۱۰ درصد خانههای تهران خالی است
به گزارش افکارنیوز، تحليل دنياياقتصاد از نتايج سرشماري نفوسومسكن نشان ميدهد سرعت رشد خانههايخالي طي ۵ سال گذشته از سرعت ساختوساز و عرضههاي جديد بيشتر بوده است. به گزارش ايسنا، اين تحليل حاكي است: ظرفيت مسكوني در كشور - تعداد واحدهاي مسكوني- در فاصله سالهاي ۸۵ تا ۹۰ معادل ۲۵/۸ درصد افزايش پيدا كرده است به اين معني كه در سرشماري سال۸۵ تعداد واحدهاي مسكوني در كشور ۱۵ ميليون و ۹۰۰ هزار فقره بود و در سرشماري سال۹۰ اين رقم به ۲۰ ميليون واحدمسكوني رسيده است.
این نرخ رشد عرضه در طول دورههای قبل از سال۸۵ سابقه نداشته است و عمده این رشد عرضه در دو سال اخیر اتفاق افتاده است، اما طی همین ۵ سال گذشته تعداد خانههای خالی در کشور ۴ برابر شده است.
سال۸۶ با اعلام نتیجه سرشماری نفوسومسکن سال۸۵ مشخص شد در کشور ۴۰۰ هزار واحدمسکونی بدون استفاده وجود دارد. البته در آن سال تعداد خانههای خالی با توجه به استاندارد جهانی که میگوید «در هر شهر یا کشوری باید ۴ تا ۵ درصد از خانهها خالی باشد تا خریدوفروش و نقلوانتقال به راحتی در آنجا قابل انجام باشد»، طبیعی گزارش شد، چون که در سال۸۵ نسبت خانههای خالی به کل خانههای مسکونی ۲/۵ درصد بود که نصف نرخطبیعی محسوب میشد. اما اکنون بعد از ۵ سال مطابق گزارشهای مرکز آمار ۸/۳ درصد کل خانههای مسکونی کشور خالی از سکنه شده که این نسبت از نرخطبیعی مجاز فراتر رفته و
رخداد احتکار مسکن در بازار را کاملا تایید میکند.
آنطور که دلالان ملک و کارشناسان براساس تحقیقات میدانی میگویند عمده خانههای خالی در مالکیت بسازوبفروشها قرار دارد به این شکل که تعداد افرادی که هرکدام صاحب بیش از ۲ واحد خالی از سکنه هستند قابل توجه است و در مقابل، تعداد مالکان دارای فقط یک خانهخالی آنچنان زیاد نیست.
در تهران ۱۰ درصد
حداقل ۲۰ درصد از کل خانههای خالی موجود در کشور، در تهران مستقر است. از یک میلیون و ۶۶۶ هزار خانهخالی در سطح کشور ۳۲۷ هزار و ۷۵۰ واحدمسکونی سهم شهر تهران است. به این ترتیب با توجه به اینکه در تهران هماکنون بیش از ۳ میلیون واحدمسکونی وجود دارد نسبت خانههای خالی به کل واحدها در پایتخت معادل ۱۰/۱۵ درصد خواهد شد. یعنی اینکه بیش از ۲ برابر نرخطبیعی خانهخالی در یک شهر، تهران دارای این نوع خانهها است.
علت رشد خانههای خالی
مطالعه دقیق بازار مسکن ریشه رشد شدید خانههای خالی را روشن میکند. مطالعه تجربی کارشناسان اقتصاد مسکن نشان میدهد معمولا نوسان تعداد خانههای خالی با منحنی نوسان قیمت مسکن ارتباط معکوس دارد. در دو سه سال گذشته قیمت مسکن چه در تهران و چه در کشور تحت کنترل بوده و رشد هیجانی نداشته است. این پدیده به صورت نامحسوس سوداگران بازار و حتی انبوهسازان را از فروش املاکشان منصرف کرده است و آنها را به امید افزایش قیمت در آینده، عملا به مالکان خانههای خالی تبدیل کرده است. به همین خاطر است که در سالهای ۸۵ و ۸۶ همزمان با تشکیل بزرگترین حباب قیمتی در بازار مسکن
تعداد خانههای خالی به نصف رقم طبیعی خود میرسد. کارشناسان برای کنترل این پدیده سیاست اخذ مالیات را پیشنهاد میکنند.
شاخصمثبت در مقابل خانههایخالی
به گزارش دنياياقتصاد در متن نتايج سرشماري سال۹۰ بهرغم وجود پديده منفي خانههاي خالي، بهبود يكي از مهمترين شاخصهاي بخش مسكن به چشم ميخورد. در سال۹۰ شاخص تراكم خانوار در واحدمسكوني از ۱/۱ به ۱/۰۴ رسيده است. اين شاخص نسبت تعداد خانوارهاي ايراني به تعداد واحدهاي مسكوني را نشان ميدهد كه براساس آن در سال۸۵ به ازاي هر ۱۱۰ خانوار ۱۰۰ واحد مسكوني قابل استفاده در كشور وجود داشته اما در حال حاضر به ازاي هر ۱۰۰ واحد مسكوني ۱۰۶ خانوار وجود دارد كه نشان ميدهد عرضه مسكن رفتهرفته در حال سربهسر شدن با تقاضاي مسكن در كشور است.