صفتی که موجب زینت مرد است
بخشش و کرم، بی شک یکی از صفات برجسته خاندان پیامبر(ص) می باشد، به نحوی که حتی دشمنان این بزرگوران بدین امر اذعان داشته اند؛ چنانچه در این باره روایات و نقل های فراوانی ذکر شده است.
به گزارشافکارنیوز،روزی عربی بادیه نشینی به حضور امام حسین(ع) آمد و گفت: ای فرزند رسول خدا؛ دیه کاملی را ضامن شده ام، ولی اکنون از پرداخت آن ناتوانم، با خود گفتم: از بزرگوارترین مردم درخواست می کنم و بزرگوارتر از خاندان رسول خدا(ص) کسی را ندیده ام.
پس امام حسین(ع) فرمودند: ای برادر عرب، من از تو در مورد سه موضوع سؤال می نمایم. اگر یکی از آنها را پاسخ دادی یک سوم دیه ای که گفتی می پردازم و اگر دو سوال را پاسخ دادی دوسوم و اگر هر سه سؤال را پاسخ دادی همه ی آن را می پردازم.
اعرابی گفت: ای فرزند رسول خدا، آیا شخصیتی مثل شما از من(عوام) می پرسد، در حالی که شما از خاندان علم و شرف هستید؟
امام حسین(ع) فرمودند: آری، از جد بزرگوارم رسول خدا(ص) شنیدم که می فرمود: نیکی و عطا به اندازه معرفت هر شخص است.
اعرابی گفت: از آنچه می خواهید بپرسید؛ اگر توانستم پاسخ می دهم وگرنه از حضرت شما می آموزم و نیرویی جز از خدا نیست.
امام حسین(ع) فرمودند: کدام اعمال برتر است!
اعرابی گفت: ایمان به خدا.
امام حسین(ع) فرمودند: راه رهایی از هلاکت چیست؟
اعرابی گفت: اعتماد به خدا.
امام حسین(ع) فرمودند: چه صفتی موجب زینت مرد است؟
اعرابی گفت: دانشی که همراه بردباری باشد.
امام حسین(ع) فرمودند: اگر این صفت را نداشته باشد چه؟
اعرابی گفت: ثروتی که با جوانمردی باشد.
امام حسین(ع) فرمودند: اگر این را هم نداشته باشد.
اعرابی گفت: فقری که توأم با شکیبایی باشد.
امام حسین(ع) فرمودند: اگر این هم نداشته باشد چه؟
اعرابی گفت: پس بر چنین شخصی صاعقه ای از آسمان فرود آید و او را بسوزاند که او سزاوار این بلا است. در این هنگام آن حضرت خندید و کیسه پولی که هزار دینار طلا در آن بود به وی عطا نموده و انگشتر خویش را نیز به او بخشیدند.
آنگاه فرمودند: ای اعرابی! این هزار دینار طلا را در ازای دیه بپردازد و این انگشتر را در مخارج زندگیت مصرف کن. اعرابی عطای امام حسین(ع) را گرفت و این آیه را خواند: اللهُ اَعلَم حیثُ یجعلَ رِسالَتَهُ: خداوند آگاهتر است که رسالت خویش را کجا قرار دهد(سوره انعام: آیه ۱۲۴).
پی نوشت ها:
۱ - علامه مجلسی، بحارالانوار، ج۴۴:۱۹۶.
۲-قاضی زاهدی، پرسش های مردم و پاسخ های امام حسن و امام حسین (ع): ۲۵۱،۲۵۵.