پول کاغذی از کی در ایران رواج یافت؟
کلمهی اسکناس از زبان روسی به زبان فارسی وارد شده است. سابقهی انتشار اسکناس در ایران به دورهی گیخاتوخان، پنجمین ایلخان مغول برمیگردد.
به گزارش افکارنیوز، عباس سرافرازي ـ استاد دانشگاه فردوسي مشهد ـ در گفتوگو با خبرنگار سرويس ميراث فرهنگي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، در اينباره گفت: شرايط نامناسب اقتصادي و نياز به واردات مواد غذايي كه بر اثر خشكسالي و ركود كشاورزي در دورهي ايلخانان بهوجود آمده بود، حاكمان را بر آن داشت تا سكههاي طلا و نقره را از دست مردم جمع كنند.
او ادامه داد: در این راستا به پیشنهاد عزالدین مظفر، از نزدیکان صدرالدین زنجانی وزیر گیخاتو که از سابقهی انتشار پول کاغذی در چین خبر داشت، اسکناس جایگزین سکههای طلا و نقره در ایران شد.
سرافرازی دربارهی شکل ظاهری این اسکناسها، بیان کرد: جنس این پولها از کاغذ بهشکل امروزی نبود و تصویر ارزش این پولها را با مهر روی نوعی چرم حک میکردند.
وی دربارهی واکنش مردم به این پدیدهی تازه نیز اظهار کرد: پولهای چرمی با مخالفت گستردهی مردم ایران مواجه شد و حاضر نبودند سکههایشان را بدهند و بهجای آنها، چرم بگیرند و با چرم معامله کنند.
به گزارش ايسنا، واژهي چاو از كلمهي مغولي چائو گرفته شده است كه در دورهي حكومت قوبيلاي قاآن در چين رواج داشت. در سال ۶۹۳ هجري قمري در پي كمبود نقدينگي در خزانهي ايلخانان، گيخاتو پس از مشاوره با وزير صدرالدين زنجاني و پولاد چنگسانگ ـ سفير خان بزرگ (قوبيلاي) ـ دستور داد به جاي دهم و دينار، براساس چاو چيني از پول كاغذي استفاده شود.