تبلیغات
کد خبر: ۳۰۶۹۵۴

مش غضنفر و سرمای هوا

دِگه ایقذَر ای مِشَدیا عینِ پیرزالا غُرُّ پُرّ کِردنُ گفتن زمستون دِره تِموم مِره یُ هَم هیچّه برف نِیامده که بِلَخره آسمون یَک چیزایی از خودِش وِل داد پایین.

به گزارشافکارنیوز:
هَمی چَنشَب جولوتَرا تو خِنه پایِ باخاریما لوکّه رِفته بودُم که ناسَن بِچّه خُردویَم شورو کِرد به جِغ کیشیدنُ دست زدن. گفتُم بِچّه واز چیکارِت رِفته که از خودِت صدا وِل میدی؟ گفتِگ دِره برف میه. مو که باورُم نِمِرَفت پِرّیدُم پشت پنجره یُ دیدُم یَک پِتِّ برفی دِره میه. دَرِ خِنه رِ واز کِردُم بُرُم تو حُولی اَزونجه بَرفا رِ بیبینُم که دیدُم ایقذَر هوا سردِ یُ سوز مِزِنه به جونُم که اگِر دودِقه دِگه بیرون بُمانُم تِمامِ اُستُقونام توخ توخ مِرَن، بِرِیِهَمی جینگی دَر رِ چِفت کِردُمُ واز پِرّیدُم چِفت باخاری. هَموجور که داشتُم گَرُما جا مِکِردُم با خودُم گفتُم مو که یَکدِقه بیرون بودُم ایقذَر سردُم رفتُ واز آمدُم چِفتِ باخاری تا گَرُم بُرُم، حالا اوناکه خِنه یُ سرپناهی نِدِرَنُ از صُب تا شب تو ای سرما تو میلانایُ خیابونا تُو مُخورَنُ بعدِشَم جایی نِدِرَن که بِرَن خودِشایِ گَرُم کُنَن چی مِکیشَن.

حالا مو یِ مَش غضنفر موندُم ما مردم تو ای روزُ شبایِ سردُ برفی چیجوری مِتِنِم تو خِنِه هاما چِفتِ باخاریاما گَرُم بِشِمُ حال کُنِم وَختی مِدِنِم که یَک عالَم از همشهریاما تو سَرمایَنُ یَک خُردویَم اَزی گرماها نصیبِشا نِمِره؟

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات