افکارنیوز بررسی کرد:
افزایش نرخ، رانندگان تاکسی را خوشحال نمی کند!
شمارش معکوس برای اجرای افزایش نرخ کرایه حمل و نقل عمومی در پایتخت در حالی به شمارش افتاده است که رانندگان تاکسی در سطح شهر این افزایش نرخ کرایه را دلیلی برای بهبود وضعیت ناوگان نمی دانند.
- قصه تکراری گران شدن نرخ کرایه تاکسی ها در سال جدید، باز هم تنشی اجتماعی در بین مردم و رانندگان تاکسی ایجاد کرده است اما رانندگان تاکسی از ناوگانی سخن می گویند که علاوه بر فرسودگی هیچ گونه حمایت مالی در به روز رسانی و نوسازی آن نمی شود. این در حالی است که رییس کمیسیون حمل و نقل ترافیک شورای شهر تهران معتقد است " ما شبکه تاکسیرانی را یک شبکه خصوصی می دانیم بنابراین قیمت تمام شده را باید به طور طبیعی دریافت کنند ".
شمارش معکوس برای اجرای افزایش نرخ کرایه حمل و نقل عمومی در پایتخت در حالی به شمارش افتاده است که رانندگان تاکسی در سطح شهر این افزایش نرخ کرایه را دلیلی برای بهبود وضعیت ناوگان نمی دانند. روزگاری بود که شاید رانندگان تاکسی علی رغم بی نظارتی های مدیریت شهری افزایش کرایه مسافر در طول روز را درآمدی برای خانواده محسوب می کردند و شاید در برخی موارد رانندگان تاکسی های عمومی تنها به سرویس دهی در ساعاتی محدود بسنده می کردند. اما امروز آن طور که ادعا می کنند مجبورند روزانه بین ۱۰ تا ۱۲ ساعت کار کنند اما درآمدشان فقط صرف استهلاک و هزینه های جاری خودرو می شود.
این موضوع چند سالی است که با افزایش تورم و قیمت لوازم و قطعات خودرو صدای رانندگان تاکسی را درآورده است. " علی " راننده خطی ونک – مهرشهر است که در گفتگو با افکارنیوز می گوید: زمانی بود در خط درون شهری کارمی کردم و برایم مهم نبود که چند ساعت کارکردم، نرخ کرایه چقدر بالا برود سود است، اما امروز به این فکر می کنم که چطور کار کنم که از درآمدم برای مخارج معیشتی ام چیزی بماند.
وی به هزینه های بالای خودرو و قطعات گران اشاره می کند و می افزاید: قبل از عید لاستیک ماشینم را ۱۸۰ هزار تومان خریده ام اما امروز رفته ام ۲۸۰ هزار تومان می فروشند. مگر من در ماه چقدر درآمد دارم که در فاصله یک ماه ۱۰۰ هزار تومان بیشتر باید برای خرید لاستیک پول بدهم. مگر در طول یکماه مسافر من زیاد شده یا کرایه هم زیاد می شود؟
افزایش نرخ کرایه دردی از راننده تاکسی دوا نمی کند.
ترابی دیگر راننده این خط با تاکید بر این موضوع می گوید: وقتی لاستیک فرقان ۴۵ هزار تومان باشد چه انتظاری از لاستیک پژو دارید؟ افزایش کرایه فرقی به حال ما ندارد. فکری به حال خودروهایمان بکنند. خودروی بنده فرسوده است هر روز هم می گویند باید نوسازی کنند اما چه خودرویی می دهند؟ آیا بهتر از این است؟ هزینه اش را می توانم با این تورم بدهم؟
این راننده که به ظاهر سابقه بالایی هم دارد، اظهار می کند: شرکت تعهدی را قبول می کند، اما هیچ کاری نمی کند. سال های خیلی قبل لاستیک یا قطعات دیگر خودرو را به رانندگان تاکسی می دادند اما معلوم نشد چه شد. درست است لاستیک ها خوب نبود اما دیگر برای یک ماه فاصله ۱۰۰ هزارتومان گران تر نشده بود.
راننده دیگری با انتقاد از نحوه توزیع و سهمیه بنزین تاکسی ها ادامه می دهد: ما مجبوریم روزانه ۱۰ لیتر سهمیه روز را استفاده کنیم. در غیر این صورت می سوزد. چرا باید این طور باشد. ما هرکدام مشکلات خاص خودمان را داریم. اگر یک روز تاکسی تعمیرگاه باشد. دیگر نمی شود از سهمیه بنزین استفاده کرد. مگر چقدر درآمد داریم که بخواهیم بنزین آزاد بزنیم.
این صحبت ها در حالی بیان می شود که رانندگان تاکسی از ۲ هفته پیش بدون برچسب تعرفه قیمت و با قیمت های سال قبل سرویس دهی دارند. صفدری یکی از رانندگان پایانه ونک نیز در این خصوص می گوید: روز آمدند برچسب نرخ کرایه جدید را چسباندند، فردا نشده برداشتند. مردم و ما چه تقصیری داریم. تورم و گرانی ها برای مردم است.
وی می گوید: اما مردم مراعات می کنند. بیشتر مسافران با اینکه هنوز نرخ جدید ابلاغ نشده است، کرایه امسال را حساب می کنند. ولی باز هم این حساب و کتاب ها با دخل و خرج ما رانندگان جور در نمی آید.
اما این موضوع در بین مسافران تاکسی در شهر تهران یکسان نیست. زهرا بختیاری مسافر خطی گیشا – فلکه دوم صادقیه وقتی با واکنش راننده تاکسی در مقابل پرداخت کرایه به نرخ معمول مواجه شد، به افکارنیوز گفت: این که کرایه تاکسی را بدون اعلام تاکسیرانی از مسافر دریافت می کنند، تخلف است. هر روز در رسانه ها می گویند تاکسی ها حق افزایش قیمت ندارند از آن طرف تاکسی ها خودسرانه عمل می کنند. وی می افزاید: علاوه براینکه تاکسیرانی نظارتی بر تاکسی های عمومی ندارد بلکه نطارتی هم بر تاکسی های شخصی نیست و هر قیمتی که دوست دارند را می گیرند.
طبیعی است که تاکسیرانی به عنوان یک شبکه ای خصوصی قیمت تمام شده خدمات را دریافت کند
این شرایط درحالی با رییس کمیسیون حمل و نقل ترافیک شورای شهر تهران مطرح می شود که وی معتقد است تاکسیرانی یک شبکه خصوصی است و وظیفه نظارت و مدیریت را بر عهده دارد. احمد دنیامالی دراین باره می گوید: ما دنبال این موضوع هستیم که امکاناتی را تهیه کنیم تا کمکی برای تاکسیران ها باشد. در بحثهای بیمه تکمیلی و خدمات رفاهی برای خانواده ها هم اقداماتی انجام شده و این هم باید در نظر داشت که ما شبکه تاکسیرانی را یک شبکه خصوصی می دانیم بنابراین قیمت تمام شده را باید به طور طبیعی دریافت کنند. انتظار هم غیر از این نخواهد بود. اما قطعا در کنار این، کمک هایی باید دریافت کنند تا خدمات
رسانی در این شبکه مختل نباشد.
وی در خصوص کمک های دولتی به بخش قطعات خودروهای تاکسی نیز این طور عنوان می کند: برآیند مساعدت ها، برآیند خوبی نیست. قبل از این هم لاستیک می دادند اما راننده ها اعتراض داشتند که لاستیک ها کیفیت خوبی ندارند و درجه ۲هستند. به هرحال تجربه خوبی را در مساعدت ها نداریم بنابراین فکر می کنیم شرایطی دیگری را باید فراهم کنیم مثل اینکه وام و تسهیلات مالی در اختیار رانندگان بگذاریم تا بتوانند خودروها را به روز و ایمنی خودرو را بالا ببرند.
دنیامالی به تعداد تاکسی های فرسوده در شبکه تاکسیرانی اشاره کرده و می افزاید: از ۸۰هزار خودرو تاکسی، ۸ هزار خودرو پیکان های فرسوده هستند که باید از شبکه خارج شوند. تعداد بالایی خودرو از رده خارج و مستهلک داریم که به این ها وام می دهیم.
ما معتقدیم که در این شرایط دولت و بانک ها باید با ارائه تسهیلات کمک کنند تا ناوگان را نوسازی کنیم.
اما این گفته های رییس کمیسیون حمل و نقل ترافیک شورای شهر تهران نه تنها نمی تواند در اجرا کمکی به تاکسیران ها باشد بلکه آنها را در پروسه ای اداری رها خواهد کرد تا در مشکلات عدیده ی خود مشغول باشند. با این روند مردم هستند که هزینه نوسازی ناوگان را در دراز مدت پرداخت می کنند اما هزینه ای که نه به ترافیک و نه به آلودگی هوای تهران کمک خواهد کرد.
با این حال در این مدت که نرخ کرایه های تاکسی ابلاغ نشد اما بودند کسانی که به نرخ سال پیش کرایه می گرفتند و بودند هم کسانی که با توجیهاتی از جمله خرید قطعات گران قیمت خودرو در سال جدید، کرایه ها را بالاتر از حد معمول می گرفتند. اما سوال اینجاست که داستان راننده های تاکسی و افزایش کرایه های هر ساله تا چه وقت به این شکل ادامه خواهد یافت. آیا می توان راهی یافت تا تنش های اجتماعی متاثر از افزایش کرایه های حمل و نقل عمومی به نزاع و درگیری نینجامد؟ یادمان باشد بی اعتمادی مردم در حوزه حمل و نقل نه تنها ضربه به مسائل اجتماعی می زند بلکه این بی اعتمادی از ضریب مشارکت مردم در حل
معضلات حمل و نقل شهری از جمله آلودگی هوا و ترافیک می کاهد.