تبلیغات
کد خبر: ۵۳۸۷۴

اختلاس از زنا بدتر است!

محمد رضازائری: اگر اتفاقی مانند اختلاس کبیر ما در هر جای دنیا روی می‎داد در هر حکومت و دولت و کشوری که باشد به‎طور طبیعی، شاید منجر به سقوط دولت یا تغییرات گسترده در نظام حاکم می‎شد و مطبوعات و رسانه‎‎ها و احزاب رقیب، فشار شدیدی بر مقصران وارد می‎کردند و آن‎‎ها را محاکمه می‎ساختند. اما مع‎الأسف و در نهایت خجالت و شرمندگی، وقتی این اتفاق در کشور ما رخ می‎دهد، نه‎تنها کسی استعفا نمی‎دهد و کسی از کار برکنار نمی‎شود؛ بلکه رییس‎جمهوری ما ادعا می‎کند که دولتش پاک‎ترین دولت تاریخ است!

اختلاس از زنا بدتر است!

به گزارش آتی نیوز محمد رضا زائری توشت: اگر اتفاقی مانند اختلاس کبیر ما در هر جای دنیا روی میداد ـ در هر حکومت و دولت و کشوری که باشد ـ بهطور طبیعی، شاید منجر به سقوط دولت یا تغییرات گسترده در نظام حاکم میشد و مطبوعات و رسانهها و احزاب رقیب، فشار شدیدی بر مقصران وارد میکردند و آنها را محاکمه میساختند. اما معالأسف و در نهایت خجالت و شرمندگی، وقتی این اتفاق در کشور ما رخ میدهد، نهتنها کسی استعفا نمیدهد و کسی از کار برکنار نمیشود؛ بلکه رییسجمهوری ما ادعا میکند که دولتش پاکترین دولت تاریخ است!

در چنین وضعی اگر کسی بخواهد به‎طور جدی اعتراض کند یا سراسیمه به خیابان بیاید، مورد اتهام قرار می‎گیرد و انواع برچسب‎‎ها را به او می‎زنند و او را مخالف نظام و انقلاب و ولایت‎فقیه و اسلام قلمداد می‎کنند و قصه او را «براندازی» می‎خوانند.

اینک تنها محاکمه کردن تعارف‎آمیز عاملان و واسطه‎‎ها کافی نیست، بلکه باید روند و مسیری که به این‎جا منتهی شده، مورد مطالعه قرار گیرد و فرآیندی که با مجموع سوابق و پیشینه‎‎ها چنین فرصتی ایجاد کرده، بررسی شود. روی دادن این خیانت و جرم بزرگ، نشان می‎دهد که اسباب و عوامل و زمینه‎‎های وقوع چنین جرم‎‎هایی در فضای اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی ما وجود دارد و همین زمینه‎‎ها باعثروی دادن موارد متعدد از جرم‎‎های ریز و درشت شده که متأسفانه چندان مورد توجه قرار نگرفته‎اند. حال اگر حیثیت دینی نظام جمهوری اسلامی ایران را در نظر بگیریم و تعالیم اسلامی را مدنظر داشته باشیم، وضعیت وحشتناک است. ما پیروان امامی هستیم که یک کارگزار حکومت خود را فقط به‎خاطر حضور در یک مهمانی اشرافی، چنان مورد مؤاخذه کتبی قرار داد که قرن‎هاست هنوز بدنام مانده و فریاد عدالت‎خواهی امیر مؤمنان تن و جان تاریخ را قرن‎هاست که می‎لرزاند.

سیره و رفتار پیامبر اکرم و اهل‎بیت(علیهم‎السلام) او، در این‎گونه امور که پای حق و حقوق مردم در میان می‎آید، ‎آشکار است و نیاز به تذکر ندارد. من فقط در این‎جا از زاویه نگاه یک مبلّغ دین می‎خواهم یک پرسش مطرح کنم: وقتی ما حکومت و نظام را نه‎تنها اسلامی می‎دانیم، بلکه به اشکال مختلف همه‎چیز را با شعار‎های مذهبی و دینی گره زده‎ایم و از در و دیوار پیام و ادعای دین و مذهب بر سر و روی مردم می‎باریم و سخنان خود را با نام خدا و دعای «اللهم عجل لولیک الفرج» آغاز می‎کنیم، با وقوع چنین رخداد شرم‎آور و موارد مشابه آن آیا جایی برای توقع دین‎داری از مردم باقی می‎گذاریم؟

آیا دیگر می‎توان به کسی اعتراض کرد که چرا حجاب اسلامی را رعایت نکرده؟ آیا می‎توان مچ کسی را گرفت که مثلا ۱۰۰ هزار تومان رشوه گرفته؟ آیا می‎شود به جوانی ایراد گرفت که نوار فلان خواننده را گوش داده یا فیلم فلان هنرپیشه غربی را تماشا می‎کند؟ آیا می‎توان دیش ماهواره را از پشت‎بام خانه مردم جمع کرد، چون مثلا خلاف قانون است؟ آیا ضربه‎ای که نه این اتفاق، بلکه موارد بسیار ناچیزتر از این، به عقیده و باور دینی مردم می‎زند می‎توان ارزیابی و محاسبه کرد؟

دین در اساس یعنی قانون‎مندی و پایبندی به قانون الهی و ما در ترویج دین از مردم می‎خواهیم حتی «مثقال ذره» را فرونگذارند. رساله توضیح‎المسائل مراجع تقلید آکنده از مسائلی است که درباره جزییات و تفاصیلی در حد چند گرم و چند سانتی‎متر بحثمی‎کند و حال با اختلاسی مواجه هستیم که تعداد صفرهایش را نمی‎توانیم بشماریم. این اختلاس در آن سر دنیا اتفاق نیفتاده که آن را به ضرب و زور استکبار جهانی و توطئه صهیونیست‎‎ها توجیه کنیم، بلکه با حمایت و زمینه‎سازی کسانی رخ داده که بالاترین مسئولیت‎‎ها را در همین نظام اسلامی دارند. دیگر در چنین شرایطی از پایبندی به کدام قانون می‎توان سخن راند؟

اگر نظام و حکومت ما دینی نبود، اکنون می‎شد به بهانه‎‎هایی موضوع را رفع و رجوع کرد؛ ولی در چنین وضعیتی باید گفت که به تعبیر امام علی(علیه‎السلام): «فلو أن امری مسلما مات من بعد هذا أسفا ما کان به ملوما بل کان به عندی جدیرا»
«اگر کسی از تأسف و حسرت بمیرد جا دارد و نباید او را ملامت کرد.»

هنوز چندان از ماه رمضان نگذشته که برای کفاره و فطریه با مردم بحثکرده‎ایم که مثلا برای هر نفر ۸۰۰ تومان بپردازند یا ۸۵۰ تومان! یعنی بر سر ۵۰۰ ریال حرف داشته‎ایم و از آنان خواسته‎ایم به قانون و شرع الهی، در حد چند ریال پایبند باشند و در همین‎حال می‎بینند ارقامی با امضا و تأیید برخی جابه‎جا شده که حتی نمی‎توانند حجم و مقدارش را محاسبه کنند.

این رویداد بزرگ‎تر از یک خطای اقتصادی یا حتی جرم سیاسی یا فرهنگی است و جدا معتقدم آثار و عوارض و پیامد‎های اعتقادی و دینی فراوان دارد. برخی به آرامش و سادگی می‎گویند: «چنین اتفاقاتی باعثبی‎اعتمادی مردم به نظام می‎شود.» و چنان صحبت می‎کنند که مثلا درباره یک قاتل بگویی: «باعثآزار مقتول شده است!»
مهم‎ترین معیار و شاخص نظام دینی در مقایسه با مطالبات عمومی کارآمدی است و چنین رویداد‎هایی موجب تقویت باور و قناعت عمومی به ناکارآمدی نظام و در نتیجه ترویج سکولاریسم خواهد بود. یعنی هرچه در کلاس و بحثنظری و تئوریک رشته‎ایم که حاکمیت باید دینی باشد، عملا پنبه می‎کند و عوارض و آسیب‎‎های دینی ماجرا را کسی درمی‎یابد که با مخاطب عمومی و نسل جوان مستقیما سروکار داشته باشد.

یک نکته را هم نباید از نظر دور داشت که سوءاستفاده این جریان از اعتماد رهبری خیانت بزرگی است که ضربه‎‎های اساسی به کیان نظام و حیثیت آن می‎زند و البته بسیار مشکوک است. تنها بررسی هم‎زمانی برخی از اتفاقات در چند سال اخیر شاید کلید گشودن رمز‎های بسیاری باشد. رییس‎جمهوری زمانی با خانه‎نشینی خود جنجال‎آفرینی می‎کند که انقلاب‎‎های اسلامی منطقه جهان را به خود مشغول داشته و همین اختلاس کبیر زمانی توجه همه را به خود معطوف می‎سازد که کنفرانس بیداری اسلامی در تهران می‎تواند تحولات جدید و تازه‎ای را در معادلات سیاسی جهان رقم بزند.

آیا بحران‎آفرینی‎‎ها و مسأله‎سازی‎‎هایی چنین در زمانی‎که آرمان‎‎های بلند امام و انقلاب در حال شکوفایی است و رهبر انقلاب بیش از هر زمان دیگر نیاز به‎همراهی و هم‎دلی یاران خود دارد، طبیعی و ساده به‎نظر می‎رسد؟ آیا چنین خیانت‎‎های بزرگی مستقیما به عقیده و باور دینی مردم ضربه نمی‎زند؟ به‎راستی آیا چنین ضربه‎‎هایی بزرگ‎تر از یک مقاله یا یادداشت ساده مطبوعاتی نیست؟

در شرایطی که بسیاری روزه خود را در همین ماه مبارک رمضان با نان خالی و آب افطار کرده‎اند و بسیاری از ضرورت‎‎های ابتدایی زندگی محروم هستند سوءاستفاده‎‎های کلان چگونه قابل‎توجیه است.
وقتی از پیامبر اکرم(صلی‎الله‎علیه‎وآله‎وسلم) درباره تفسیر این حدیثشریف سؤال شد که: «غیبت از زنا بدتر و شدیدتر و خطرناک‎تر است.» فرمودند: زیرا آن گنهکار روسیاه ممکن است به درگاه خدا توبه کند و آمرزیده شود، اما کسی که غیبت کرده با صاحب حق طرف خواهد بود و غیر از خدا پای دیگران در میان است.

واقعا در این اختلاس و موارد مشابه آن پای چند نفر در میان است. چند هزار نفر، چندصد هزار نفر، چند میلیون نفر؟ آیا کم هستند کسانیکه فقط قطرهای از این دریا میتوانست آنها را از اعتیاد نجات دهد و مسیر زندگیشان را عوض کند؟ آیا کم هستند کسانیکه فقط با ذرهای از اینهمه ممکن بود از فساد و تباهی جدا شوند و زندگی شرافتمندانهای داشته باشند؟ آيا کم هستند دختران و پسرانی که بهخاطر سر سوزنی از این ارقام و مبالغ سالهاست نتوانستهاند به خانه بخت بروند؟ آیا نیست جانبازی که در خودرو شخصی خود کنار خیابان زندگی میکند؟ آیا نیست مرد بزرگوار و محترمی که بهخاطر چندصد هزار تومان به زندان افتاده؟ آیا در پیرامون ما فراوان نیستند از این موارد که همه در آن مبالغ هنگفت سهم و حق دارند؟ و آیا این مجرمان میتوانند از یکایک آنان حلالیت بخواهند و حق آنان را ادا کنند؟

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات