در غبار سفر عمر صبورانه می­شکند تا زیستن باقی بماند.


شکرستان

اندر حکایت «زن بلاست، الهی هیچ خانه­ای بی­بلا نشود».

روز اول به سفر رفتن خانم و ماندن آقا در خانه:

«آخ جون! خلاص شدم از دست نق­ونوق زنم! حالا یک بسته بزرگ آجیل می­خرم و با خیال راحت جلوی تلویزیون لَم می­دم و فوتبال می­بینیم. کسی هم نیست که بِهِم گیر بده پوست تخمه نریز! اینقدر فوتبال نگاه نکن!»

روز دوم: «بعد از مدتها می­تونم با خیال راحت روزنامه بخوانم بدون اینکه زنم گله این همسایه و شکایت آن بقال سر کوچه را بکنه، تازه آخرش هم بگه:

گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله من
آنچه البته به جایی نرسد فریاد است».


روز سوم: «امروز با برویچه­هایی قدیم قرار گردش مجردی دارم. جانم! عجب حالی می­ده با دوستا بری کوه، بعدش کباب دسته جمعی!»

روز چهارم: «اصلاً به رویم نمی­آورم که با نبودن سلب آسایش خانه(خانم) سر دماغ نیستم. عوضش تا شب با رایانه عزیزم سرگرم می­شم بدون اینکه زنم عین یه هوو بهش حسودی کنه!»

روز پنجم: «کوه ظرف­های نشسته، شده خانه بخت سوسک­ها! دیگه از خوردن غذاهای حاضری هم دلم بِهِم می­خوره، حداقل با وجود زنم خانه سروصورتی داشت!»

روز ششم: کاش زنم هر چه زودتر برگرده! حوصله­ام سر رفت بس که از سرکار خسته آمدم خانه و هیچ کس نبود باهاش دو کلمه حرف بزنم. قدیمی­ها راست گفتن زن چراغ خونه است ها!

روز هفتم: روز بازگشت خانم خانه از سفر: «چقدر دلم برایش تنگ شده بود، اما نباید به روی خودم بیاورم، این طوری فکر می­کنه چقدر زن ذلیل و بی­دست­وپام!»

یک ساعت مانده به آمدن خانم: «یک کمی دوروبرم را تمیز کنم بد نیست بیچاره اگر این بازار شام را ببینه سنگ­کوب می­کنه طفلکی!»

بازگشت خانم به خانه: «وای عزیزم، نمی­دانی چقدر بی­تو به من سخت گذشت» و… باقی ماجرا!


منبع:حوزه

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات