تبلیغات
کد خبر: ۴۷۷۹۴

چشمچرانی ممنوع!

اسلام به بانوان دستور داده بدن خود را به طور کامل بپوشانند و از نظر مردان بیگانه محفوظ بدارند. براى وجوب حجاب از آیات قرآن و احادیثاستفاده شده است.

به گزارش برنا، حجاب، در لغت به معناى پوشش است. حجاب، یعنى لباسى كه بدن زن را بپوشاند. اسلام به بانوان دستور داده بدن خود را به طور كامل بپوشانند و از نظر مردان بیگانه محفوظ بدارند.

براى وجوب حجاب از آیات قرآن و احادیثاستفاده شده است. در این‏جا به سه آیه اشاره می‌شود که حضرت آیت الله ابراهیم امینی آن را در کتاب " آشنایی با وظایف و حقوق زن " شرح داده‌اند که آیه اول آن را در ادامه می‌خوانید.

آیه اول
خداوند متعال در قرآن می‌فرماید: «اى پیامبر! به مردان مؤمن بگو: چشمان خویش فرو بندند و عورت خود را نگه دارند، این براى پاک‏دامنى آنان بهتر است. خدا به کارهاى آنان آگاه است. و به زنان مؤمن بگو: دیدگان خود را فرو بندند و عورت خود را نگه دارند و زینت‏هاى خود را جز آن مقدار که پیداست، آشکار نسازند و مقنعه‌‏هاى خود را تا گریبان خود گذارند و زینت‏هاى خویش را جز براى شوهران و پدران و پدر شوهران و برادران و پسر برادران و پسر خواهران و زنان و بردگان خودشان و مردان خدمت‏گزارشان که به زن رغبت ندارند و کودکان غیر ممیزى که از عورت زنان خبر ندارند، آشکار نسازند».

آیه فوق، درباره حجاب بانوان نازل شده و به مسائلى اشاره کرده که نیاز به شرح و تفسیر دارد: در آغاز از مردان و زنان مؤمن خواسته شده که دیدگان خود را فرو بندند و مردان به زنان و زنان به مردان خیره نشوند و چشم‏چرانى نکنند.

غض، در لغت به معناى کاستن و فروبستن است. غض بصر؛ یعنى نگاه را کوتاه کردن و خیره نشدن. گاهى انسان به دیگرى می‌نگرد، ولى نگاه کردن هدف نیست، زمانى هم براى لذت می‌نگرد که آن را چشم‏چرانى می‌گویند. نگاه‏هاى ثانوى و لذت‏جویى، انسان را به فساد می‌کشد و از آنها نهى شده است، اما نظرهایى که براى لذت‏جویى نباشد حرام نیست، زیرا از لوازم معاشرت و زندگى اجتماعى است.

بعد از آن، به زنان و مردان توصیه می‌کند که فروج خود را حفظ کنند. فروج، جمع «فرج» به معناى «عورت» است. مقصود از حفظ فرج یا پوشیدن آن، سعى در حفظ عفت و پاک‏دامنى است با غض بصر؛ یعنى چشم پوشیدن و رعایت حجاب.

سپس خطاب به زنان می‌گوید: «َلا یُبْدِینَ زِینَتَهُنَّ إِلاّ ما ظَهَرَ مِنْها».

زینت، به معناى زیور و وسیله زیبایى است که انواعى دارد: یکى، زیورهایى که از بدن جدا هستند، مانند گوشواره، گلوبند، انگشتر، گل‏سر، دست‏بند، لباس‏هاى زینتى. نوع دوم زینت‏هایی‌اند که به بدن می‌چسبند، مانند سرمه، رنگ ناخن، رنگ دست و پا و رنگ مو. زینت مذکور در آیه هر دو مورد را شامل می‌شود. به زنان توصیه شده که انواع زینت‏هاى خود را براى مردان بیگانه آشکار نکنند و بدین وسیله از جلب توجه مردان و تحریک غریزه جنسى آنان جلوگیرى کنند.

بعد از آن، با جمله: «إِلاّ ما ظَهَرَ مِنْها» به زنان اجازه داده، زینت‏هاى ظاهر خود را که به طور طبیعى آشکار است نپوشانند، مانند سرمه، رنگ ابرو، خضاب دست، انگشتر، رنگ چادر، مانتو و کفش. بانوان به دلیل این‏که در اجتماع زندگى می‌کنند و مسئولیت‏هایى را بر عهده دارند طبعاً چشم مردان بیگانه به صورت، دست و زینت‏هاى آشکار آنان می‌افتد و پوشش آنها امرى دشوار و حرجى است، لذا به آنان رخصت داده شده که بدون پوشیدن آنها به اداى مسئولیت‏هاى خود مشغول باشند.

در بعضى احادیثنیز زینت‏هاى ظاهر مذکور در آیه، به همین معنا تفسیر شده است. زراره از حضرت صادق(ع) نقل کرده که در تفسیر قول خداى عزوجل: «إِلاّ ما ظَهَرَ مِنْها» فرمود:
زینت ظاهر، عبارت است از سرمه و انگشتر.

ابوبصیر می‌گوید: از امام صادق علیه‏‌السلام از تفسیر آیه «َلا یُبْدِینَ زِینَتَهُنَّ إِلاّ ما ظَهَرَ مِنْها» سؤال کردم، فرمود: زینت ظاهر عبارت است از انگشتر و دست‏بند.

سپس در تعقیب بیان حجاب می‌فرماید: خمر جمع خمار و به معناى مقنعه و روسرى بزرگ است. جیوب نیز جمع جیب و به‏ معناى گریبان و یقه ‏پیراهن است.

گفته‏اند: زنان در عصر رسول خدا(ص) پیراهنى را میپوشیدند كه گریبان آن باز بود و مقدارى از سینه‏شان آشكار میشد. هم‏چنین آنان دو طرف روسرى را از بالاى گوش به پشت سر میانداختند، در نتیجه گوش، گوشواره، گردن و مقدارى از سینه آنان نمایان بود. از همین رو، آیه به بانوان دستور میدهد كه روسریهاى خود را بر چاك پیراهن بیندازید، تا گوش، گوشواره، گردن و سینه آنان را بپوشاند.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات