آیین باران خواهی ایرانیها در راه قطر
پرونده آیین باران خواهی ایرانیان به عنوان میراثناملموس تهیه شده و برای ثبت آن در فهرست جهانی یونسکو تا دو ماه دیگر به اجلاس میراثناملموس در قطر می رود.
به گزارش افکارنیوز، آیین باران خواهی در ایران چه در روستا باشد یا جوامع کوچکتر از آن، همگی در قالب پرونده ای به سرپرستی محمد میرشکرایی جمع آوری شده تا در اجلاس میراثناملموس سازمان جهانی یونسکو مورد بررسی و سپس در فهرست میراثناملموس کشورها ثبت شود آن هم به نام ایران. چون این آیین مخصوص به ایرانیان بوده و هست و ایران اولین کشوری است که پرونده آن را تهیه کرده است. منتها مسئولان سازمان میراثفرهنگی این آیین را محدود به رسم روستاییان تفرش کرده اند تا جامع بودن پرونده باعثنشود کارشناسان سازمان یونسکو آن را رد کنند همانطور که سال پیش پرونده طب
سنتی ایرانیان را به علت گستردگی زیادش نپذیرفتند.
از سوی دیگر پیش از برگزاری اجلاس جهانی، این پرونده بهمن ماه سال گذشته در فهرست میراثملی ثبت شد تا برای راه یابی به فهرست جهانی مشکلی نداشته باشد.
فرهاد نظری مدیرکل دفتر ثبت آثار تاریخی، فرهنگی و طبیعی به خبرنگار مهر گفت: آیین " باران خواهی "، روستای کبوران تفرش از بین ۱۱ پروندهای که ایران سالها پیش به یونسکو پیشنهاد داده بود، برای ثبت جهانی در فهرست میراثناملموس سال ۲۰۱۴ به یونسکو ارسال شد تا در اجلاس آن که قرار است آذر ماه امسال در قطر برگزار شود، مورد بررسی و ثبت قرار گیرد.
مراسم باران خواهی یا دعای باران در نتیجه ارتباط بین انسان و اعتقادات و نیایش های او با خالق است. حتی در باران خواهی عناصر مشترکی بین تمام نقاط ایران وجود دارد. مثلا به در خانه ها می روند، آرد یا قند جمع آوری می کنند، نان پخته و بین مردم تقسیم می شود. در این آئین ها سرود و ترانه می خوانند. در مناطق بسیار خشک و کویری دعای باران با استغاثه برگزار می شود و در مراسم بند آمدن باران ضمن شادی به خاطر باران از خداوند می خواهند که باران را بند بیاورد و در این راه هم قربانی کرده و شکرگزاری مرسوم است.
سال گذشته هشتمین اجلاس کمیتهی میراث ناملموس یونسکو در باکو برگزار شده بود و در آن اجلاس طب سنتی رد شد و چوگان به نام آذربایجان به ثبت رسید.