کمین عرفانهای کاذب در مدارس
از یکسو فضای مجازی و نمادهای پر رنگ و لعاب عرفانهای کاذب را در نظر بگیرید و از سوی دیگر به بازیهای رایانهای و فیلمهایی که به راحتی در دسترس نوجوانان قرار میگیرد توجه کنید. حتی گردنبندهایی که نماد این عرفانها را نشان میدهد بر گردن برخی نوجوانان آویخته شده و گاهی این نمادها روی لباسهای آنها نقش بسته است
تهران امروز: نوبتی هم که باشد، این بار نوبت به شیوع عرفانهای کاذب رسیده است تا از سوی آموزش و پرورشیها انکار شود. پس از رد رشد آمار اعتیاد دانش آموزان، همچنین تکذیب رابطه دختران دبیرستانی با پسران، روز گذشته معاون پرورشی و تربیت بدنی آموزش و پرورش شهر تهران اعلام کرد که شواهدی مبنی بر گرایش دانشآموزان به عرفانهای کاذب وجود ندارد. رضا امانی گفت:هیچ سند و مدرکی در این رابطه که حتی یک دانش آموز به این مقوله گرایش داشته باشد به ما گزارش نشده است.
این در حالی است که حجتالاسلام والمسلمین حیدر مصلحی، وزیر اطلاعات تاکنون دوبار نسبت به رشد عرفانهای کاذب در بین دانش آموزان هشدار داده است، اما گویا مسئولان در وزارت آموزش و پرورش نه تنها برنامهای برای مبارزه با این هجمه ندارند بلکه حتی شیوع آن در بین دانش آموزان را تکذیب میکنند.
از یکسو فضای مجازی و نمادهای پر رنگ و لعاب عرفانهای کاذب را در نظر بگیرید و از سوی دیگر به بازیهای رایانهای و فیلمهایی که به راحتی در دسترس نوجوانان قرار میگیرد توجه کنید. حتی گردنبندهایی که نماد این عرفانها را نشان میدهد بر گردن برخی نوجوانان آویخته شده و گاهی این نمادها روی لباسهای آنها نقش بسته است.
همین است که عرفانهای کاذب پاورچین پاورچین به مدارس وارد شدند. بسیاری از مسئولان و صاحبنظران بر این امر اتفاق نظر دارند. با این همه به نظر میرسد هشدارهایی که صاحبنظران درباره عملکرد ناتوی فرهنگی در بین نوجوانان میدهند، بینتیجه مانده است. حتی وزیر اطلاعات در این باره گفته است: «مُروجان عرفانهای کاذب، از فضای مجازی برای ترویج افکار خود و جذب دانشآموزان استفاده میکنند.»
او با اشاره به مهمترین تهدیدات دشمن علیه دانشآموزان در حوزه جنگ نرم اظهار داشت: «دشمن بیشترین سرمایهگذاری را برای عدم اعتماد دانشآموزان به نظام دنبال میکند تا اعتماد فرزندان مردم نسبت به نظام جمهوری اسلامی از بین برود. شبکههای ماهوارهای در این زمینه با ایجاد فضای بیاعتمادی، اهداف دشمن را دنبال میکنند.»
با این همه رضا امانی معاون پرورشی و تربیت بدنی آموزش و پرورش شهر تهران میگوید: «در رابطه با رشد عرفانهای کاذب درمدارس و گرایش دانش آموزان به آن اطلاعات دقیقی نداریم و کیفیت و کمیت آن مشخص نیست، البته ممکن است رگههایی از این مورد در مدارس غیردولتی وجود داشته باشد اما نمیتوانیم درباره آن به طور قطع صحبت کنیم.»
اعتیاد، تکذیب اول
این نخستین بار نیست که مسئولان آموزش و پرورش با رد آسیبهایی که در کمین دانشآموزان است، راه تکذیب را برمی گزینند. حمیدرضا حاجی بابایی که از همان ابتدا خبرنگاران را از صحبت کردن درمورد اعتیاد دانش آموزان منع کرده بود، چندی پیش نیز با اینکه از انجام تحقیقی در این باره خبر میداد، گفت…
«درباره اعتیاد دانش آموزان، یکی از مدیران کل ما، تحقیقاتی را برای یک دستگاه انجام داده و خبر از آمار و ارقامش ندارم. هیچ گاه آموزش و پرورش اعتیاد دانش آموزان را تکذیب نکرده ام، ولی نباید این آمار را اعلام کرد.» این در حالی است که ارائه آمار نخستین گام برای آغاز برنامهریزی است چرا که تا آماری نباشد، شناخت درستی از مسئله وجود ندارد و برنامهریزی برای بهبود آن میسر نیست.
دکتر هومن نارنجیها، پژوهشگر حوزه اعتیاد در این باره به تهران امروز میگوید: «اعتیاد دانش آموزان را نمیتوان نادیده گرفت. آنهایی که میگویند دانش آموز معتاد نداریم پس مراجعه دانش آموزان به مراکز درمان اعتیاد را چگونه توجیه میکنند؟»
او همچنین میافزاید: «آنچه در بین دانش آموزان ما بیشتر دیده میشود، سوء مصرف مواد است و نه اعتیاد به معنایی که مشکلاتی را درپی دارد و به مرحله درمان رسیده باشد. از این رو نباید غفلت کرد. اگر امروز بررسی کنیم که در بین دانش آموزان چه میزان سوءمصرف مواد مخدر وجود دارد میتوانیم برای سالهای آینده برنامهریزی کنیم. اما غفلت از این مسئله خطرساز است.»
نارنجیها در ادامه به تحقیق انجام شده در آموزش و پرورش با اعتبار ستاد مبارزه با مواد مخدر اشاره کرده و میگوید: «نتایج این تحقیق که سال گذشته انجام شد، ارائه نشده است. اما بر اساس برآوردها حدود ۳۰ هزار دانش آموز معتاد تخمین زده شده بود. با این همه این نتایج منتشر نشده است و این از خوب بودن نتایج خبر نمیدهد!
چرا که اگر تعداد دانش آموزان معتاد کم بود دلیلی برای عدم طرح آن وجود نداشت.» این در حالی است که مدیرکل فرهنگی و پیشگیری ستاد مبارزه با مواد مخدر از اختصاص سه میلیارد تومان اعتبار برای پیشگیری از اعتیاد به وزارت آموزش و پرورش خبر داده است.
کاهش سن گرایش به عرفانهای کاذب
تنها وزیر اطلاعات نبود که بر گسترش عرفانهای کاذب تاکید کرد. حجت الاسلام دکترعلی فلاح رفیع، رئیس مرکز هم اندیشی استادان و نخبگان دانشگاهی با بیان اینکه سن گرایش به عرفانهای کاذب کاهش یافته است گفت: «بسیاری از ترویج کنندگان این مکاتب برای تاثیرگذاری بیشتر بر افکار نسل جدید از سنین پایین دبستان و راهنمایی آموزشهای خود را آغاز میکنند، حتی برخی از فرقههای ضاله برای مراحل دبستان و راهنمایی کتابهایی نیزدارند زیرا اگر در این سنین شکاف را آغاز کنند بیشتر میتوانند در کار خودشان موفق شوند.» او همچنین بر اینکه «آموزش و پرورش باید هوشیار باشد»، تاکید کرد. با این
همه هنوز آموزش و پرورشیها هیچ نشانهای از گسترش عرفانهای کاذب ندیدهاند.
غفلت پشیمانی به بار میآورد
اما حجت الاسلام علیرضا سلیمی در این باره به تهران امروز میگوید: «اگر شواهدی پیدانشده است که عرفانهای کاذب در بین دانش آموزان رشد میکنند، دلیل بر عدم رشد آن نیست! یک ضرب المثل عربی هست که میگوید که اگر ما پیدا نکردیم دلیلی بر وجود نداشتن نیست.»
او همچنین میافزاید: «دشمنان از همان روزهای آغازین انقلاب برای جذب جوانان ما سرمایهگذاری کردهاند. یک بار با بدیلهای ساخته و پرداخته خود و یک بار با عرفانهای کاذب و دروغین و… اما آنچه مسلم است آنها همه این راهها را رفتهاند و هنوز هم دنبال میکنند.»
این نماینده مجلس میگوید: «اسلام دینی است معنا گرا اگرچه با جامعیتی که دارد به مادیات نیز با رویکرد مثبت نگریسته است اما وقتی ما اصل را در اختیار داریم چرا اجازه بدهیم بدل در میان نوجوانان ما ریشه بدواند؟»
او با اشاره به وظایف وزارت آموزش و پرورش در این باره میگوید: باید ریشه این مسائل را مورد پیگرد قرار دهیم. با غفلت از این فضا تصور نکنیم که دشمن هم غفلت کرده است. حضرت امیرالمومنین(ع) میفرماید که: «اگر کسی بخوابد، دشمن او به خواب نمیرود.» با به غفلت زدن خود شرایط را برای دشمن مهیا میکنیم تا نقشههایش را پیش ببرد.
با وجود همه هشدارها، مسئولان وزارت آموزش و پرورش همواره بر طبل انکار کوبیدهاند یا از ارائه آمارها خودداری کردهاند. همچنانکه حاجی بابایی پیش از این درباره اعتیاد دانش آموزان گفته بود:کدام خانوادهای را سراغ دارید که بگوید من چند فرزند معتاد دارم؟ مگر آنکه این خانواده آب از سرش گذشته باشد. هیچ خانوادهای این موضوع را نمیگوید. هیچ کارشناسی هم پیدا نمیشود که اعلام کند اگر بچهای معتاد شد، مدرسه عاملش است. مسائل زیادی از جمله اقتصادی، اجتماعی و فردی وجود دارد که باعث این موضوع میشود. ما هیچ گاه اعتیاد را تکذیب نکرده ایم. ولی آمار را باید با دلیل ارائه کرد.