تبلیغات
کد خبر: ۱۶۹۴۷۳

گزارشی خواندنی از واقعیت‌هایی که نمی‌دانیم

تعداد جوانان شرط لازم اما نه کافی

پیر شدن سریع جمعیت همچنین به معنای افزایش تقاضا برای امنیت درآمد، بهداشت و مراقبت طولانی مدت است که به ایجاد چالش های بزرگ اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی می انجامد که نیاز دارد تا با سیاست قوی و مناسب سیاسی و اجتماعی هدایت شود.

تعداد جوانان شرط لازم اما نه کافی
افکارنیوز _ گروه اقتصادی:

تعداد افراد جوان در آفریقا در حال افزایش است، همچنان که تعداد افراد مسن در آسیا در حال ازدیاد است. در حقیقت سازمان ملل می گوید که خیلی زود از هر پنج نفر در جهان یک نفر سن بالای ۶۰ سال خواهد داشت.

این گزارش درباره مناطقی از جهان است که تغییرات جمعیتی را تجربه می کنند. کشورها چطور باید برای پیر شدن جمعیت شان آماده شوند؟ گزارش سازمان ملل کشورها را برمی انگیزاند تا به این سؤال پاسخ دهند. ژاپن پیرترین جمعیت جهان را دارد. ۳۰ درصد جمعیت این کشور را پیران تشکیل می دهند.

گزارش سازمان ملل می گوید در میانه این قرن ۶۴ کشور جهان سن جمعیتی بالای شصت سال خواهند یافت. جوز میگوئل گازمن رئیس شاخه جمعیت و توسعه سازمان ملل می گوید مردم بنا به دلایل متعددی عمر طولانی تری یافته اند. این دلایل شامل بهبود تغذیه، پیشرفت های پزشکی، مراقبت های بهداشتی بهتر، آموزش و پرورش و رفاه اقتصادی هستند. اما او می گوید این حقیقت که مردم بیشتری از عمر طولانی برخوردار شده اند می تواند مشکلاتی را نیز ایجاد کند.

" پیر شدن سریع جمعیت همچنین به معنای افزایش تقاضا برای امنیت درآمد، بهداشت و مراقبت طولانی مدت است که به ایجاد چالش های بزرگ اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی می انجامد که نیاز دارد تا با سیاست قوی و مناسب سیاسی و اجتماعی هدایت شود. "

سازمان ملل می گوید جمعیت در همه بخش های جهان در حال پیر شدن است. سریع ترین افزایش سن در کشورهای در حال توسعه است. در این کشورها مردم به طور متوسط ۶۸ سال زندگی می کنند. از دهه بیست تا پنجاه افراد به طور میانگین ۷۴ سال عمر می کنند.

سن امید به زندگی در کشورهای توسعه یافته ۷۸ سال است. بچه هایی که امروز در کشورهای توسعه یافته متولد می شوند می توانند تا سن ۸۳ سالگی امید به زندگی داشته باشند. ریچارد بلوت، مدیر اجرایی مؤسسه HelpAge(شریک انتشارات سازمان ملل) می گوید در بسیاری از کشورها افراد مسن کمک کننده به اقتصاد دیده نمی شوند.

«دولت ها واقعاً به دنبال برآورده کردن انتظارات شهروندان ارشد خودشان نیستند در حالی که افراد مسن کارهای بهتری می توانند انجام دهند. چیزی که نیاز است وجود یک دورنمای بلندمدت، یک اراده قوی سیاسی و یک جهت دهی مشخص به اولویت ها است.» بلوت می گوید ۶۷ درصد افراد مسن که به سؤال هایی درباره گزارش سازمان ملل پاسخ داده اند بزرگترین مشکل خودشان را تبعیض در استخدام عنوان کرده اند.

اما او می گوید برخی کشورها به تدریج حاضر به فکر کردن برای استخراج مزایای افراد پیر خود شده اند. برای مثال در مناطق روستایی چین مراقبت و نگهداری از نوه ها توسط پدربزرگ ها و مادربزرگ ها رو به ازدیاد است و این به دنبال آن است که اولیاء فرزندان برای پیدا کردن شغل به شهرها می روند.

مارتا فرانسورث، رئیس سابق اداره آمار آمریکا می گوید یک انجمن در استرالیا با بازنشستگانش درباره نیازهای حمل و نقل آنان صحبت کرده است.

«یک چیز بسیار ساده که پیش آمد این بود که مردم به زمان بیشتری نیاز دارند، عابران زمان بیشتری برای عبور از خیابان نیاز دارند. این گونه یک پیشنهاد برای طولانی تر شدن زمان چراغ سبز عابران پیاده داده شد.» تغییرات دیگر شامل اصلاح سیستم های امنیت اجتماعی در کشورهای توسعه یافته است.

دیگری ابداع سیستم های ایمنی اجتماعی در ملت های رو به توسعه ای است که در آنها سیستم های سنتی پشتیبانی خانواده در حال ناپدید شدن هستند. گزارش سازمان ملل می گوید مقرون به صرفه ترین و انسانی ترین کاری که یک جامعه می تواند برای شهروندان سالخورده اش انجام دهد سرمایه گذاری روی سلامت آنان است تا بتوانند فعال باقی بمانند.

محققان هشدار می دهند که جمعیت های در حال پیر شدن چالش هایی را برای دولت هایی به وجود می آورند که بهره وری اقتصادی شان رو به سقوط است. امسال دولت سنگاپور آواز رها کردن سیاست های کنترل جمعیتی سرداد.

دولت این کشور جمعیت جوان خود را به فرزندآوری بیشتر ترغیب می کند تا به کاهش میزان باروری کمک کند. این آواز اگرچه خنده دار است اما مشکل جدی است. طی دهه های ۲۰ و ۳۰ تعداد افراد سالخورده در سنگاپور به ۲۰۰ درصد زمان فعلی افزایش می یابد. دولت این کشور برای بچه های اول و دوم خانواده ها پیشنهاد پرداخت پول تا سه هزار و دویست و پنجاه دلار می دهد.

برای بچه های سوم و چهارم نیز مبلغی به اندازه تقریباً ۵ هزار دلار در نظر گرفته شده است. در آغاز دهه ۱۹۸۰ جمعیت جوان و در سن کار آسیا کمک زیادی به این منطقه کرد تا بتواند به موفقیت اقتصادی دست یابد. اما چیزهایی درحال تغییر هستند.

دانگهیون پارک، اقتصاددان بانک توسعه آسیایی می گوید آنچه دارد در سنگاپور رخ می دهد تقریباً در سایر کشورها نیز در حال رخ دادن است. «سهم افراد مسن – آنهایی که سن ۶۵ و بالاتر در کل جمعیت دارند – نسبت به جمعیت در سن کار به طور پیوسته در همه جا از جمله کشورهای رو به توسعه آسیا در حال افزایش است. و البته معنی این حرف آن است که آسیا هیچ تفاوتی با اقتصادهای پیشرفته ندارد که خیلی جلوتر تغییرات جمعیتی را تجربه کرده اند.» دو سال قبل، بیش از ۲۲ درصد جمعیت ژاپن سن ۶۵ یا بالاتر داشت.

در هفته های اخیر رهبران سیاسی ژاپن با این سؤال روبرو شده اند که چگونه می توانند از افزایش جمعیت سالمندان خود جلوگیری کنند. در تایلند، جمعیت بالاتر از ۶۵ سال از ۶/۳ درصد در سال ۱۹۷۵ به ۷ درصد در سال ۲۰۱۰ افزایش یافت. برنامه های جمعیتی تایلند به تشکیل خانواده های بسیار کوچکتر از قبل در این کشور انجامیده اند. در دهه ۱۹۶۰ مادران به طور میانگین ۵ یا ۶ فرزند داشتند.

اکنون این رقم به ۵/۱ کاهش یافته است. این نشان می دهد که میزان زاد و ولد مورد نیاز برای ثابت نگه داشتن تغییرات جمعیتی بسیار پایین است. مشکل دولت ها این است که افزایش رشد جمعیت برای کمک به بهره وری نیز می تواند مسائل خاص خود را به بار بیاورد.

ویپان پراچوامو مدیر مطالعات جمعیتی دانشگاه چولالانگکورن این موارد را اصلاح سیستم آموزشی، افزایش مهارت های کاری و آماده سازی نسل جدید برای یک جامعه رو به پیر شدن می داند. چین و هند برنامه ریزی های جمعیتی خود برمبنای کاهش رشد جمعیت قرار داده اند.

اما محققان می گویند چنین تلاش هایی اثرات مضر و بلندمدت دارند. پدران و مادران با انتخاب جنسیت بچه هایشان و فن آوری پزشکی شکاف های جنسی بزرگ ایجاد کرده اند. صندوق جمعیت سازمان ملل متحد می گوید ۱۱۷ میلیون زن در سراسر دنیا نسبت به مردان کمتر وجود دارد که بیشتر این رقم نیز در هند و چین است. صندوق پیش بینی کرده که طی سال های دهه ۲۰ و ۳۰ چین و هند ۵ درصد مرد بیشتر از زنان در سن ازدواج خواهند داشت.

بانک توسعه آسیایی می گوید که آموزش و پرورش به حل مشکل نیروی کار رو به پیری کمک می کند. نیروهای کاری که بهتر آموزش دیده باشند و بهتر پرورش یافته باشند می توانند بهره وری را افزایش دهند و این منجر به رشد اقتصادی قوی تر می شود.

بانک جهانی می گوید فقدان شغل خوب برای جوانان رو به افزایش آفریقایی تهدید اخیر رشد اقتصادی این قاره است. بانک می گوید توسعه اقتصادی برای موفقیت مهم است، به ویژه در مناطق جنوب صحرای بزرگ. شانتا دواراجان، اقتصاددان ارشد بانک جهانی در حوزه آفریقا می گوید تعداد جوانانی که به صف نیروی کار در این قاره می پیوندند یکی از دلایل اصلی رشد اقتصادی این قاره هستند که ادامه نیز خواهد یافت.

«آفریقا ممکن است به زودی به تنها منبع نیروی انسانی جوان تبدیل شود، زیرا باقی جهان رو به پیری است و تعدادی نقاط شامل اروپا، ژاپن و ایالات متحده با سرعت بسیار زیادی رو به پیری می روند. این چنین است که به طور بالقوه آفریقا می تواند نیروگاه بزرگ کار در آینده باشد.» شانتا دواراجان از سوی دیگر می گوید افزایش جمعیت جوانان در صورتی که در مسیر درست کنترل نشود می تواند توسعه اقتصادی را تهدید کند.

«مهمترین ریسک یا مهمترین تهدید این واقعیت است که به رغم تمام این رشد، تعداد مشاغل تولیدی کمتری نسبت به جوانان وارد شونده به سن کار تولید شود.» بانک جهانی می گوید فروش منابع طبیعی می تواند به کشورهای در حال توسعه کمک کند، اما این منابع باید برای بهبود زندگی شهروندان متوسط به کار گرفته شوند. و حکومت خوب شهروندانش را مطمئن می کند که فقیر و غنی می توانند از چنین فروشی سود ببرند.

پونام چوهان پل رئیس اقتصاددانان حوزه آفریقا می گوید: اگر شما به سهم درآمدی که به سمت جمعیت ۲۰ درصدی فقیران می رود نگاه کنید متوجه می شوید پایین است. حدود ۶ درصد است که می توان آن را با کشورهای دیگر مقایسه کرد. نگاهی به گذشته، به چگونگی رشد در کشورهای در حال توسعه، به ثروت این کشورها و تأثیر آن بر روی فقرا وضعیت را چندان امیدوارکننده نشان نمی دهد.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات