عبور مترو از سربالایی تجریش
انتظارها برای بهرهبرداری از ایستگاه مترو تجریش به پایان رسید. جیبهای خالی مترو به دلیل عدم تامین اعتبار از سوی دولت سبب شد تا ماهها مترو در سربالایی تجریش باقی بماند اما سرانجام خبر آمد که خبری در راه است و ایستگاه مترو تجریش هفته آینده به بهرهبرداری میرسد.
به گزارش افکارنیوز به نقل ازتهرانامروز, قرار است اين ايستگاه كه بزرگترين ايستگاه زيرزميني مترو در خاورميانه است، در روز ۳۰ بهم ماه افتتاح شود.
پیشبینی میشود این ایستگاه روزانه پذیرای ۴۰ هزار مسافر باشد. هابیل درویش، مدیرعامل شرکت مترو تهران و حومه در این باره میگوید: «براساس برنامهریزیهای صورت گرفته، مقرر شده است که در روز یک شنبه هفته آتی ۳۰ بهمن ماه ایستگاه مترو تجریش به بهرهبرداری برسد که با بهرهبرداری از این ایستگاه شمالیترین نقطه شهر به جنوبیترین نقطه آن متصل میشود.»
ایستگاه متروی تجریش را میتوان یکی از ایستگاههای متفاوت کلانشهر تهران دانست. این ایستگاه در محاصره آبهای سرگردان زیرزمینی و قناتهای متعددی بود و همین امر سبب شد تا کار مهندسان برای احداثآن سختتر شود که البته این امر هزینهای دوچندان را نیز روی دست مدیریت شهری گذاشت. گذشته از آن عدم تامین اعتبار مصوب برای توسعه مترو از سوی دولت نیز سنگی دیگر جلوی پای افتتاح این ایستگاه بود اما سرانجام روز شمار این ایستگاه پس از مدتها تلاش مداوم به افتتاح رسید.
ایستگاه مترو تجریش انتهاییترین ایستگاه خط یک بهشمار میرود. به گفته درویش «با بهرهبرداری از این ایستگاه، طول خط یک مترو تهران از میدان تجریش تا کهریزک به ۳۹ کیلومتر خواهد رسید.» طول سکو و سالن تهیه بلیت این ایستگاه حدود ۲۴۰ متر و طول ریل نصب شده حدود ۶/۶ کیلومتر است و بر اساس اعلام درویش پیشبینی میشود این ایستگاه به یکی از پرترددترین ایستگاههای مترو در تهران تبدیل شود و بتواند حجم قابل توجهی از سفرهای شهری را تحت پوشش قرار دهد. به دلیل عملیات عمرانی بسیار پیچیده این ایستگاه، زمان بهرهبرداری از آن به تاخیر افتاد. همین امر سبب شد تا پاییز امسال اعضای
شورای شهر از این ایستگاه بازدید کنند.
مهندسان معتقدند که در ایستگاه تجریش دوبرابر بیشتر از سایر ایستگاههای مترو فعالیتهای عمرانی انجام شده است. این ایستگاه در عمق ۷۰متری از زمین احداثشده است. این همان موضوعی بود که هابیل درویش در این بازدید به آن اشاره کرد. چرا که احداثاین ایستگاه از نظر تکنیکی در سطح بسیار بالاتری نسبت به ایستگاههای دیگر قرار دارد. نحوه تخلیه خاک و تعداد زیاد قناتها بخشی از سختیهای کار در این ایستگاه بود.
همچنین وجود سنگهای بزرگ، روند کار و خاکبرداری را سخت و پرهزینه کرده بود. تمامی قناتهای موجود در محل ایستگاه تغییر جهت داده و سپس به مسیر اصلی خود بازمیگردند. در حقیقت قناتها، ایستگاه تجریش را دور میزنند و به این ترتیب تا چند روز دیگر انتظار پایتخت نشینان برای استفاده از این ایستگاه به پایان میرسد.