تبلیغات
کد خبر: ۵۳۵۳۵

نحوه مرگ فرمانروایی که ۳۶ پادشاه را کشت

عجیب اینکه تمام این کشورگشایى ها و فتح و جهانگیرى در مدت بسیار کوتاهى یعنى در پانزده سال، آن هم در دنیاى آن روز انجام گرفته است.

به گزارش برنا، اسكندر در میان پادشاهان، شهره جهان است، آوازه كشورگشایى و جهانگیرى و اقتدار او به همه جا رسیده، خاور تا باختر، روم و ایران و هند تا چین و تبت، همه را تحت تسخیر كشید و گشاینده سى و شش مملكت گردید، فردوسى در دیوان معروفش درباره او مى گوید: كه او سى و شش پادشاه را بكشت.

بالاخره او آنچنان عظمت و اقتدار پیدا کرد که به هر دیار که یورش مى‌برد و به هر کشور لشکر مى‌کشید، سلاطین و بزرگان آن دیار با تقدیم هدایا از او استقبال مى کردند و در برابر او سر تعظیم فرود مى‌آوردند و در خطه‌هاى مختلف جهان شهرهایى به نام او تأسیس و مجالسى به نامش بر پا مى‌کردند.

عجیب اینکه تمام این کشورگشایى ها و فتح و جهانگیرى در مدت بسیار کوتاهى یعنى در پانزده سال، آن هم در دنیاى آن روز انجام گرفته است.

او در سن ۲۱ سالگى زمام امور سلطنت را به دست گرفت و در سن ۳۶ سالگى یک کشور پهناورى را که با زور و شمشیر بدست آورده بود پشت سر گذارده، ناگزیر دل از دنیا برکند و دیده از جهان بربست.

اسکندر به قصد فتح بابل این شهر زیبا و عروس شهرها، عازم بابل شد پس ‍ از آنکه این شهر را فتح کرد در خود احساس بیمارى کرد، و لحظه به لحظه بر شدت بیماریش افزوده شد به گونه‌اى که امید زندگى از او قطع گردید و دانست که پیک مرگ به سراغش آمده است، همانوقت نامه‌اى براى مادرش نوشت.

جمعى از حاذقترین پزشکان در آن حال خود را کنار بستر اسکندر رساندند، و همه آنها با توجه خاصى به مداواى اسکندر پرداختند و در این مورد آخرین سعى خود را نموده کمیسیون پزشکى تشکیل داده براى درمان اسکندر مشورتها کردند و داروهاى مختلف آوردند و تا آنجا که قدرت و توانایى داشتند کوشش کردند، ولى کوشش آنها بجایى نرسید، بالاخره تیر مرگ اسکندر را صید کرد.

اسکندر که به قول معروف قاف تا قاف عالم را گرفت و شرق و غرب را محل تاخت و تاز خود قرار داد، حتماً با خود مى‌اندیشید که پس از فتح همه کشورها و بلاد، فرمانرواى کل و بى‌مزاحم همه نقاط زمین شده، دیگر از هر نظر در آسایش و استراحت خواهد بود، اما ناگهان متوجه شد که ممکن است با تلاش و پىگیرى، همه چیز را بدست آورد ولى یک چیز است که با تلاش نمى‌توان به آن دست یافت و آن پایدارى در این جهان است.

وقتى این توجه به او دست داد که ناگهان خود را در کام بیمارى دید و نشانه هاى مرگ را در خود مشاهده کرد، ولى چاره‌اى جز تسلیم مرگ شدن را نداشت، از دل آه مى کشید و با یک دنیا حسرت و تأسف لحظات آخر عمر را مى‌پیمود، چنانکه از وصیتهاى او این تأسف عمیق به خوبى آشکار است.

او مسافرتها كرد و در همه این مسافرتها، با پیروزى و فتح برگشت اما اینك مىاندیشید كه باید به سفرى برود كه در آن برگشتن نیست سفرى كه در آن بدنش اسیر خاك مىگردد خاك بر او فرمانروایى مىكند سفرى كه او را در طى آن بازخواست خواهند كرد.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات