دانشمند برجسته بیوشیمی ایران درگذشت
دکتر بیژن فرزامی، دانشمند برجسته بیوشیمی ایران و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران پس از تحمل بیماری، در سن ۷۵ سالگی درگذشت.
به گزارش ايسنا، استاد بيژن فرزامي كه از معدود دانشمندان كشور در زمينه آنزيمها بود، در سال ۱۳۱۵ در شهر تهران متولد شد. وي پس از اخذ ديپلم از دبيرستان البرز تهران، تحصيلات عالي خود را در سال ۱۳۳۳، در رشته داروسازي دانشكده داروسازي دانشگاه تهران آغاز كرد و در سال ۱۳۳۹ فارغالتحصيل و در سال ۱۳۵۴ موفق به اخذ درجه تخصصي در رشته دكتري شيمي- بيوشيمي از دانشكده راتگرز دانشگاه نيوجرسي آمريكا شد. سپس تحصيلات فوق تخصصي خود را در رشته آنزيم شناسي دانشگاه نورثوسترن شيكاگو در سال ۱۳۵۶ به پايان رساند.
دکتر فرزامی پس از بازگشت به وطن، تدریس بیوشیمی در دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران را آغاز کرد و تلاش پیگیر خود را در راه تعلیم و تحقیق تا زمان بیماری و عدم امکان حضور در دانشگاه ادامه داد.
وی علاوه بر تحقیقات و مقالات متعدد که به اخذ جوایزی از جمله جایزه ملی «هفتمین جشنواره خوارزمی» منجر شد، سه کتاب در زمینه اصول شیمی و بیوشیمی، آنزیمها و بیوشیمی فیزیک به رشته تحریر درآورد. کسب جوایز جشنوارههای ابن سینا و جابر بن حیان، دو جایزه ملی در هند و لوح تقدیر از اولین دوره نکوداشت مقام استاد از افتخارات این استاد برجسته بوده است.
استاد فرزامی در مدت فعالیتهای اجرایی خود در کسوت معاون پژوهشی گروه بیوشیمی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، عضو شورای پژوهشی دانشکده، عضو شورای تحصیلات تکمیلی گروه، نماینده گروه در شورای بینالملل دانشگاه، عضو هیات رئیسه انجمن بیوشیمی ایران و سردبیر خبرنامه علمی بیوشیمی مشغول به کار بود.
به گزارش ايسنا عوارض ناشي از سكته مغزي چند سالي بود كه دكتر فرزامي را از فعاليت در دانشگاه و محيط هاي علمي بازداشته بود، اما كلام دلنشين استاد كه هيچ گاه از حركت و تلاش علمي باز نميايستاد، همچنان آويزه گوش صدها شاگرد اوست كه ميگفت: شرط خوشبختي در زندگي، نهراسيدن از مشكلات، پايداري و درك ارزشهاي خودمان است. بايد بدانيم اگر براي اهداف و ارزشهاي خودمان كوشش كنيم به هدف ميرسيم... اشكال كار ما اين است كه سريعا در مقابل مشكلات عقبنشيني ميكنيم. چيزي كه براي اجتماع ما مضر است، خودكم بيني و يأس است. ما نبايد زود صحنه را خالي كنيم، تا هم خودمان زندگي پرباري داشته باشيم
و هم بتوانيم به مملكت خدمت كنيم و اين خيلي ارزشمند است...