به گزارش افکارنیوز، مجید ایوبی متولد ۳۰/۶ / ۵۹ از خطه سر سبز شمال و شهر نوشهر است. متاهل است فرزندانی دوقلو به نام های «احسان» و «ایمان» دارد که کلاس اول ابتدایی هستند. فوتبالش را از جوانان شموشک نوشهر آغاز کرد. وی ۵ سال در شموشک بود و بعد به سایپا آمد تا ۱۲ سال از عمر حرفه ای خود را در این تیم سپری کند. او اهل «حاشیه» نیست و معتقد است حاشیه در ایران بیشتر از سایر جاهای دنیا است. از همسرش به خاطر تحمل مشکلات و تربیت فرزندان متشکر است و خانواده اش را همه دارایی اش می داند. او دوست دارد در
اوج، از فوتبال خداحافظی کند. حضور بازیکنان در لیگ های برتر اروپایی را موجب پیشرفت فوتبال کشور می داند. با او ساعتی به گفتگو نشستیم. لطفاً با ما همراه باشید.
اولین روزی که پایت به توپ خورد را به یاد داری؟!
خیر یادم نمی آید، اما روزهایی را که لب ساحل فوتبال بازی می کردم را به یاد دارم.
چه حس و حالی داشتی؟
فوتبال را دوست و به آن علاقه زیادی داشتم. آن روزها به خاطر فوتبال از مدرسه فرار می کردم!
چنین آینده ای برای خود متصور بودی؟
خیر! اوایل به عنوان تفریح به فوتبال نگاه می کردم. بعدها برای آینده هدفگذاری کردم. به نظرم فوتبال بالا و پایین دارد و یکنواخت نیست. الان رابطه، فوتبال را راحت تر کرده است. زمان ما خودت بودی و عملکردت، اما حالا این طور نیست. از طرفی آن روزها ما خیلی ناسزا می شنیدیم که خدا را شکر اکنون اوضاع بهتر شده است.
مصدومیت چیست؟
مصدومیت اتفاقی است که می تواند زندگی بازیکن را نابود کند نه تنها از بعد جسمانی و روانی بلکه از این منظر که وقتی مصدوم می شوی تو را کنار می گذارند و خیلی سراغت نمی آیند.
استعدادت را چه کسی کشف کرد؟
روز اول که رفتم جوانان تست دادم، «فخرالدین پناهی» مرا پذیرفت و به نوعی ایشان استعداد مرا کشف کرد.
از اینکه در سایپا بازی می کنی راضی هستی؟
بله، من سایپا را دوست داشتم و دارم. برای همین ۱۲ سال است که در این تیم بازی می کنم. شاید چند سال پیش می توانستم به تیم دیگری بروم، اما خودم دوست داشتم در سایپا بمانم چرا که باشگاهی فرهنگی و از نظر مدیریتی خوب است و از طرفی می خواستم در تهران یا کرج باشم تا نزدیک همسر و فرزندانم باشم.
کی ازدواج کردی و چند فرزند داری؟
۲۴ ساله بودم که ازدواج کردم و فرزندانی دوقلو به نام های «احسان» و «ایمان» دارم.
به نظرت یک فوتبالیست چه موقع باید ازدواج کند؟
به نظر من بستگی به کسی دارد که قرار است با فوتبالیست همراه باشد. برخی معتقدند باید تا جوان هستند ازدواج کنند و بعضی می گویند آخر فوتبال باید تشکیل خانواده داد. هر دوی اینها خوب است کیفیت ازدواج از هر چیزی مهمتر است. همسر باید به لحاظ فکری با آدم همسو باشد. او می تواند با رفتارش به فوتبالیست آرامش دهد تا در فوتبال موفق باشد.
در حال حاضر سیاست های جمعیتی در کشور، افزایش جمعیت و داشتن خواهر و برادر را توصیه می کند. با در نظر گرفتن سطحی از رفاه اقتصادی و اجتماعی برای عموم جامعه، داشتن بیش از یک فرزند چه تاثیری در زندگی خانواده دارد؟
به نظر من تربیت از اقتصاد هم مهمتر است. شاید کسی بتواند بیش از یک فرزند را درست تربیت کند، اما دیگری نتواند. این بستگی به شرایط افراد دارد.
فکر نمی کنی اگر روند تک فرزندی در خانواده ها ادامه پیدا کند، «دایی»، «خاله»، «عمو» و «عمه» مفاهیمی انتزاعی خواهند شد که فرزندان ما تصوری واقعی از آن نخواهند داشت؟
درست است اما به نظر من هر چیزی اندازه اش خوب است. خود من از اینکه دو فرزند دارم خیلی خوشحالم و خدا را بسیار شاکرم.
بخشی از انگیزه بازیکنان به دلیل وجود هواداران است. نظرت درباره نبودن هواداران سایپا با وجود سال های زیادی که این تیم در فوتبال کشور است چیست؟
عدم میزبانی سایپا در فصل های گذشته در بازی مقابل استقلال و پرسپولیس یکی از دلایل آن است. استقلال و پرسپولیس دو تیم طرفدار فوتبال کشور هستند و اگر شرایطی فراهم می شد تا سایپا در بازی مقابل این تیم ها میزبان باشد، هواداران زیادی به ورزشگاه می آمدند. خدا را شکر فصل جاری این اتفاق افتاد و توانستیم با سرخابی ها در کرج بازی کنیم.
تعریف شما از لیگ و باشگاه حرفه ای چیست؟
این فصل لیگ ما به خاطر جام جهانی فشرده تر شده و کیفیتش کمی پایین آمده است. از طرفی انگیزه بازیکنان به دلیل حضور در ترکیب تیم ملی فوتبال برای حضور در برزیل بیشتر شده است. نکته ای که نباید فراموش شود، بدهی باشگاه ها به بازیکنان است که عدم حرفه ای گری را نشان می دهد.
کدام باشگاه ها در ایران به استانداردهای حرفه ای جهان نزدیکترند؟
قبلاً باشگاه پاس خیلی خوب بود. الان فولاد از نظر امکانات و مدیریتی با ثبات است. البته تیم های دیگری هم هستند که از نظر امکانات خوب هستند، اما چون از نزدیک آنها را ندیده ام نمی توانم درباره شان قضاوت کنم. در مورد سایپا هم باید بگویم این باشگاه سالن سرپوشیده، سالن وزنه، خوابگاه و رختکن دارد که از این منظر باشگاهی حرفه ای است. کلاً شاید بتوان تیم های حرفه ای را به اندازه انگشتان یک دست برشمرد.
سقف آرزوهای فوتبالی ات چیست؟
دوست دارم در اوج خداحافظی کنم. الان دیگر ۳۲ سال را رد کرده ام و رفته رفته به پایان دوره بازی ام نزدیک می شوم.
مشکلات فوتبال ما را چه می دانی؟
مهمترین آن نداشتن زمین اختصاصی است. در حال حاضر تنها زمین چمن مناسب مربوط به ورزشگاه آزادی است که آن هم در زمستان وقتی دو تیم در آن بازی می کنند بخش هایی از آن از بین می رود.
اگر جای رئیس فدراسیون بودی اولین کاری که برای این رشته می کردی چه بود؟
برای تیم های پایه مربی خوبی می آوردم و امکانات خوبی در اختیار آنها قرار می دادم.
«حاشیه» شما را یاد چه چیزی می اندازد؟
خاصیت فوتبال حاشیه است اما در ایران بیشتر است. بعضی از بازیکنان دوست دارند در حاشیه باشند.
برخی بازیکنان معتقدند ترانسفر به کشورهایی که صاحب سبک نیستند فایده ای ندارد. به نظر شما چیست؟
بله، اگر قرار است به جایی منتقل شوی به نظر من باید لیگ های خوب اروپا باشد. در غیر این صورت نمی توان کمک زیادی به فوتبال کرد. ما با حضور در لیگ های حرفه ای می توانیم به تیم های ملی فوتبال کشورمان کمک کنیم و نباید به لیگ هایی برویم که از خودمان پایین تر هستند.
با مربیان داخلی برای هدایت سکان تیم ها موافقی یا گزینه های خارجی؟
به نظر من هم مربیان ایرانی خوب داریم و هم خارجی. مربی خوب باید نظم و انضباط داشته باشد. کلاً مربی داخلی به خاطر شناختی که از بازیکنان دارد گزینه مناسب تری است.
نظرت راجع به «فیرات» چیست؟
مربی خوبی است. ما در هفته های اخیر خوب بودیم، اما بدشانسی آوردیم و نتیجه مناسبی نگرفتیم و تقصیر خودمان بود وگرنه فیرات مربی خوبی است. پرسپولیس و استقلال هر کدام ۳۰ میلیارد هزینه کرده اند اما ما خیر.
نظرت راجع به حرمت بزرگترها و پیشکسوتان در دنیای حرفه ای فوتبال و زندگی چیست؟
به نظر من که در دوران قبلی بهتر بود. در آن دوران ما وارد رختکن که می شدیم می گذاشتیم تا بزرگترهای تیم اول دوش بگیرند بعد ما دوش بگیریم. این مسائل الان کم رنگ شده است. در زندگی هم باید گفت بزرگترها سرمایه های اصلی ما هستند و باید به آنها احترام بگذاریم.
نقش خانواده در موفقیت شما چقدر موثر بوده است؟
همسرم خیلی سختی کشیده است. تربیت فرزندانم و امور خانه کاملاً به عهده ایشان است.
رابطه ات با آنها چگونه است؟
بسیار عالی! خانواده ام همه دارایی ام هستند.
وقتی خیلی غمگینی با چه ک سی درد و دل می کنی؟
بیشتر در خودم می ریزم بعضی چیزها را نمی توان مطرح کرد. البته سعی می کنم وقتی می بازیم و به طبع غمگین هستم، فوتبال را در رختکن بگذارم. وقتی بازی تمام می شود فوتبال هم تمام می شود.
آدم معتمدی در زندگی ات وجود دارد؟
دوستی دارم که غیر فوتبالی است و معتمد من است. گاهی که غمگین هستم با او درد و دل می کنم.
چرا برخی می گویند رفاقت ها در این دوره و زمانه رنگ و بوی قدیم را ندارد؟
چون آن موقع دوست بالاتر و نزدیکتر از داداش بود. الان بعضی ها ادای رفاقت و دوست داشتن را در می آورند.
با کدام بازیکنان صمیمی تری؟
با همه صمیمی هستم. هم جوانان خوبی داریم و هم پیشکسوت های خوب.
اگر کسی از شما بخواهد که به او پندی دهی به او چه می گویی؟
می گویم «خواستن توانستن است» و هرکس می تواند موفق شود و نباید با یک شکست دلسرد شود.
تصور کن نوجوانی به فوتبال علاقمند است و می خواهد از تجربیات شما استفاده کند. مهمترین چیزی که به او می گویی چیست؟
دست از تلاش نکشد و تمام رده های فوتبال را طی کند. باید پله پله و از پایه شروع کند.
نیمکت نشینی جزو مواردی است که موجب انجام مصاحبه های جنجالی و حاشیه از سوی بازیکنان می شود، نظر شما به عنوان بزرگتر چیست؟
بازیکنی که روی نیمکت می نشیند قطعاً ناراحت می شود. در این موقع باید خود را کنترل کرده و مصاحبه جنجالی نکند.
خود من مدتی نیمکت نشین بودم، اما مصاحبه نکردم و صبر کردم تا دوباره به ترکیب تیم برگردم. هر چند اخیراً هر کس مصاحبه کند به ترکیب بر می گردد.
شما قبلاً دفاع چپ بودی و اکنون دفاع وسط، تغییر پست چگونه انجام می شود و آیا تاثیری در بازی فوتبالیست دارد؟
این به نظر مربی بر می گردد که آیا بازیکن توانایی لازم برای تغییر پست را دارد یا خیر. او تصمیم می گیرد و یکی از دلایل آن ممکن است نداشتن بازیکن باشد. بعضی وقت ها به ضرر بازیکن است، اما گاهی نیز می تواند موثر باشد.
و صحبت پایانی.
از تمام مربیان، خانواده ام و شما متشکرم.
راه زندگی/ شماره ۳۹۴/ نیمه دوم بهمن ماه ۹۲/ گفتگو: سپهر درخشان/ صفحه ۸۴
