رگهای گاوخونی تشنه ذره ذرههای آب
رگهای گاوخونی تشنه ذره ذرههای آب برای حرکت کردن است اما آبی به این تالاب نمیرسد تا جانی دوباره در رگها و نفسهای گاوخونی جریان پیدا کند.
به گزارشافکارنیوز،۱۳ بهمنماه به عنوان روز جهانی تالابها نام دارد، گاوخونی نیز یکی از مهمترین تالابهای بینالمللی است که چند سالی است که بیآب شده و عرصه آن خشک است و تنها امید این تالاب برای نفس کشیدن وزنده ماندن به بارشهای فصلی است.
گاوخونی شرایط و اوضاع و احوال خوبی ندارد و گویی گاوخونی بیمار شده، اما مرهمی برای دردهای گاوخونی وجود ندارد و روزبهروز دردها و زخمهای این تالاب روی هم تلنبار میشود و بر پیکره زخمی آن فشار میآورد.
تالاب گاوخونی اصفهان روزی پذیرای پرندگان و گونههای گیاهی و جانوری بسیاری بود و پرندگان مهاجر در عرصه این تالاب بیتوته میکردند، اما دیگر بیتوتهگاه پرندگان مهاجر نیست و عرصه خشک و بیروحش این پرندگان را از خود دور کرده تا بهجای خوش آب و هوایی بروند و گاوخونی و روزهای پر از ملایمت و مهربانی عروس تالابهای ایران را فراموش کنند.
گاوخونی یکی از ۱۹ تالاب بینالمللی ایران است که در کنوانسیون رامسر به ثبت رسید و جزو لیست تالابهای جهانی و بینالمللی قرار گرفت اما بر اساس کنوانسیون رامسر قرار شد که اگر تالابهای بینالمللی آسیب ببینند و یکی از شاخصههای آب، پوشش گیاهی و خاک را از دست بدهند، جزو لیست قرمز قرار میگیرند.
گاوخونی نیز در حال حاضر جزو لیست قرمز قرارگرفته و گویی اگر تا مدتی دیگر احیاء نشود و فکر و چارهای برای بازگشت حیات مجدد به گاوخونی اندیشیده نشود، باید از لیست جهانی بودن خارج شود.
شمارش معکوس برای این تالاب زیبا و مهم آغاز شده تا شاید بازهم در لیست بینالمللی و جهانی بودن باقی بماند و شاید از این لیست خارج شود و با جهانی بودن خداحافظی کند اما بودن یا نبودن گاوخونی این سرزمین در لیست جهانی تنها و تنها در گروی احیای آن است و جاری شدن آب در حلقوم گاوخونی است.
رگهای گاوخونی تشنه ذرهذرههای آب برای حرکت کردن است اما آبی به این تالاب نمیرسد تا جانی دوباره در رگها و نفسهای گاوخونی جریان پیدا کند.
امروز عرصه و پیکره عروس تالابهای ایران خشک و بدون آب شده تا دیگر رمق و جانی برای خودنمایی نداشته باشد و همچنان در باتلاق مرگ و زندگی دست و پا بزند تا شاید کمکی دست گاوخونی را بگیرد و این تالاب را از مرگ نجات بدهد.
گاوخونی حقآبه دارد اما حقآبه این تالاب سالهاست که به فراموشی سپرده شده تا این تالاب از حق قانونی خود بیبهره شود و عرصهاش به شورهزار تبدیل شود و امروز تنها و تنها حسرت روزهایی را بخوریم که گاوخونی بود و پرندگان در عرصه آن پرواز میکردند.
گاوخونی باید احیاء شود و احیای این تالاب باید ملکه ذهن مسئولان شود تا تالاب بینالمللی گاوخونی بازهم در لیست جهانی بودن باقی بماند و همواره در میان تالابهای دیگر خودنمایی کند.