مافیای گدایی در پایتخت چه می کند:
راز تبدیل اصفهان و تبریز به شهر بدون گدا
مدیرعامل جدید سازمان رفاه و مشارکت های اجتماعی شهرداری تهران می گوید می تواند تهران را دو ساله به شهری بدون گدا تبدیل کند اما کارشناسان حوزه آسیب های اجتماعی این را رویایی دست نیافتنی می دانند.
- هنوز حکم فرزاد هوشیار مدیرعامل جدید سازمان رفاه و مشارکت های اجتماعی شهرداری تهران به دستش داده نشده که او در اظهار نظری می گوید: تلاش می کنیم نگاه به مسئله فقر را در تهران تغییر دهیم همچنین این سازمان را به سازمانی پیشرفته و مدرن تبدیل کنیم.
به گزارشافکارنیوز، هوشیار با بیان اینکه مسئله آسیب های اجتماعی را به جای برون سپاری مردم سپاری خواهیم کرد می گوید: قول می دهم در کمتر از دو سال تکدی گری در شهر تهران را جمع کنیم و شهر تهران تبدیل به شهری بدون گدا شود.
اما وعده این مدیرجوان آن قدر بلند پروازانه بود که معاون اجتماعی شهردار تهران اعلام کرد اگر این رویا به حقیقت بپیوندد خودش از شهردار تهران حکم معاونت وی را می گیرد.
آرزو بر جوانان عیب نیست!
مرتضی طلایی نایب رییس شورای شهر تهران هم در واکنش به این سخنان به افکارنیوز می گوید: آرزو بر جوانان عیب نیست؛ این آرمان خوبی است که تهران را تبدیل به شهری بدون گدا کنیم. اما شدنی نیست. زیرا جمع آوری گداها یک موضوع بین بخشی است و تنها با اراده یک سازمان حل نمی شود.
او ادامه می دهد: ما نیازمندمدیریت یکپارچه هستیم ساماندهی متکدیان متولی مشخص می خواهد و قوانین مشخص و جامع نیازمند است.
طلایی اضافه می کند: باید به مردم آگاهی بدهیم که دست به جیب نشوند. مردم از روی عاطفه، ترحم و دلسوزی به گداها کمک می کنند اگر مردم دست به جیب نشوند این مشکل حل می شود در شهرهایی مانند اصفهان و تبریز به دلیل همین رویکرد این مشکل به صورت ریشه ای حل شده است، چون مردم می دانند نهادهای حمایتی به نیازمندان کمک می کنند و دیگر نیازی به کمک آنها نیست.
درآمدهای افسانه ای گدایان تهرانی
سو استفاده از حس عاطفه و ترحم شهروندان توسط متکدیان موضوعی است که محمد احمدی آسیب شناس هم بر آن تاکید می کند و به افکارنیوز می گوید: مردم ایران دارای روح انسان دوستی هستند و دوست دارند به هم کمک کنند و برخی از این حس سو استفاده کرده و درآمدهای کلانی به دست می آورند. گدایی در تهران به یک پدیده درآمد زا تبدیل شده است و مردم خیلی به گدایان کمک می کنند و گدایی را به جرم پر درآمدی بدل کرده اند.
گدایان در پایتخت جمع آوری می شوند بارها به محاکمه قضایی می روند و جریمه می شوند اما به دلیل آنکه درآمد خوبی دارند و مردم به آنها کمک می کنند دوباره به این چرخه باز می گردند و یک گدا روزانه چند صد هزار تومان در این شهر می تواند در آمد داشته باشد.
او با بیان این که برخی از این گدایان در آمد های میلیونی دارند و طی سه، چهار ساعت ۵۰۰ تا ۶۰۰ تومان گدایی می کنند می گوید: تعدادی از گدایانی که دستگیر شده اند در جیب هایشان ۱۰،۱۱ میلیون چک بانکی بوده است.
احمدی با بیان این که این گدایان رفتارهای مجرمانه دیگری هم دارند می گوید: خرید و فروش کودک و یا توزیع موادر مخدر، فروش محصولات مستهجن و…برخی از این رفتارها است و برخودر با این گونه آسیب دیده های اجتماعی نیازمند دخالت پلیس است و باید توسط مراجع قضایی و انتظامی باآنها برخورد شود. متاسفانه نگاه مجرمانه ای به این افراد در جامعه وجود ندارد.
مردم به چشم یک نیازمند به آنها نگاه می کنند. حتی وقتی مجریان قانون در حال جمع اوری این افراد هستند انها با علم به این موضوع مقاومت کرده و تلاش می کنند مردم را متاثرکرده و مردم را در مقابل مجریان قانون قرار دهند. مردم ما به گدایان نگاه محبت آمیز دارند اما اگر بدانند تنها ۱۵ درصد کسانی که گدایی می کنند نیازمند واقعی هستند دیگر کمک های سابق را به آنها نمی کنند.
باندهای گدایی کجا هستند؟
دکتر مجید ابهری آسیب شناس هم معتقد است: جمع آوری متکدیان ممکن است قابل اجرا باشد اما نیازمند برنامه ریزی و ایجاد زیر ساخت های مناسب است. باید مهاجرت به شهرها کنترل شود و با مقابله با حاشیه نشینی و ساماندهی بی خانمانها و اشتغال آفرینی زمینه های افزایش متکدیان را کاهش دهیم.
این آسیب شناس با بیان این که با متلاشی کردن مافیای گدایی در تهران گام اولیه مبارزه با متکدیان است به افکار می گوید: تحقق تهران بدون گدا نیازمند همکاری و همپوشانی دستگاه های مختلف دولتی هستند و شهرداری به تنهایی قادر به مقابله با پدید گدایی نیست. سازمان بهزیستی، کمیته امداد امام خمینی و وزارت بهداشت و درمان، وزرات کار و رفاه اجتماعی، وزارت مسکن و شهر سازی، نیروی انتظامی، قوه قضاییه، استانداری و فرمانداری تهران در قالب یک کارگروه باید مطالعات اولیه را برای مقابله با این پدیده انجام داده و شهرداری را در این زمینه یاری کنند.
ابهری با بیان این که جمع آوری تمامی گدایان تهران ممکن است می گوید: نگهداری این گداها و جلوگیری از ورود مجدد این گونه افراد به تهران یک همت ملی و همدلی سازمانی می خواهد و در این زمینه باید حتی تشکل های غیر دولتی وفعال هم پای کار بیایند یعنی سمن های فعال در زمینه کودکان کار و خیابانی و زنان بی سرپرست و بیمارهای روانی مزمن و معلولان جسمی که جمعیت اصلی گدایان هستند ودر حاشیه شهرها زندگی می کنند نقش اصلی را دارند.
این آسیب شناس اضافه می کند: مهم تر از همه گدایان فصلی هستند که در زمان های مختلف به تهران آمده و در فصل های دیگر به شهر های سیاحتی و زیارتی می روند بنابراین پدیده گدایی یک فرایند فرا سازمانی و فرا منطقه ای است که باید برای حل آن مطالعات کارشناسی انجام و بعد نتایج آن اجرایی شود.
اودرباره باندهای گدایی هم می گوید: مافیای گدایان در شهرک های حاشیه ای تهران مستقر هستند و گدایان را در سطح شهر تزیع می کنند هر گوشه از شهر سر قفلی یک گدا است سر دسته این باندها معمولا دیده نمی شوند اما خرید و فروش کودکان متکدی و …توسط همین سر باندها انجام می شود.
تکدی گری به جای حذف رشد کرده است
محمداسماعیل سعیدی، عضو هیات رئیسه کمیسیون اجتماعی مجلس هم با انتقاد از روند رو به رشد تکدی گری در جامعه، می گوید: متاسفانه تکدی گری به جای حذف شدن و برخورد با آن، روزبه روز در کشور در حال افزایش است.
او با انتقاد از عملکرد دستگاههای متولی درخصوص ساماندهی و جمعآوری متکدیان، می گوید: متاسفانه هیچ سازمانی در از بین بردن این معضل تلاش و برنامه ریزی نکرده است. این پدیده زشت اجتماعی باید ریشه ای حل شود لذا همه سازمان ها باید برای از بین بردن این معضل با هم همکاری کنند.
وی همکاری هماهنگ شهرداری، شورای شهر، فرمانداری، نیروی انتظامی، قوه قضائیه، کمیته امداد و بهزیستی را در جهت ساماندهی و ارائه امکانات به این افراد ضروری می داند و می گوید: به عنوان مثال شهرداری با امکاناتی که در اختیار دارد می تواند در جهت برچیدن تکدی گری سهم بزرگی داشته باشند همچنین سازمانهای دیگر نیزمی توانند در توان خود در از بین بردن این معضل نقش بزرگی داشته باشند.