خانوادم نمیگذارندازدواج کنم، راه حلی هست؟
فتوای علما در مورد دختر رشیدهای که به بد وخوب روزگار آشنا است و برای خود فردی مناسب برگزیده، اگر پدر و مادر مانع ازدواجش شوند، او دیگر نیازی به اجازه آنها ندارد.
به گزارش برنا،متن سوال: میخواهم ازدواج كنم اما اهل خانه به بهانه های مختلف مانع از ازدواج من میشوند و حال آن كه خواستگارانی در حد و شأن خود داشته و دارم.
نمیدانیم والدین و اطرفیان شما چه عذری دارند، با توجه به مسایلی که در نامه ذکر کرده اید، شایدمصالحی را در نظر گرفته اند که ما نمی دانیم و گرنه این کار ظلم بزرگی است. هرگز اسلام نمی گوید چون خواهربزرگ تر هست، نمی توانید ازدواج نمایید. بسی جای تأسف است از پدران و مادرانی که به جای فراهم کردن اسباب آرامش فرزند، به خیال این که چون پدر و مادر هستند، حق دارند هر تصمیمی بگیرند.
نامه شما حکایت غریبی دارد. با فرزندی که در سن ازدواج قرار گرفته و فردی که صلاحیت همسری او را دارد و به خواستگاری او میآید، به هزار و یک بهانه نا به جا رفتاری سخت میشود. حال به دو دلیل خواهر بزرگ تر نمی تواند یا در حال حاضر امکان ازدواج برایش فراهم نیست، به جای اندیشیدن به خوش بختی خواهر دیگر که خوش بختی او نیز هست، پای در رکاب حسادت گذاشته و اسب کینه را در میدان جهالت میتازد. پدر و مادر که باید چون عمودی آهنین، خیمه سعادت و مهربانی را از واژگونی و تزلزل محافظت کنند تا فرزندان در زیر آن احساس آرامش و اطمینان کنند، عمودی آتشین شده خیمه آرزوهای فرزندان را به آتش
میکشند!
در هر حال حق ازدواج و اختیار همسر برایتان محفوظ است و اینک در سن و سالی قرار ندارید که بیش از این ریسک کنید. اگر خواستگار مناسبی که از لحاظ دین و اخلاق نسبت به دیگران جلوتر بود، به سراغ شما آمد، به او جواب مثبت بدهید و با توکل به خدا ازدواج کنید. فتوای علما و مراجع عظام در مورد دختر رشیده ای که به بد وخوب روزگار آشنا است و برای خود فردی مناسب برگزیده است، اگر پدر و مادر مانع ازدواجش شوند، او دیگرنیازی به اجازه ایشان ندارد و دادگاه خانواده به نفع دختر رأی صادر خواهد کرد.
البته امیدوارم هرگز كار به آن جا نكشد. در عین حال اگر ادامه مجردی برایتان سخت است، تنها راه حل همین است. چه خوب است جواب نامه را به آن ها نشان داده تا برخی حقایق برایشان آشكار شود. در عین حال نباید جواب نامه وسیله ای برای مقابله با پدر یا مادر شود, چون احترام ایشان واجب است، اما رفتار منطقی و نشان دادن آگاهی و به در آمدن از خود رأیی،احترامی خوب و حتی لازم است.