تبلیغات
کد خبر: ۴۵۶۴۸

مقصود از توبه نصوح چیست؟

واژه نصوح در لغت به معناى خلوص است.
این کلمه در آیه‏اى از قرآن مجید آمده که در آن مؤمنان دعوت به توبه نصوح شده‏اند: «یا أَیُّها الَّذِینَ آمَنُوا تُوبُوا اِلىَ الله تُوْبًَْ نَصُوحاً؛ اى افراد با ایمان، به سوى خدا توبه نصوح کنید». ۱۰۵ توسط مفسران، در معناى نصوح، نظریات مختلفى ارائه شده که بعضى افزون بربیست و سه تفسیر دانسته‏ اند.

شیخ بهایى در معناى توبه نصوح چند برداشت را ذکر کرده است:
۱ - توبه‏اى است که مردم را نصیحت کند، یعنى مردم را دعوت کند که مثل آن را براى ظاهر شدن آثار جمیله آن در صاحبش بیاورند یا آن که صاحبش را نصیحت کند تا دیگر به سوى آن‏ها برنگردد.

۲ - نصوح توبه‏اى است که براى خداوند، خالص باشد چنان که عسل خالص از شمع را عسل نصوح گویند. خلوص آن است که از گناهان براى زشتى آن‏ها پشیمان شود یا براى آن که خلاف رضاى خداى تعالى هستند، نه براى ترس از آتش.

۳ - نصوح از نصاحْ است و آن خیاطت است، زیرا آنچه از دین را گناهان پاره(هتک حرمت) کرده‏است، توبه مى‏دوزد یا آن که میانه تائب و اولیاى خدا و احبّاى او را جمع مى‏کند چنان که خیاطت بین پارچه‏هاى لباس جمع مى‏کند.

در این‏جا احتمال دیگرى نیز بیان شده‏است: نصح در لغت عرب به معنى سیراب کردن به کار مى‏رود، چنان‏که گفته مى‏شود: «نصح الغیثالبلد؛ باران منطقه را سیراب کرد». در این صورت، مى‏تواند مقصود از توبه نصوح، توبه‏اى باشد که قلب مرده به وسیله معاصى، باردیگر زنده گردد و از تیرگى‏هاى گناه پاک شود، در نتیجه مقصود این است که توبه او حقیقى باشد

در ذیل آیه شریفه، احادیثى از معصومین: نقل شده‏است؛ رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم مى‏فرماید: «توبه نصوح آن است که توبه کننده به هیچ وجه به گناه برنگردد، همچنان‏که شیر به پستان برنمى‏گردد». از امام صادق علیه السلام روایت شده که توبه نصوح آن است که باطن مرد مثل ظاهر و حتى بهتر از آن باشد.

از مجموع مى‏توان چنین نتیجه ‏گیرى کرد که در توبه نصوح دو معناى خالص و محکم بودن باید جمع باشد. در عین حال باید توجه داشت توبه مراتبى دارد که یکى از آن مراتب توبه نصوح است.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات