نسخهی آقای نخودکی برای شفای مریضه
«برگی از تاریخ قم» مجموعهای از مراسلات و مکاتبات مربوط به آستان حضرت معصومه(س) میان سالهای ۱۳۰۶ تا ۱۳۱۷ ش است که نام بسیاری از علمای وقت و نیز حاکمان دولتی در میان آن دیده میشود.
به گزارش خبرآنلاین، کتاب برگی از تاریخ قم با نامههایی از حاج شیخ عبدالکریم حائری و شماری دیگر از بزرگان وقت به تصحیح الیاس محمد بیگی (صادقی) منتشر شد. این کتاب حاوی مجموعهای از مراسلات و مکاتبات مربوط به آستان حضرت معصومه (س) میان سالهای ۱۳۰۶ تا ۱۳۱۷ شمسی است. این دفاتر، دفاتر ثبت نامههای ورودی و خروجی تولیت بوده است.
نامههایی از برخی از عالمان وقت مانند مرحوم سید ابوالحسن اصفهانی، حاج شیخ عبدالکریم حائری، شیخ عباس قمی، محمد حسین کاشف الغطاء، ضیاءالدین عراقی، حاج آقا حسین قمی، و سید ابوالقاسم کاشانی بخشی زاز مطالب این کتاب را تشکیل میدهد. مخاطب نامههای ورودی سید محمد باقر حسینی فرزند میرزا سید حسین متولی باشی است که سالها تولیت آستانه قم را داشت تا آنکه به سال ۱۳۲۰ش درگذشت. در این مجموعه نامهها طبقه بندی موضوعی شده و بر همین اساس در کتاب به چاپ رسیده است.
در بخشی از این کتاب در نامهای از حسینعلی نخودکی برای تولیت آستانه حضرت معصومه(س) آمده است: «برای مریضه دعایی خواسته بودید، دعای خوف را صبح ناشتا با سه قل هوالله و سه صلوات بخوانند و میل کنند و بعد از خوردن یک سوره حمد بخوانند. در سابق دستوری به جهت کشتن گوسفند نوشته بودم. یک گوسفند به همان طریق بکشید و گمانم این است که برای این زخم، برگ گردو را در آتش ریخته بخور آن را بدهند. نافع باشد!(ص ۶۸). و دنباله آن یک نامه دیگر در همین زمینه با این مقدمه: اولا حقیر خود را هیچ قابل نمیدانم. اگر اثری از بعضی ادعیه دیده شده، امر فرمایش بزرگان بوده که اجازه نوشتن بعضی ادعیه را
دادهاند(و آنگاه کیفیت کشتن گوسفند به شکل مخصوص).»
در بخش دیگری از این کتاب در نامه آقا شیخ عبدالمجید کفشدار کاظمین به تولیت آستانه حضرت معصومه(س) میخوانیم: «به واسطه سختگیری دولت علیه ایران، زوار ایرانی هم کمتر به عتبات عالیات مشرف میشوند و به این جهت، این مشاهد مقدسه خالی از ازدحام و خلوت میباشد(ص ۱۲۹). در بین این نامهها، سواد فرمان از کریم خان زند درباره معاف بودن آستانه از پرداخت مالیات درج شده است متن این فرمان مفصل در ص ۲۲۰ - ۲۲۱ آمده است. در میان این اسناد، نامههایی نیز در باره برخی از امور درمانی و بیمارستانی و آوردن پزشک هم دیده میشود که برای تاریخ قم به کار میآید.(ص ۲۴۳).»