آخرین گفت و گو با قاتل میدان کاج
افکار نیوز -سایت خبری پلیس گفت و گویی را با قاتل میدان کاج انجام داده است که در ادامه می خوانید:
به گفته سرهنگ خانچرلی، رئیس پلیس پیشگیری تهران بزرگ گزارش درگیری با چند دقیقه تاخیر به مرکز ۱۱۰ یعنی ساعت ۵۶/۹ دقیقه اعلام شده است و ماموران کلانتری نیز طی پنج دقیقه خود را به محل حادثه رساندهاند و حتی پس از خلع سلاح شدن قاتل، اورژانس به محل حادثه مراجعه نداشته است، بلکه یکی از ماموران انتظامی بیمارستانی نزدیک میدان کاج خود را با برانکارد چرخدار به محل جنایت رسانده و مجروح را به بیمارستان انتقال داده است که فرد مجروح پس از سه ساعت به دلیل جراحات شدید جان خود را از دست داده است.
حال برای روشن شدن ابهامات ماجرای درگیری در میدان کاج، گفتوگویی را با قاتل(یعقوبعلی معروف به مهدی) و افراد مرتبط در قتل و فرماندهان و مسئولان ترتیب دادهایم که از نظرتان میگذرد.
خودتان را معرفی و برایمان بازگو کنید به چه دلیل مرتکب قتل شدهاید؟
من یعقوبعلی، ۳۱ ساله، دیپلمه، مجرد و ساکن تهران هستم که به دلیل یک مشکل ناموسی ناخواسته مرتکب قتل شدهام.
به خاطر چه مسئلهیی تا پای قتل پیش رفتید؟
من حدود سه سال پیش با خانمی آشنا شدم و قصد ازدواج با هم را داشتیم که کمکم پای مقتول به زندگی ما باز شد. از طرف وی مدام مورد تهدید قرار میگرفتم و به خاطر حرف نامربوط و ناموسی که شب قبل از قتل به من زد و تحریک از سوی مقتول و خانم مورد علاقهام ناخواسته و ندانسته خودم را در صحنهیی دیدم که یک کارد آشپزخانه در دست داشتم و مقتول خونآلود روی زمین افتاده بود. دور و اطرافم مردم با موبایلهای دوربیندار در حال فیلمبرداری از ما بودند و همچنین ماموران کلانتری که میخواستند مرا خلع سلاح کرده و شخص خونآلود را با
برانکارد منتقل کنند.
اصل ماجرا را به طور کامل برای ما تعریف میکنید؟
من در محدوده سعادتآباد در یک دفتر مشاوران املاک مشغول به کار بودم و طی چند ماه کار درآنجا با خانمی که همکار من در آن دفتر بود آشنا شدم و فقط یک رابطه همکاری بین ما بود تا اینکه پس از مدتی این خانم به من اظهار علاقه کرد و پیشنهاد ازدواج داد. من در جواب به وی گفتم باید چند مدتی بگذرد و همدیگر را بشناسیم و سپس تصمیمگیری کنیم.
بعد از چند روزسعیده زنگ زد و خواست به منزلم بیاید، من هم قبول کردم. به منزلم آمد و چند ساعتی مهمانم بود و هنگامی که خواست برود به من پیشنهاد داد تا منزلم را تخلیه کنم و با وی زندگی کنم. طی دو یا سه روز منزلم را تخلیه کرده و به منزل او رفتم. اجاره منزلش را من میدادم و بعد از مدتی با هم به صورت شراکتی یک دفتر تجاری مشاور املاک به قیمت ۲۲۰ میلیون تومان را اجاره کردیم و مشغول کار شدیم.
طی این سه سال بعضی اوقات به او میگفتم که سریع ازدواج کنیم و سروسامان بگیریم ولی او قبول نمیکرد و این موضوع را به روزها و ماههای آینده ارجاع میداد. در این سه سال چندین بار بر سر حساب و کتاب اختلاف و درگیری داشتیم تا اینکه در اثر اختلافات مکرر، من وی را کتک زدم و داوطلبانه خودم را به کلانتری معرفی کردم و با انتقال پرونده به دادسرای سعادتآباد نزد بازپرس اظهار کردم که او را کتک زدهام و با وی رابطه دارم که در این رابطه بازپرس مرا به طور مستقیم به زندان اوین فرستاد و از آنجا نیزبه زندان قزلحصار منتقل شدم.
حدود پنج ماه بلاتکلیف در زندان بودم و در طول این مدت با او رابطه تلفنی داشتم؛ هم من به او زنگ میزدم و هم او به من زنگ میزد. به وی اصرار میکردم که شکایت خود را پس بگیرد و من هم اظهاراتم را نزد قاضی پس بگیرم. سرانجام قاضی دادگاه مرا به ۱۶ میلیون ریال دیه محکوم کرد که با پرداخت دیه از زندان آزاد شدم.
۱۵ روز آخری که زندان بودم او مرتب به من زنگ میزد و اظهار میکرد که به تازگی شخصی در دفتر مشاوران املاک مشغول به کار شده است و از او خواستگاری کرده و قصد ازدواج دارد. او از من میخواست تا پای این مزاحم را از زندگیمان قطع کنم.
پس از آزادی از زندان به همراه مادرم به ساوه رفتم و از آنجا نیز با او تماس گرفتم که وی مرتب مرا تحریک میکرد و به من میگفت تو بیغیرت هستی و مدام عصبیام میکرد. بعد از آمدن به تهران شماره مقتول را از او گرفتم و به وی زنگ زدم و ماجرا را تعریف کردم که قرار است اواخر مهر ماه با این خانم ازدواج کنم.
مقتول نیز از این قضیه اظهار بیاطلاعی کرد و ماجرا به طور موقت تمام شد ولی روز بعد مقتول خودش تماس گرفت و عنوان کرد که علاقه زیادی به این خانم دارد و حاضر است در قبال تحویل یک دستگاه خودرو پایم را از این ماجرا بیرون بکشم که من نیز قبول نکردم.
مقتول حدود یک هفته اواخر شب تماس میگرفت و قصد تطمیع من را داشت و روزهای آخر مبلغ یک میلیارد ریال پیشنهاد داد و من هم به وی گفتم که حدود سه سال است با این خانم آشنا هستم و قرار است طی روزهای آینده با یکدیگر ازدواج کنیم.
البته این را هم بگویم که چند روز قبل از درگیری مقتول مرتب به من زنگ میزد و تهدیدم میکرد و چند نفر را جلوی دفتر املاک فرستاده بود تا مرا به قصد کشت بزنند که سعیده به من زنگ زد و گفت ماجرا چیست و من هم آن روز به دفتر کارم نرفتم و مقتول مدام پشت تلفن میگفت میزنمت، میکشمت، با لبهام میزنمت و….
در همین اوضاع و احوال سعیده خیلی به من زنگ میزد و از من خواهش و اصرار میکرد تا مقتول را از وی دور کنم و شب قبل از قتل مقتول زنگ زد و حرفهایی زد که باورش برایم خیلی مشکل بود. حرفهایش به قدری عصبیام کرد که از فرط ناراحتی و عصبانیت خوابم نبرد و تا صبح هزار تا فکر و نقشه تو سرم آمد که چرا این اتفاقات سر من آمده.
صبح به بچههای دفتر زنگ زدم و پرسیدم که مقتول(یزدان) به محل کار آمده یا نه که بچهها گفتند تا چند دقیقه دیگر میرسد. من هم یک چاقو برداشتم و زیر لباسم پنهان کردم که اگر یزدان با خودش کسی را بیاورد بتوانم از خودم دفاع کنم و سریع یک خودروی آژانس گرفتم و به میدان کرج رفتم.
با توجه به نشانههایی که سعیده درباره ظاهر مقتول به من داده بود یزدان را جلوی دفتر املاک مشاهده کردم و مقابلش رفتم و او نیز داشت سیگار میکشید. از وی سوال کردم آقا یزدان؟ وقتی بله گفت، خودم را معرفی کردم که ناگهان مقتول از جیبش اسپری گاز اشکآور درآورد و به صورتم زد. من که چشمهایم جایی را نمیدید و ترسیدم که یکدفعه به سرم بریزند چاقو را از زیر لباسم بیرون کشیدم و به اطراف میچرخاندم هیچ چیز جلودارم نبود. جنون به من دست داده بود، حرفهای یزدان و سعیده توی سرم بود و متوجه نبودم دارم چه کاری انجام میدهم. بعد به داخل دفتر املاک رفتم و تلفنها را از پریز کشیدم و
بیرون پرتاب کردم.
اصلا حواسم به هیچی نبود. موقعی به خودم آمدم که دیدم، یزدان خونآلود روی زمین افتاده و مردم هم دارند از من فیلمبرداری میکنند و مامورها از من میخواهند تا چاقو را به زمین بیندازم و تسلیم شوم. مقداری که گذشت و به خودم آمدم با صحبتهایی که مامور کلانتری کرد، خودم را تسلیم کردم.
زمان درگیری شما حدود ۳۰ دقیقه طول کشیده بود چرا اجازه نمیدادید که مردم و پلیس، یزدان را از صحنه خارج کنند؟
به خدا قسم من هیچچیزی نمیفهمیدم، به قدری جنون به من دست داده بود که نه چیزی میشنیدم و نه چیزی میدیدم، تنها صدایی که به گوش رسید، صدای معذرتخواهی مقتول بود و صدای یک مامور لباس شخصی که از من خواهش میکرد، تسلیم شوم و من داد میکشیدم که باید خودم خودم را تسلیم کنم.
آیا صدای مردم را میشنیدید؟
خیلی کم، مردم فقط با تلفن همراهشان از من فیلمبرداری میکردند.
فکر میکردید مرتکب قتل شوید؟
نه، اصلا فکر نمیکردم که دست به چنین کارهایی بزنم. پدرم همیشه به من میگفت که بیخیال این خانم بشوم و میگفت که این زن یک روز تو را تا پای چوبه دار میبرد، ولی من هیچوقت گوش نمیکردم.
چه احساسی دارید؟
پشیمان هستم. ای کاش تمام زندگیام میرفت ولی جوانیام نمیرفت. تمام تقصیر نخست گردن خودم است که به حرف بزرگترم گوش نکردم و بعد هم گردن سعیده است که سه سال مرا مسخره خودش کرد و بعد آنقدر مرا تحریک کرد که کاری که نباید میکردم، انجام دادم.
اشتباهتان کجا بود؟
من حدود ۱۸۰ میلیون تومان سرمایه نقد داشتم که به این خانم برای شراکت داده بودم و پولم هنوز نزد وی است. اشتباه من اول آشنایی و رابطه با وی بود. دوم بیتوجهی به پند و نصیحت والدینم و سوم حماقت که به حرف یک زن چه اشتباهی را مرتکب شدم.
الان که بازداشتگاه هستید به چه فکر میکنید؟
به اشتباهات و حماقتهای خودم فکر میکنم، آن صحنههای وحشتناک به ذهنم میآید و برای آمرزش مقتول نماز و قرآن میخوانم.
به آینده فکر میکنید؟
از دنیا راضی نیستم و به مرگ فکر میکنم. الآن شخصیت، احترام، مال، ثروت و… برایم باقی نمانده است و فکر میکنم دیگر هیچکسی برای من ارزشی قایل نیست و بسیار ناراحت هستم که با این کار آبروی خانوادهام را بردهام و هیچ امیدی به بازگشت به زندگی ندارم، در عین حالی که خدا بزرگه!
حرف آخر؟
همه اقوام و خانواده به من خیلی گفتند که این خانم به دردم نمیخورد ولی من گوشم به این حرفها بدهکار نبود و الآن چیزی را فهمیدم که باید چند سال پیش میفهمیدم و به آن عمل میکردم. من از همه جوانهایی که موقع ازدواجشان فرا رسیده، خواهش میکنم حرف من را به عنوان کسی که به دلیل بیتوجهی به مصلحتاندیشی والدینم مرتکب قتل شدهام، گوش کنند و خانواده خود را به عنوان بهترین و گرمترین کانون عاطفی قبول داشته باشند و غرور جوانی را به حرف پدر و مادر بفروشند.