داستان متهم از قتل رقیب عشقیاش
پسر جوانی که در جریان یک دوئل عشقی رقیب خود را به قتل رسانده است، با چشمان اشکبار از دادگاه درخواست گذشت کرد.
به گزارش جوان، عطار نماينده دادستان تهران ديروز مقابل هيئت قضايي شعبه ۱۱۳ دادگاه كيفري استان تهران ايستاد و در توضيح كيفرخواست گفت: متهم ۲۳ ساله پرونده كه رضا نام دارد ۱۶ آبان ماه سال گذشته دوست صميمي خود به نام بابك- ۲۵ ساله - را به قتل رسانده است. رضا بعد از دستگيري بارها در جريان بررسيهاي پليسي به قتل اقرار كرده و انگيزه خود از قتل را اختلاف بر سر دختري به نام الميرا عنوان كرده است. نماينده دادستان متهم را گناهكار دانست و برايش درخواست مجازات كرد.
بعد از اینکه اولیای دم درخواست خود را قصاص عنوان کردند، قاضی محمدسلطان همت یار، متهم را به جایگاه دعوت کرد. رضا گفت من اتهام قتل عمد را قبول ندارم چراکه در جریان حادثه اصلاً متوجه برخورد ضربه چاقو به بابک نشدم. او در توضیح ماجرا گفت: بابک دوست صمیمی من بود. مدتی بود با دختری به نام المیرا دوست شده بود. بعد از اینکه المیرا را دیدم، بدون اینکه بابک متوجه شود به او پیشنهاد دوستی دادم. روز حادثه المیرا را به خانهمان دعوت کردم. از آن جا که هر دو میدانستیم بابک با ما تماس میگیرد، هر دو گوشی تلفنهایمان را خاموش کردیم. چند ساعت بعد المیرا گوشی تلفن همراهش را روشن کرد.
بلافاصله بابک با او تماس گرفت. وقتی المیرا با او حرف زد به شدت دچار ترس شده بود. بابک فهمید که المیرا پیش من است. من صدای فحاشیهای او را از پشت تلفن میشنیدم که المیرا گوشی را قطع کرد و از من خواست او را به خانهشان برسانم. من هم با عجله المیرا را تا نزدیکی خانهشان بردم. در طول مسیر بابک بارها تماس گرفت و مرا تهدید کرد و از من خواست به پارکی در نزدیکی خیابان اندیشه بروم تا با هم دعوا کنیم. من به ناچار به سوی پارک حرکت کردم و از مغازهای در همان نزدیکی یک چاقوی کوچک خریدم تا از خودم دفاع کنم. بعد از خریدن چاقو از رفتن به محل قرار پشیمان شدم. در راه بازگشت به خانه بودم
که بابک بار دیگر با من تماس گرفت و به من فحش ناموسی داد. من عصبانی شدم، اما دلم نمیخواست با او درگیر شوم. برای اینکه کارمان به دعوا نکشد با چاقو به سر خودم ضربهای زدم تا شاید بابک با دیدن خون از دعوا کردن منصرف شود. خون زیادی از سرم فوران کرد. وقتی به پارک رسیدم، دوستان بابک در آلاچیقها نشسته بودند. داشتم سراغ بابک را از آنها میگرفتم که ناگهان بابک از پشت سر به من حمله کرد و با مشت ضربهای به گیجگاهم زدم. من لحظهای چشمهایم سیاهی رفت و با چاقو ضربهای به طرفش پرتاب کردم، اما اصلاً متوجه نشدم که ضربهای به او وارد کرده باشم. دوستان من و بابک در حالی که چاقو در
دست داشتند بلافاصله ما را از هم جدا کردند. بعد از دعوا، بابک با دو دختر از پارک خارج شد. من بعداً از دوستانم شنیدم که او بعد از دعوا به قهوه خانه رفته و قلیان کشیده است که همان جا دچار خونریزی شده و با کمک دوستانش به بیمارستان منتقل میشود. من بعد از دعوا برای درمان زخم سرم راهی درمانگاه شدم که یکی از دوستانم با من تماس گرفت و از جریان مرگ بابک با خبر شدم.
بعد از اظهارات متهم يكي از شاهدان در جايگاه حاضر شد و درباره مشاهدات خود به دادگاه گفت: من به همراه دوستانم در آلاچيق نشسته بوديم كه رضا با سر و صورت خوني به سمت بابك رفت. آنها شروع به دعوا كردند، اما من دست هيچ كدام از آنها چاقو نديدم. ما هم بلافاصله آنها را از هم جدا كرديم. كل جريان دعوا بيش از چند ثانيه طول نكشيد. بعد از آن بابك به همراه دو دختر از پارك خارج شد و رضا هم فرار كرد. من يك ساعت بعد جلو قهوهخانه محل بودم كه دوستانم گفتند بابك را از قهوهخانه به بيمارستان بردهاند. من به سرعت راهي بيمارستان شدم و در آنجا متوجه شدم بابك به دليل شدت جراحت كشته شده است. در
ادامه دادگاه متهم در آخرين دفاع از خود در حالي كه اشك ميريخت، از خانواده بابك عذرخواهي كرد. او گفت خانواده بابك پسر جوان خودشان را از دست دادهاند و حق دارند كه ناراحت باشند. من براي اولين بار و به اشتباه دست به چاقو بردم. به خدا اگر ميدانستم بابك زخم برداشته است، خودم او را به بيمارستان ميبردم تا شايد پزشكان زودتر او را معالجه كنند.