چگونه بهتر زندگی کنیم؟!
اگر در زندگی خود فقدان لحظات شاد و لذت بخش را احساس می کنید، به دنبال هر یک از علائم زیر در خود بگردید، سپس آنها را شناخته و برطرف کنید.
به گزارش افکارنیوز، سکوت فضایی پذیراست. یک فضای خالی مقدس که می توان در آن حقیقت درون، شفا و تحول را درک کرد. جهت سکوت به سوی درون است. وقتی دعا می کنیم فرستنده و وقتی سکوت می کنیم گیرنده هستیم. سکوت امواجی متفاوت دارد.
شادمانی
شادمانی یعنی تجربه هر اتفاق در لحظه. شادمانی هنری خدادادی نیست، بلکه یک مهارت است. مهارتی که مانند رانندگی، آشپزی، نقاشی و… نیاز به یادگیری و تمرین دارد. اتفاق های خاص ما را شادمان نمی کنند بلکه آگاهی کامل ما نسبت به سازوکار آنها و حضور هوشیارانه ما در لحظه است که خوشحال مان می کند. اگر در پی شادی هستید، هرگز آن را در چیزی یا جایی خاص پیدا نخواهید کرد. شادمانی تنها وقتی احساس می شود که در دل هر کاری که می کنید شاید نهفته باشد و بنا به تعریفی دیگر شادی یعنی اینکه بتوانید هر لحظه شاد باشید. اگر با آنچه دارید یا با شرایط فعلی تان نتوانید شاد شوید، حتی اگر هر چیزی که می
خواهید را هم به دست بیاورید باز خوشحال نخواهید شد. ما باید تمرین کنیم مانند کودکان، استاد به وجود آوردن لحظات شاد باشیم و از هر چیز کوچکی مانند یک شاخه گل، رایحه ای معطر، غذایی خوش طعم و حتی نگاهی مهربان، لذت ببریم و شاد باشیم.
سکوت
سکوت فضایی پذیراست. یک فضای خالی مقدس که می توان در آن حقیقت درون، شفا و تحول را درک کرد. جهت سکوت به سوی درون است. وقتی دعا می کنیم فرستنده و وقتی سکوت می کنیم گیرنده هستیم. سکوت امواجی متفاوت دارد. امواج سطحی آن در ما یک آرامش سطحی و گذرا ایجاد می کند. امواج عمیق تر آن همچون گردابی قوی ما را در خود می کشاند و ما را به درکی عمیق تر از وجودمان می رساند. اما نوع دیگری نیز از سکوت وجود دارد که به واسطه امواج اوج گیرنده اش چنان ما را در خود غرق می کند که خود و وجودی مان را فراموش کرده و با آن در عشق و نور الهی یکی می شویم.
اندیشه ثانوی
اندیشه ثانوی، همان فکر، آهنگ یا تصویری است که دائم در ذهن مان پرسه می زند و باعثمی شود تمرکزمان بر کاری که در حال انجام آن هستیم کمتر شود. مثلاً در حال خواندن کتاب درسی مان هستیم ولی آوایی قدیمی، مرتب در ذهن مان زمزمه می کند و هر چند ثانیه یک بار تمرکزمان را از بین می برد. یا می خواهیم موضوع یا حرفی ناراحت کننده را فراموش کنیم، ولی آن فکر رهایمان نمی کند و دائم ما را درگیر خود می کند. چون اندیشه ثانوی ما را از زمان حال و تسلط و تمرکز بر زندگی روزانه مان جدا می کند. با این اندیشه ثانوی که به نوعی همه ما آن را تجربه کرده ایم، چه باید کرد؟ برای پاک کردن آن فکر یا تصویری که
بی اجازه وارد ذهن ما می شود باید برای لحظاتی دست از کاری که مشغول آن هستیم بکشیم و مستقیم تنها چند لحظه روی آن فکر تمرکز کنیم. پس از این کار، فکر یا نجوای مزاحم به شکلی معجزه آسا ناپدید خواهد شد و می توانیم دوباره به کار اصلی مان ادامه دهیم.
نشانه های کمبود لحظات شاد
اگر در زندگی خود فقدان لحظات شاد و لذت بخش را احساس می کنید، به دنبال هر یک از علائم زیر در خود بگردید، سپس آنها را شناخته و برطرف کنید:
۱. احساس می کنید دائم باید مشغول کاری باشید. مرتب خانه و لوازم آن را تمیز می کنید، مدام به تلویزیون و رادیو گوش می کنید، با تلفن صحبت می کنید و لحظه ای آرام و قرار ندارید.
۲. به چیزی اعتیاد پیدا کرده اید. از مواد مخدر، سیگار یا داروهای آرام بخش استفاده می کنید.
۳. بدبین و بدگمان شده اید. نسبت به هیچ چیز خوشبین نیستید و نمی توانید از چیزی اطمینان حاصل کنید.
۴. زندگی خودتان را ندارید. بیش از اندازه در زندگی تان وابسته به دیگران هستید و هیچ استقلالی ندارید.
۵. همواره درباره دیگران قضاوت می کنید. به جای اینکه خودتان را به جای آنان بگذارید، مرتب دیگران را مورد مواخذه و قضاوت نادرست قرار می دهید.
تفاوت شغل و وظیفه
هر کاری که برای تامین اقتصاد خانواده به آن مشغول هستید شغل یا حرفه نام دارد. در حالی که به وظیفه تان عمل می کنید تا از نظر عاطفی زنده بمانید. هدف اصلی از زندگی و پا گذاشتن به این دنیا ایفای نقش یا وظیفه ای است که برعهده ماست. هدف اصلی آموختن محبت به خود و دیگران، دوست داشتن خود و دیگران و یادگیری بخشش، شجاعت و اعتماد و عشق است. خداوند نیز از ما خواسته با یکدیگر مهربان باشیم، طبیعت و محیط زیست مان را حفظ کنیم، قدر نعمت هایی را که به ما ارزانی داشته بدانیم، انسان بودن را یاد بگیریم و خود حقیقی مان را درک نماییم.
با چند راهکار ساده می توانیم یک زندگی هدفمند داشته باشیم:
۱. به دیگران ابراز محبت کنیم.
۲. به زیبایی های اطراف مان توجه کنیم.
۳. هر روز چیزی تازه یاد بگیریم.
۴. نقاط مثبت دیگران را ارزشمند بدانیم و از آنها مطلع شان کنیم.
۵. اوقاتی را در دل طبیعت بگذرانیم.
۶. هنگام انجام هر کار، قدری درنگ کنیم و دلیل انجام هر یک را بدانیم.
۷. شکرگزار بودن مان در دنیا و نقش الهی مان باشیم.
راز/ شماره ۴۲/ نيمه اول اسفند ماه ۹۲/ مترجم: مژگان ميرپوريان/ صفحه ۸۶