شرح ابهام یک خبر:
توانی که رئیس جمهور دارد و وزیر نفت ندارد!
دیروز یکی از نمایندگان مجلس خبر از تهیه طرحی برای مقابله با تحریم های نفتی علیه کشور در مجلس داد بخشی از آن مربوط به استفاده از ظرفیت عالی ترین مقام اجرایی کشور یعنی رئیس جمهور برای فروش نفت است.
به گزارش افکارنیوز به نقل از تابناک، علی مروی در این خصوص اشاره کرده بود که در این طرح که ۷ یا ۸ ماده خواهد داشت پیشنهاد شده که به جای طی روال همیشگی که از طریق وزارت نفت اقدام به فروش این محصول میکردیم از طریق ریاست جمهوری این کار را انجام دهیم.
این طرح به گفته وی شامل موارد دیگری همچون استفاده از ظرفیت شرکتهای بیمه ای داخلی برای بیمه کردن نفتکشها و اجاره کشتیها و نفتکشها توسط کشور نیز میشود.
نکته مهم در این طرح شاید همان بحثواگذاری اختیارات وزارت نفت در فروش نفت به نهاد ریاست جمهوری است. سؤال اولی که در این میان مطرح میشود این است که اولاً دلیل این کار چیست؟ و آیا فروش نفت توسط رئیس جمهور به جای وزیر نفت، تفاوتی در خصوص دور زدن تحریمها ایجاد میکند؟ اصلاً ساز و کار تعیین شده برای این انتقال اختیارات چیست و چگونه این امر صورت خواهد پذیرفت؟
این خبر به قدری مبهم و سؤال بر انگیز است که یادآوری این نکته که رئیس جمهور یا نهاد ریاست جمهوری قرار است از این به بعد اقدام به فروش نفت نیز کند، تا حدی تعجب آور نیز است.
بدون شک پیرامون این یک نکته در این طرح سخنها و حدس و گمانها میتوان زد. آیا مجلس و نمایندگان مردم در این نهاد در پی ناتوانی وزارت نفت از مدیریت وضعیت اقدام به پیشنهاد چنین طرحی کردهاند؟ آیا قرار است در دل نهاد ریاست جمهوری ارگانی مستقل برای این امر تشکیل شود که رئیس جمهور در رأس آن است؟ آیا اصلاً تبعات تحریمها به آن حد است که ناچار از راهکارهایی اینچنین برای خنثی کردن آنها باشیم؟ آیا اصلاً این طرح که هنوز به تصویب هم نرسیده مشکلی از بحثتحریمها خواهد گشود؟ …
متأسفانه اخیراً از این دست اخبار از سوی مسئولان بسیار شنیده میشود. نمونه های فراوانی از اینگونه اخبار را میتوان در حوزه طلا و ارز مشاهده کرد که با انتشار چنین اخبار مبهم و چند پهلویی آشفتگی بازار دوچندان شده و بعد برای کنترل این آشفتگی اقدامات کهکشانی و شفاف سازیها و توضیحات و … به میان آمده است.
سؤال اصلی در این جا است که در شرایط فعلی که بحثنفت و تحریمها از حساسیت خاصی برخوردار است، اصلاً چه نیازی به مطرح کردن یک چنین موضوعی است که حتی هنوز به مراحل نهایی تصویب هم نزدیک نشده است؟ آیا این امر جز دامن زدن به شبهات و پیش کشیدن احتمالات متفاوت و سردرگمی افکار عمومی نتیجه ای در پیش خواهد داشت؟
چرا اگر قرار است یک چنین طرحی با یک چنین ابعادی در مجلس پیشنهاد شود پیرامون ساز و کارهای آن توضیحی شفاف و مشخص داده نمیشود تا اینگونه حدس و گمانهای متفاوت مطرح نشود؟
حتی با فرض پذیرش عدم ابهام در این طرح پیشنهادی و حتی فرض تصویب نهایی آن، آیا نباید پرسید چه تفاوتی میکند که وزیر نفت، که یکی از اعضای کابینه دولت است، متولی فروش نفت باشد یا شخص رئیس جمهور که خود رئیس هیئت دولت است؟ مگر با عوض کردن فروشنده نفت کشور، ماهیت تحریم تغییر میکند یا بازارهای جداگانه برای نفت ایران ایجاد میشود؟ یا اینکه رئیس جمهور در این میان تواناییهایی دارد که شخص وزیر نفت، هرکس که باشد ندارد؟! آیا این خبر مبهم اشاره ای تلویحی به ناکارآمدی یا عدم توانایی وزارت نفت، و تواناییهای اساسی ریاست جمهوری برای مدیریت وضعیت فعلی ندارد؟
ابهامات در این خبر به قدری زیاد است که افکار عمومی ترجیح میدهند از کنار یک خبری به این اهمیت و در این شرایط حساس عبور کنند و درگیر مسائل جزئی آن نشوند. تنها و تنها در این میان شایعات و حدس و گمانهایی باقی میماند که اساس هیچ فرمولی قادر به یافتن جواب نهایی برای آنها نیست. به نظر میرسد که در شرایط فعلی مسئولان باید از مطرح کردن اینگونه اخبار مبهم و چند پهلو خود داری کنند یا حداقل زحمت کوچکترین شفاف سازی را پیرامون آن به خود بدهند تا از تشنج و سردرگمی در این شرایط پرهیز شود.