تبلیغات
کد خبر: ۴۶۹۳۶

ضرب و شتم پرستار؛ پیامد همراه داشتن بیمار

حضور همراه بیمار در بیمارستان شاید در نگاه اول موجب شود که خیالمان از بابت رسیدگی به بیمار آسوده باشد اما واقعیت این است که حضور این افراد در محیط بیمارستان به عنوان چالشی تلقی می شود که می تواند دشواریهای عدیده ای برای پرسنل و کادر درمانی به دنبال داشته باشد.

به گزارش مهر، حضور همراهان بیمار در برخی از بیمارستانهای دولتی و بعضا خصوصی می تواند یکی از مشکلات و چالشهای اساسی حوزه سلامت تلقی شود که چندان جدی تلقی نمی شود. در صورتی که شاهد بروز اتفاقات ناگواری در بیمارستانهایی هستیم که در یک طرف ماجرا همراه بیمار قرار دارد.

شاید نمونه بارز این مشکل را بتوان در ضرب و شتم کادر درمانی توسط همراه بیمار جستجو کرد. اخباری که در چند ماه گذشته از ضرب و جرح پرستاران و پرسنل بیمارستانی در اقصی نقاط کشور شنیده شد، گواه این واقعیت است که حضور همراه بیمار در بیمارستان نه تنها مفید نیست بلکه می تواند آسیب زا نیز باشد.

غضنفر میرزابیگی، رئیس کل نظام پرستاری معتقد است که حضور همراه بیمار در بیمارستانها تنها مختص ایران است که این مسئله منجر به مداخله در پروسه درمانی بیماران می‌شود.

وی، کمبود نیروی پرستاری را یکی از دلایل حضور همراه بیمار در بیمارستانها می داند و می گوید: هنوز در بیمارستانهای کشور به ازای هر تخت در ۲۴ ساعت تعداد نیروی پرستاری نیم تا ۷/۰ نفر است که این رقم بسیار پایینی محسوب می‌شود.

هم اکنون بین ۱۰۰ تا ۱۱۰ هزار نفر پرستار در مراکز بهداشتی و درمانی کشور مشغول هستند که می بایست این تعداد تا پایان برنامه پنجم حداقل به ۵/۲ برابر برسد.

کمبود نیروی پرستاری اغلب در بیمارستانهای دولتی و دانشگاهی دیده می شود و همین مسئله باعثشده که حضور همراه بیمار در این قبیل بیمارستانها بیشتر خودنمایی کند.

سرپرستار یکی از بیمارستانهای دولتی تهران که بیشترین مراجعات روزانه بیماران و مصدومان را دارد، نسبت به حضور همراه بیمار در بیمارستان انتقاد کرده و می گوید: حضور این افراد نه تنها تاثیری در وضعیت روحی بیمار ندارد بلکه باعثمی شود پرسنل نیز در انجام وظایف خود دچار مشکل شوند.

وی با اشاره به دخالتهای نابجای برخی از همراهان بیماران در امور درمانی، می افزاید: متاسفانه برخی از همراهان که بیمارشان وضعیت مناسبی ندارد، بیشتر تحت تاثیر احساسات و عواطف روحی قرار می گیرند و همین مسئله باعثمی شود با کوچکترین تغییر حالت بیمار، سراغ پرستار بیایند و او را به باد انتقاد بگیرند.

این سرپرستار که ۲۰ سال سابقه کار دارد، از برخوردهای نامناسب برخی همراهان بیماران خبر می دهد و می گوید: متاسفانه در طول این سالها که به عنوان پرستار و سرپرستار مشغول خدمت بوده ام، بارها از نزدیک شاهد برخوردهای نامعقول برخی از همراهان بیماران بوده ام.

برخوردهای فیزیکی و لفظی با پرسنل بیمارستان و کادر درمانی، یکی از مشکلاتی است که به دنبال حضور همراه بیمار در بیمارستان شاهد آنها هستیم. متاسفانه این وضعیت در بیمارستانهای دولتی بیشتر دیده می شود زیرا حجم مراجعات مردم و بیماران به مراکز درمانی دولتی به مراتب بیشتر از بخش خصوصی است.

از سوی دیگر، افرادی که به بیمارستانهای دولتی مراجعه می کنند به لحاظ مالی بیشتر در تنگنا قرار دارند و همین مسئله تاثیر سوء بر رفتار و برخورد با آنها با کادر بیمارستان دارد.

محمد نوروزی، مدیر گروه دانشکده پرستاری و مامایی مشهد معتقد است که همراهان بیماران بیشتر در بخشهای روانپزشکی، سوختگی، اورژانس و بخشهایی که بیماران بدحال مانند بیماران قلبی حاد بستری هستند با پرستاران برخورد فیزیکی دارند.

وی با تاکید بر پرهیز از هرگونه واکنشهای خشونت آمیز مشابه اطرافیان بیمار، می گوید: این رفتارها می تواند از بیمار و اطرافیانش به سبب بیماری و فشارهای روحی سر بزند اما ما مدعی هستیم به لحاظ جسمی و روانی سالم و فرد حرفه ای هستیم، پس وظیفه ما آرام کردن آنان است.

براساس مواد ۶۰۸ و ۶۰۹ قانون مجازات اسلامی به صراحت عنوان شده چنان که هر کسی اعم از بیمار و بستگان به پرسنل درمانی توهین کنند مشمول ۳ تا ۶ ماه حبس، شلاق تا ۷۴ ضربه و جزای نقدی می شوند.
الفاظ اهانت آمیز و تحقیر کننده و انجام اقدامات عملی که دلالت بر توهین داشته باشد جزو مصادیق توهین به شمار می رود.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات