ماجرای سکه هایی که قیصر پس فرستاد
خراسان: در مراسم يادبود قيصر امينپور که در نمايشگاه مطبوعات برگزار شد، از وي به عنوان يک انسان مذهبي به معناي حقيقي و شخصي که هرگز راهي را نرفت که آزادگي اش را محدود کند، ياد شد. به گزارش مهر، مراسم يادبود قيصر امين پور همزمان با سالگرد درگذشتش، روزگذشته ۹ آبان با حضور شاعران و شاگردان اين شاعر، در سالن کودک و نوجوان هجدهمين نمايشگاه مطبوعات و خبرگزاريها برگزار شد.صابر مقدمي، شاعر و از شاگردان قيصر امينپور، در اين برنامه گفت: شخصيت قيصر شايد ناشناختهتر از شاعرانگياش باشد. امينپور قبل از اين که شاعر بزرگي باشد، انسان بزرگي بود. در ادامه آرش شفاعي (شاعر)گفت: قيصر نمونه زندهاي از انسانهايي بود که هرجا که بود، آنجا نبود. يعني بودنش را به شکلي غيرنمايشي کتمان ميکرد. شفاعي افزود: او به همه انسانها احترام گذاشت، حتي آنهايي که آزارش دادند، با اين که امکانش را داشت در مطبوعات مصاحبه کند و واکنش نشان بدهد. اين احترام هم شامل بزرگ و کوچک بود و هيچ استثنايي در کار نبود. هميشه ناملايمات را در خودش ميريخت و با کسي تسويه حساب نميکرد. در ادامه صابر موسوي، يکي ديگر از شاگردان امينپور، گفت: آنچه در شخصيت امينپور بود و او را برجسته ميکرد، آزادگياش از هر قيد و بندي بود. ديگر اين که هيچوقت راهي را نرفت که به کسي مديون شود و اين دين باعث محدود شدن آزادگياش بشود.اين شاعر در ادامه گفت: در دورهاي که به دلايلي گوشهگير شده بود و در هيچ برنامهاي شرکت نميکرد، يکي از افرادي که زماني در وزارت ارشاد مسئوليت داشت، برايش يک تابلو فرش فرستاد که در آن ۳ سکه بهار آزادي تعبيه شده بود. آن فرد در آن زمان مسئوليتي نداشت و هديه را با هزينه شخصياش خريده بود اما قيصر تا سکهها را ديد، فورا آن هديه را پس فرستاد. او در بند اين مسائل نبود و در يک برنامه هم هديه ۱۲ سکهاي را رد کرد.موسوي گفت: امينپور يک انسان مذهبي به معناي حقيقي بود. او از سر سفره عقدش وقتي صداي اذان را شنيد، برخاست. وضو گرفت و اول نماز خواند. با هيچ شخصيتي هم عهد اخوت نبسته بود. براي او راه مهم بود نه فرد و شخصيت. اصول برايش اهميت داشت نه يک فرد و قدرت. هيچ وقت کسي را چون در قدرت بود، تمجيد نميکرد و هيچ وقت اصول را بر مبناي انسانها تغيير نداد.