هزینه های مالی فروپاشی خانواده ها
چهار نهاد سیاستگذاری خانواده در ایالات متحده آمریکا اعلام کرد که هزینه مالی طلاق و تولد کودکان نامشروع، سالانه معادل ۱۱۲ میلیارد دلار آمریکاست.
به گزارش جهان؛ تحقيقات انستيتو ازدواج و خانواده کانادا پيرامون زيانهاي مالي ناشي از فروپاشي خانواده ها، از نخستين تحقيقاتي به شمار ميرود که در اين زمينه در کانادا انجام شده است. تحقيقات مشابهي در ايالات متحده آمريکا، نيوزيلند و انگلستان نيز صورت گرفته است.
مجله حورا در شماره ۳۹ و در مقاله خانواده، بنیان جامعه آورده است: بر طبق گزارشی که بهوسیله یک سازمان پژوهشی در امور اقتصادی و خانوادگی در سال ۲۰۰۸ ارائه شد، در نیوزیلند، هزینههای مالی فروپاشی خانوادهها، سالانه یک میلیارد دلار نیوزیلند(حدود ۶۴۰ میلیون دلار کانادا) است، به عبارت دیگر، بر هر مالیاتدهنده، حدود ۳۰۰ دلار نیوزیلند(معادل ۲۰۰ دلار کانادا) بهواسطه هزینههای مالی مذکور تحمیل میشود. در گزارش فوق، هزینههای مالی فروپاشی خانوادهها که بر بخشهای اجتماعی، مالیات، بهداشت، دستگاه قضایی، پلیس و بخش مسکن تحمیل میشود، محاسبه شده است.
در گزارش ۲۰۰۸، چهار نهاد سیاستگذاری خانواده در ایالات متحده آمریکا اعلام کرد که هزینه مالی طلاق و تولد کودکان نامشروع، سالانه معادل ۱۱۲ میلیارد دلار آمریکاست که صرف برنامههای مبارزه با فقر، توسعه عدالت قضایی و برنامههای آموزشی میشود.
در گزارش مذکور، همچنین به هزینههای مالی مربوط به دستگاه قضایی کشور و اجرای برنامههای آموزشی برای بزرگسالانی که بهواسطه فروپاشی خانواده، از فرصتهای کمتری برای موفقیت در جامعه برخوردار هستند و بهواسطه پرورش در خانوادههای فقیر، با مشکلات بیشتری مواجهاند، توجه شده است.
علاوه بر این، در گزارش مذکور، میزان ذخایر مالی که دولت، در صورت ریشهکنسازی پدیده فروپاشی خانوادهها در آمریکا، پسانداز میکند، محاسبه شده است.
یکی از جالب توجهترین نمونههای تحقیقاتی، تحقیقی است که در انگلستان صورت گرفته است. برطبق گزارش ۲۰۰۹ بنیاد روابط بریتانیا که یکی از مؤسسات پژوهشی مستقل فعال در زمینههای تحقیقاتی پیرامون اصلاح و ارتقای روابط جهت ایجاد جامعه توانمندتر به شمار میرود، هزینه فروپاشی خانواده در انگلستان، سالانه معادل۰۳/۳۷ میلیارد پوند(در حدود ۶۶ میلیارد دلار کانادا) است.
محققان بنیاد روابط بریتانیا با محاسبه اعتبارات مالی اعطاشده به خانوادههای تکوالد، دیگر وامهای اختصاص دادهشده به تکوالدها، هزینههای مسکن و وامهای مسکن خانوادههای مذکور، هزینههای اجرای برنامههای آموزشی و بهداشتی، هزینههای تحمیلشده بر دستگاه قضایی، پلیس و سازمانهای خدمات اجتماعی و بهزیستی، هزینههای مالی ناشی از فروپاشی خانوادههای انگلیسی را محاسبه کردهاند.
در گزارش دیگری که مرکز عدالت اجتماعی لندن ارائه کرده است، هزینههای مالی فروپاشی خانوادهها در انگلستان، سالانه ۲۰ میلیارد پوند(معادل ۴/۳۵ میلیارد دلار کانادا) محاسبه شده است که بخش اعظم آن مربوط به وامها و اعتبارات مالی است که به خانوادههای تکوالد اعطا شده است.
در گزارش مذکور آمده است: «اگر میزان فروپاشی خانوادهها و تعداد خانوادههای تکوالد کاهش یابد، کودکان کمتری تحت مراقبت مراکز عمومی قرار خواهند گرفت، از تعداد بیخانمانها، معتادان و مجرمین کاسته خواهد شد و هزینههای کمتری صرف برنامههای آموزشی و بهداشتی خواهد شد، در نتیجه عملکردهای آموزشی ارتقاء خواهد یافت و از میزان بیکاری کاسته خواهد شد… همه این عوامل منجر به افزایش ذخایر مالی و در نتیجه، بهبود عملکرد اقتصادی در کل کشور خواهد شد.
مرکز عدالت اجتماعی، تاکنون تحقیقات وسیعی درباره فروپاشی خانوادهها بهعنوان مهمترین عامل گسترش فقر، شکست تحصیلی، وابستگی اقتصادی، رشد بیکاری، افزایش بدهیهای مالی و اعتیاد انجام داده است. در تحقیقات مذکور، ابتدا خبر خوبی داده شده است: «میزان فقر کودکان در ده سال اخیر کاهش یافته است» و «میزان فقر در خانوادههای دووالد از ۲۵ درصد به ۲۰ درصد کاهش یافته است».
در ادامه، خبر بد داده شده است: «در راستای چنین دستاوردهای مثبتی، میزان فقر در خانوادههای تکوالد به همان میزان قبلی باقی مانده است بهطوریکه ۴۸ درصد از خانوادههای تکوالد در فقر به سر میبرند، در حالیکه میزان فقر در مردان و زنان مجرد، بهعنوان دومین طبقه در معرض بالاترین ریسک فقر، ۲۳ درصد است».
هزينههاي بينالمللي ناشي از فروپاشي خانوادهها را نميتوان به دليل تفاوت شيوههاي تحقيقي و آماري، بهطور مستقيم با يکديگر مقايسه کرد. همچنين، نتيجههاي آمارهاي بينالمللي را نميتوان بهطور مستقيم با آمارهاي کانادا مقايسه کرد. با اين حال، تحقيقات روزافزوني که در زمينه فروپاشي خانوادهها در سطح جهان صورت ميگيرد، حاکي از اين است که هزينههاي فروپاشي خانوادهها، رقم بسيار بالايي را به خود اختصاص داده است.