تبلیغات
کد خبر: ۴۳۴۷۵۰

لطفا آسمان و ریسمان را به هم نبافید:

تلاش پزشکان برای بازگشت به دوران «پزشک سالاری»

بر کسی پوشیده نیست که قتل یک رخداد تلخ و محکوم شده است اما بسیاری از انسان ها در سایر حرف همچون افسران پلیس و نظامیان، قضات، خبرنگاران(در سراسر جهان) و طلا فروشان هر یک به گونه ای و چه بسا بیشتر از جامعه پزشکی مورد تهدید بوده و به قتل رسیده اند.

تلاش پزشکان برای بازگشت به دوران «پزشک سالاری»
گروه اجتماعی

- در گذشته مردم برای درمان انواع دردهای خود نزد حکیم می رفتند تا آنان برای آلام دردهایشان چاره ای بیابند. این آلام لزوما محدود به دردهای جسمانی نمی شد، بلکه مردم حکیمان را بنا به جمیع معلوماتشان امین، محرم اسرار و حلال مشکلات عدیده زندگیشان تلقی می کردند و برای آنها احترامی بیش از سایر حرف قایل بودند تا جایی که به تدریج با تحولات اجتماعی و فرهنگی، گفتمان پزشکی در ایران از مشروعیت و قدرت چشمگیری برخوردار شد.

با گذشت زمان و گسترش قدرت و نفوذ ایدیولوژی علم، پزشکی که به عنوان نوعی خدمت اجتماعی بلکه به عنوان نماد علم و عقلانیت مدرن در ذهنیت اجتماعی خود را تثبیت کرد. در واقع می توان گفت این سالها دوران شکل گیری و اوج «پزشک سالاری» بود.

اما امروزه با گسترش موسسات آموزش عالی، نرخ بالای بیکاری، دسترسی مردم به رسانه ها و آموزش خدمات و تشخیص پزشکی جامعه از دوران پزشک سالاری گذر کرده است. واکنش های این روزهای جامعه پزشکی به اتفاقات اخیر می تواند این موضوع را در ذهن متبادر کند که پزشکان خواستار بازگشت به شرایط پیشین خود هستند. هر چند که حمایت جامعه پزشکی از همکارانشان به نفسه عملی انسانی، شایسته و مورد پسند است اما ترسمان از آن است که همه این اقدامات تلاشی باشد جهت بازگرداندن اقتدار و مشروعیت از دست رفته جامعه پزشکی.

در تصدیق این گفته می توان به واکنش های تند جامعه پزشکی در حمایت از همکار به قتل رسیده اردبیلی و بازداشت پزشک شهر ممسنی اشاره کرد. از مقام عالی وزارت تا داوطلبان گروه تجربی کنکور امسال نسبت به این موضوع واکنش نشان دادند. این اقدامات در حالی صورت می‌گیرد که بررسی های قضایی و پلیسی و برخی اخبار حکایت از آن دارد که قتل پزشک اردبیلی در چهارچوب و رابطه پزشک و بیمار و در فضای بیمارستان و مطب نبوده و با انگیزه شخصی رخ داده است. اما جامعه پزشکی با واکنش های هیجانی خواستار تامین امنیت شغلیشان شدند.

بر کسی پوشیده نیست که قتل یک رخداد تلخ و محکوم شده است اما بسیاری از انسان ها در سایر حرف همچون افسران پلیس و نظامیان، قضات، خبرنگاران(در سراسر جهان) و طلا فروشان هر یک به گونه ای و چه بسا بیشتر از جامعه پزشکی مورد تهدید بوده و به قتل رسیده اند.

بنابراین مطالبه امنیت شغلی نه تنها مختص صنف خاص و ویژه ای نیست بلکه ضرورتی برای تمام فعالان اجتماعی، اقتصادی و سیاسی است. از سوی دیگر هر یک از افراد فعال در مشاغل نام برده روزانه مراجعانی دارند که در آرامش کامل و تعادل روحی نبوده و اگر قرار است فضای بیمارستان و تعامل با همراهان بیمار عواملی باشند برای کاهش امنیت شغلی پزشکان باید گفت پرستاران بیش از پزشکان در معرض خطر خواهند بود.

بنابراین پزشکان نیز که به اندازه سایر مشاغل از بهره هوشی و نخبگی بهره مندند و اجازه ندارند با افزودن بار احساسی و عاطفی به شغل خود و متمایز نشان دادن منزلت اجتماعی حرفه ای، از راه دامن زدن به پدیده تلخ تمایز پزشکی را حرفه ای متفاوت از سایر حرف نشان دهند.

چه بسا در صورت بروز چنین واقعه‌ای قتل جامعه به دست کنش‌های آلوده به تبعیض بسی خطرناک‌تر از مرگ و میرهای حین کار می‌شود. بنابراین لازم است تا پزشکان با افزودن وجوه انسانی و اخلاقی بر حرفه‌شان، خارج از هر گونه تعصب کورکورانه و دوری از تلاش برای بازگشت به دوران پزشک سالاری، جایگاه خود را از موقعیت طبیب بار دیگر به حکیم ارتقا داده و محبوبیت کمرنگ‌ شده شان را در جامعه احیا کنند.


سپیده پیری / کارشناسی ارشد جامعه شناسی

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات