فواید و مضرات داشتن والدین هلیکوپتری
اصطلاح «والد هلیکوپتری» برای نخستین بار در سال ۱۹۸۰ در کتابی با عنوان «بین والدین و نوجوانان» رایج شد. نوجوانی در این کتاب عنوان می کند که مادرش همانند یک هلیکوپتر مدام او را می پاید و مراقبش است تا مشکلی برایش پیش نیاید.
به گزارشافکارخبر،وقتی والدین به شیوه های کنترل گرانه عمل می کنند، توانایی فرزندشان را برای ابتکار و خلاقیت در کارهایش از بین می برند و به جای آن باعثمی شوند، فرزندشان تنها به خاطر فشارهای درونی یا بیرونی، کاری را انجام دهد. اگر ارتباط والدین همراه با کنترل گری مستقیم و بیش از حد باشد، ممکن است فرزند ظاهرا از دستورات والدین اطاعت کند یا به طریقی در مقابل آن مقاومت و با آن مبارزه کند. در نتیجه کنترل، در شکل گیری تغییرات مثبتی که والدین آرزومند آن هستند، تاثیری ندارد. علاوه بر این ممکن است آثار جانبی زیانباری بر رابطه والد - فرزندی بگذارد.
تبیان می نویسد که اصطلاح «والد هلیکوپتری» برای نخستین بار در سال ۱۹۸۰ در کتابی با عنوان «بین والدین و نوجوانان» رایج شد. نوجوانی در این کتاب عنوان می کند که مادرش همانند یک هلیکوپتر مدام او را می پاید و مراقبش است تا مشکلی برایش پیش نیاید. از آن زمان بسیاری از مدیران دانشگاه های دنیا از این اصطلاح برای والدینی استفاده می کنند که از فرزندانشان حتی بعد از این که به سن جوانی رسیده اند و از دانشگاه دانش آموخته شده اند، همچنان مانند یک کودک مراقبت می کنند.
مثالی از رفتارهای والدین هلیکوپتری
مدیران دانشگاه ها می گویند از جمله کارهایی که والدین هلیکوپتری انجام می دهند، این است که اگر فرزندشان در شهر دیگری دانشجو باشد هر روز به فرزندانشان زنگ می زنند و آن ها را بیدار می کنند تا در کلاس درس حاضر شوند. برخی مدیران دانشگاه ها داستان های باورنکردنی از والدین هلیکوپتری تعریف می کنند، از این که آن ها هر روز با دانشگاه تماس می گیرند تا از وضعیت خوردن صبحانه یا ناهار فرزندشان مطمئن شوند یا این که به آب و آتش می زنند تا برای فرزندشان رزومه(کاری یا تحصیلی) درست کنند.
مشکلات و معضلات احتمالی والدین هلیکوپتری
هنوز پژوهش ها و تحقیقات بسیاری انجام نشده است تا مشخص کند چه عواقب و پیامدهایی ممکن است گریبانگیر فرزندانی شود که تحت تربیت والدین هلیکوپتری بزرگ می شوند اما به نظر می رسد این امر همراه با تبعات و عواقبی باشد. دلیل این که هنوز تحقیقات جامعی در این زمینه صورت نپذیرفته، این است که در قدیم تعداد پدر و مادرهای این چنینی صفر و یا بسیار کم بوده است؛ در واقع پدیده «والدین هلیکوپتری» آن قدر قدمت ندارد که بتوان پژوهش هایی روی فرزندان آن ها که اکنون در دوران جوانی هستند، انجام داد.
فرزندانی ناآشنا با مهارت های حل مسئله: بچه ها در هر سنی به مهارت های حل مسئله نیاز دارند. خواه فرزند پنج ساله ای داشته باشید که نیاز دارد بداند چگونه کلمات و معنای آن ها را درک کند یا فرزند ۲۵ ساله ای که نمی تواند برای خودش شغلی پیدا کند. بچه ها باید بدانند که چگونه می توانند خودشان مشکلاتشان را حل و فصل کنند و از پس آن ها بربیایند. زمانی که والدین تمام مشکلات ریز و درشت فرزندانشان را رفع و حل و فصل می کنند، فرزندان مهارت ارزشمند حل مسئله را نخواهند آموخت. البته این به آن معنا نیست که والدین به خصوص در مواجهه با مشکلات بزرگ، پشت فرزندان خود را به بهانه استقلال آن ها
خالی کنند.
پرورش وابستگی به جای استقلال: والدین هلیکوپتری آن قدر کارهای فرزندانشان را انجام می دهند که این کار فرزندان را به شدت به آن ها وابسته می کند. اگر مادری هر روز صبح به پسر ۱۹ ساله اش تلفن بزند تا او را از خواب بیدار کند و مطمئن شود که او بر سر کلاسش حاضر می شود، آن پسر هرگز نمی آموزد که چطور خودش این کار را انجام دهد. والدین باید به فرزندانشان کمک کنند تا بیاموزند چگونه بدون آن ها زندگی کنند.
فرزند نمی آموزد تا از خودش دفاع کند: اگر فرزندی هر زمان که احساس کرد به اشتباه نمره کمی گرفته است، از مادر یا پدرش بخواهد که با معلم یا استادش تماس بگیرد و برای او پادرمیانی بکند، او ممکن نیست بیاموزد که چگونه از حق خودش دفاع کند. بچه ها باید بتوانند بپرسند و اگر به چیزی نیاز داشتند با صدایی واضح و روشن حرفشان را بگویند یا تقاضایشان را مطرح کنند. در محل کارِ این گونه بچه ها، پدر یا مادرشان نیستند که هر وقت به مشکلی برخوردند، یا اگر رئیس بدی داشتند از آن ها دفاع و حمایت کنند.
سپر بلای فرزند در مقابل پیامدهای طبیعی نشوید: باید بگذاریم فرزندانمان با برخی از پیامدهای طبیعی و معمول در زندگی مواجه شوند. بنابراین در موقعیت ها و شرایطی که والدین مداخله نمی کنند، بچه ها با پیامدهای طبیعی و معمول مواجه و رو به رو می شوند. برای مثال اگر پسر ۱۹ ساله ای به دلیل خواب ماندن سر کلاس حاضر نشود، او احتمالا باید به استادش دلیل تاخیر و غیبتش را توضیح دهد یا لطمه اش را در نمراتش ببیند. به هر جهت، اگر مادر همیشه با بیدار کردن او هر روز صبح مانع روبه رو شدن پسر با چنین پیامد و عواقبی شود، او هیچ گاه قوانین دنیای واقعی را تجربه نخواهد کرد. برای فرزندان ضروری
است که بدانند بقیه مردم دنیا، آن ها را مسئول(اعمال و کردارشان) می دانند.
تداخل در رابطه والد - فرزندی: عملکرد والدین هلیکوپتری ممکن است در روابط والد - فرزندی نیز تداخل ایجاد کند. وقتی مرتبا سر فرزندتان نق بزنید که تکالیفش را انجام دهد یا کوچک ترین حرکت وی را کنترل کنید، احتمالا باعثمی شود فرزندتان تمایل چندانی به حرف زدن با شما نداشته باشد. حتی ممکن است فرزندتان را از شما دورتر و دورتر کند. یک رابطه سالم باید به نحوی باشد که فرزندان را تشویق کند تا درخصوص نیازها، مسائل و مشکلاتشان با والدینشان صحبت کنند و یک والد هلیکوپتری ممکن است فرزندش را وادارد تا بیشتر سکوت کند و اسرار بیشتری را برای خود نگه دارد تا بتواند این گونه حریم خصوصی
خودش را حفظ کند.
فوایدی هم دارد
از آن جا که والدین هلیکوپتری هم قصد و هدفی جز خوشبختی فرزندشان ندارند، شیوه تربیتی آن ها اگر چه نقاط ضعفی دارد – که به آن اشاره شد - اما فوایدی نیز دارد. این دست از والدین بر خلاف والدین سهل انگار که هیچ گونه مراقبت و نظارتی از بچه های خود ندارند، بهتر مسایل و کارهای آنان را مدیریت می کنند. شما می توانید از فرزندان والدین هلیکوپتری انتظار داشته باشید تا کارهای شخصی و تکالیف مدرسه شان را به موقع انجام دهند. والدین هلیکوپتری دقیقاً می دانند هر لحظه بچه شان کجاست که این مسئله برای توجه به ایمنی و امنیت فرزندان ضروری است. همچنین آن ها احتمالا کاملا آگاه هستند که
فرزندانشان با چه افرادی دوست هستند و عملکرد فرزندشان در مدرسه چگونه است. با این حال به نظر می رسد، بهره گیری از روش تربیتی «مقتدرانه» که روش معتدلی نسبت به دو شیوه تربیتی «سخت گیرانه» و «سهل گیرانه» است، روش بسیار مناسب تری برای تربیت فرزندان باشد.
۵ ویژگی فرزندانی که والدین هلیکوپتری دارند
نسبت به دیگران بی اعتماد هستند.
در بیان احساسات مشکل دارند.
از اعتماد به نفس و عزت نفس پایین رنج می برند.
در برقراری یک رابطه سالم با دیگران مشکل دارند.
احساس خشم، اضطراب، افسردگي، تنهايي، درماندگي، شرمساري، گناه و دوست داشتني نبودن مي کنند.