لیسانس۴۰۰میلیونی برای آقازادهها
دانشگاههای مناطق آزاد ۱۳ تا ۱۴ میلیون تومان از دانشجویان شهریه و ۱۳ تا ۱۴ میلیون تومان دیگر برای امکانات فوقبرنامه دریافت و آقازادهها برای درافت لیسانس میانگین مبلغی نزدیک به ۴۰۰ میلیون تومان هزینه میکنند!
به گزارش جوان آنلاین، پیش از ورود به متن اصلی یادداشت، لازم است آقازاده سببی و نسبی تعریف شود. آقازاده نسبی به آن دسته از شهروندانی گفته میشود که به خاطر نسبت خونی، فرزند یک مقام مدیریتی هستند اما آقازاده سببی به گروهی از شهروندان گفته میشود که به خاطر ثروتی که دارند، آقازاده شدهاند و این دو نوع از آقازاده، یک روح هستند در دو بدن!
بنا به گفته یکی از اعضای کمیسیون آموزش مجلس شورای اسلامی، دانشگاههایی که در مناطق آزاد کشور اعم از قشم و کیش فعالیت دارند، شعباتی از دانشگاههای کشور هستند که به صورت آزاد فعالیت دارند و از دانشجویان خود ترمی ۲۵ تا ۳۰ میلیون تومان شهریه اخذ میکنند.
دانشگاههای مناطق آزاد ۱۳ تا ۱۴ میلیون تومان از دانشجویان شهریه و ۱۳ تا ۱۴ میلیون تومان دیگر برای امکانات رفاهی، خدماتی و فوقبرنامه دریافت میکنند.
اعضای کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس از این دانشگاهها بازدید داشتهاند و مشاهده کردهاند که هر پرس غذای دانشجویی ۱۳ هزار تومان است!
این دانشجویان واقعا آقازاده(!) با خودروهای گرانقیمت وارد دانشگاه شده و سر کلاس درس حاضر میشوند.
پس از پرسوجوی مختصری که در این باره داشتم، جزئیات دیگری به دست آمد، آقازادههای سببی و نسبی که در این دانشگاهها تحصیل میکنند دو دسته هستند.
یک دسته، مدام در رفت و آمد هستند و یک دسته دیگر، در این مناطق دوستداشتنی، تا پایان دوره تحصیل مسکن اختیار کردهاند، گروهی که در رفت و آمدند، یک پایشان در زمین است و یک پایشان در آسمان و پای ثابت سفر با هواپیما هستند، این دسته، فقط برای رفت و آمد با هواپیما در طول یک سال تحصیلی، مبلغی بالغ بر ۲۰ میلیون تومان هزینه میکنند.
این طیف برای ۸ ترم تحصیلی مبلغی نزدیک به ۴۰۰ میلیون تومان هزینه میکنند! اما گروه دیگری که تا پایان تحصیل در کیش یا قشم مسکن اختیار میکنند، مبلغ ۳۰۰ میلیون تومان برای ۸ ترم خرج میکنند و میانگین مبلغ بین این دو گروه، رقم ۳۵۰ میلیون تومان میشود، یک مبلغ رویایی!
این مبلغ اسطورهای را باید در کنار این واقعیت تلخ یادآور شد که خانوادهها و دانشجویانی که تعدادشان هم کم نیست برای شهریه ۲۰۰ هزار تومانی دانشگاه پیام نور مستأصل ماندهاند.
این مبلغ رویایی را کنار واقعیتی بگذاریم که در جریان آن، تعداد قابل توجهی از دانشجویان که آقازاده نسبی نیستند، برای ادامه تحصیل خود مجبورند به سختی کار کنند و عرق بریزند، این رقم هنگفت را باید در کنار مشقت افرادی بگذاریم که به علت تنگدستی از ورود به دانشگاه باز میمانند.
هر چند خرج کردن چنین مبلغ کلانی از سوی آقازادههای «سببی» هم باید مورد واکاوی قرار گیرد، اما پرسش اینجاست که آقازادههای «نسبی»
این مبالغ را از کجا میآورند و چرا چنین ریخت و پاشهایی را انجام میدهند؟ البته برخی آقازادهها را هم میشناسیم که از موقعیت ویژه خود سوءاستفاده نمیکنند و از مدار اعتدال خارج نمیشوند اما در این یادداشت، روی سخن با آقازادههایی است که از مدار عدالت فرسنگها پایشان را بیرون گذاشتهاند و به مدار بیعدالتی رسیدهاند.