چاقو زدم تا فرار کنم نه اینکه بکشم!
متهم میگوید: من از ترس فقط قصد دفاع از جانم را داشتم و نمیخواستم احسان را بکشم. من فقط میخواستم احسان را از روی خودم بلند کنم تا جانم را نجات دهم. حتی وقتی بقیه آمدند و احسان را از روی من بلند کردند من باز هم از شدت ترس متواری شدم. مقصر ماجرا هم خود احسان بود او حرفهایی به برادر بزرگم میزد که باعثتنبیه من در خانه میشد
تهران امروز: وكيل نوجواني كه در ۱۷سالگي طي يك نزاع گروهي فردي را كشته است به دادگاه گفت موكلش در دفاع از خود مقتول را با چاقو زده است.
شروع کننده جلسه نماینده دادستان تهران بود که با خواندن کیفرخواست متهم گفت: مرتضی متهم ۱۹ ساله حاضر در دادگاه دو سال پیش در جریان یک دعوای گروهی جوانی به نام احسان را به ضرب چاقو از پا درآورده است. تحقیقات کارآگاهان نشان داد مرتضی و احسان از مدتها پیش با هم دچار مشکل بودهاند و روز حادثه هم سر موضوعی بین آنها درگیری فیزیکی پیش آمده که به قتل احسان منجر شده است. مطابق تحقیقات دادستانی مرتضی مجرم است و به عنوان نماینده قانون برای وی تقاضای صدور حکم قانونی را دارم.
حمله دسته جمعی با چاقو و قمه
سپس اولیای دم مقتول به جایگاه آمده و از قضات خواستند حکم قصاص متهم را صادر کنند. آنها اعلام کردند که داغ فرزندشان را نمیتوانند فراموش کنند.
در ادامه متهم به جایگاه آمده و در تصریح ماجرا گفت: من کارگر یک بنگاه بودم. روز حادثه از حرفی که احسان بر علیه من پیش برادر بزرگترم زده بود و او را به جان من انداخته بود ناراحت بودم. وقتی احسان را دیدم از او در این باره توضیح خواستم اما او عصبانی شده و یکمرتبه شیشه نوشابهای را برداشته و دنبال من دوید. من به سرعت از دست او فرار کرده و خود را به بنگاه رساندم. از داخل مغازه به یکی از دوستانم زنگ زده و موضوع را به وی گفتم.
دقایقی بعد او و یکی از دوستانش با قمه و چاقو آمدند. یکمرتبه سر و کله احسان و ۱۰،۱۵ نفر از رفقایش پیدا شد. آنها به سمت من یورش بردند در حالی که احسان از همه آنها جلوتر بود.
مغازهدارهای اطراف هم فرار کردند
متهم ادامه داد: دوستم محمد هم چاقویی را که همراهش بود به من داد. من اما باز هم از خودم دفاع نکردم و پا به فرار گذاشتم. خیلی ترسیده بودم. آنها قمه در دستشان بود و پشت سر من میدویدند و میگفتند مرتضی بایست میخواهیم تو را بکشیم. خیلی وحشت کرده بودم ماجرا آنقدر ترسناک بود که حتی مغازهدارهایی که آن اطراف بودند هم فرار را بر قرار ترجیح دادند. یکمرتبه یکی از دوستان احسان یک گل پا به من زد و من محکم به زمین خوردم. آنها همگی روی من افتادند و قصد زدن مرا داشتند.
من هم که از جانم ترسیده بودم فقط یک ضربه چاقو به احسان که از همه به من نزدیکتر بود زدم که به قسمت چپ بدنش خورد. اصلا یادم نیست این ضربه به بازوی او خورد یا به شکمش اما میدانم او زخمی شد و شروع به ناله کرد. بعد هم برادرانم آمده با جدا کردن ما، بدن زخمی احسان را داخل یک وانت گذاشته و به بیمارستان بردند. بعد هم که پلیس مرا بازداشت کرد و فهمیدم احسان کشته شده است. حالا اگر من باعثمرگ احسان شدهام حاضرم مجازات بشوم.
هر کاری کردم از شدت ترس بود
متهم افزود: آقای قاضی من در این پرونده مظلومم. بارها به بازپرس پرونده گفتم برود و در محل حادثه تحقیق کند و متوجه شود احسان و دوستانش چگونه به من حمله کردند.
حمله آنها آنقدر وحشتناک بود که من از ترس فقط قصد دفاع از جانم را داشتم و نمیخواستم احسان را بکشم. من فقط میخواستم احسان را از روی خودم بلند کنم تا جانم را نجات دهم. حتی وقتی بقیه آمدند و احسان را از روی من بلند کردند من باز هم از شدت ترس متواری شدم. مقصر ماجرا هم خود احسان بود او حرفهایی به برادر بزرگم میزد که باعثتنبیه من در خانه میشد و از این کار لذت میبرد.
موکلم چارهای جز دفاع نداشت
در ادامه و پس از اظهارات شاهدان وکیل مدافع متهم به جایگاه آمده و ضربه چاقوی موکل خود را مشمول قانون دفاع از خود دانست و گفت: موکل من نوجوانی رنجور بوده و بهخاطر ضعف جسمی مادرزادی مدام مورد تمسخر و آزار قرار میگرفته اما در مقابل این خشونتها دست به مقابله بهمثل نمیزده است.
روز حادثه هم وقتی مقتول و دوستانش به سمت وی هجوم بردهاند و خطر مرگ وی وجود داشته وی با چاقو از خود دفاع کرده است. چون جان موکلم در خطر بوده و پلیسی هم آن اطراف نبوده تا به وی کمک کند بنابراین دفاع موکل من در زمره دفاع مشروع قرار گرفته و وی مستوجب مجازات نیست.
پس از شنيدن حرفهاي وكيل مدافع متهم، دادگاه وارد شور شد تا راي خود را درباره اين پرونده صادر كند.