گزارش تصویری; بزرگداشت روز حافظ گرامی باد
شمسالدين محمد ملقب به خواجه حافظ شيرازي و مشهور به لسانالغيب از مشهورترين شعراي تاريخ ايران و از تابناك ترين ستارگان آسمان علم و ادب ايران زمين است كه تا نام ايران زنده و پابرجاست نام وي نيز جاودانه خواهد بود.
با وجود شهرت والای این شاعر گرانمایه در خصوص دوران زندگی حافظ بهویژه زمان تولد او اطلاعات دقیقی در دست نیست، ولی به حکم شواهد و قرائن ظاهراً شیخ در حدود سال ۷۲۶-۷۲۷ ه. ق در شهر شیراز که به آن صمیمانه عشق می ورزیده به دنیا آمده است.
اطلاعات چندانی از خانواده و اجداد خواجه حافظ در دست نیست. ظاهراً پدرش بهاءالدین نام داشته و در دوره سلطنت اتابکان سلغری فارس از اصفهان به شیراز مهاجرت کرده است. مادر شمس الدین زنی کازرونی بوده است و خانه ایشان در دروازه کازرون شیراز واقع بود. شمس الدین در دوران کودکی یتیم می شود و برای امرار معاش یک چندی در نانوایی به خمیرگیری می پردازد. با تمام مشکلات بهدلیل علاقه وافری که به علم آموزی داشت به مکتب روی آورد و پس از سپری نمودن علوم و معلومات معمول زمان خویش به محضر علما و فضلای زادگاهش شتافت.
بيست سال بيشتر نداشت كه به يكي از مشاهير علم و ادب ديار خود بدل گشت. وي از جمله شاعراني است كه در ايام حيات خود شهرت يافت. حافظ علاوه بر اندوخته هاي علمي و ادبي خود قرآن را به ۱۴ روايت از حفظ داشت و با صداي خوش مي خواند. از اين رو تخلص حافظ را براي خويش برگزيد. نخستين جامع ديوان حافظ محمد گلندام است و بنابر تصريح اين دوست و همدرس خواجه، حافظ به جمع آوري غزلهاي خويش رغبتي نشان نمي داد. از اين رو بعد از وفات او محمد گلندام غزلهاي وي را براساس حروف الفبا دستهبندي و جمع آوري كرد. حافظ به سال ۷۲۹ ه. ق در شيراز وفات يافت. آرامگاه حافظ در باغ زيبايي در شيراز واقع شده است كه به
حافظيه معروف است و قبله اهل دل گشته.