تبلیغات
کد خبر: ۱۹۸۸۷۶

مشکل، گرانی است یا گرانفروشان؟

آنچه مسلم است بقا و دوام هر ملتی بسته به تولید است و افزایش تولید، موجب افزایش تولید ناخالص ملی و نهایتاً توسعه اقتصادی می شود، سرمایه گذاری مجدد صورت می گیرد و سیکل افزایش ثروت ملی تداوم می یابد.

مشکل، گرانی است یا گرانفروشان؟
افکار

- این روزها گران فروشی تبدیل به یکی از مشکلات سازمان‎های بازرسی شده و روزانه هزاران شکایت از گران فروشان به دست آنها می‎رسد و البته با سختی و کمبود پرسنل و … به آنها رسیدگی می‎کنند اما آیا واقعاً همه پرونده‎های تشکیل شده در رابطه با گران فروشی، ریشه در تقلب فروشنده و گران فروختن کالا دارد؟!

مسلماً همه ما می‎دانیم در کشور ما اقتصاد بیشتر براساس تجارت استوار است تا تولید و براساس آموزه‎های دینی ما نیز به کاسب " حبیب‎الله " می‎گویند، ‌اما آیا واقعاً این کاسبِ حبیب الله است که گران می فروشد؟ پاسخ قطعاً «خیر» است و بیش از ۹۰% از مغازه داران ما را افرادی سالم تشکیل می‎دهد که با همان سود ده درصد راضی هستند و حتی از آن مبلغ به مشتریان نیز تخفیف هم می‎دهند. پس عامل اصلی که کالا گران به دست مردم می‎رسد چیست؟ ریشه در گرانی است نه گرانی فروشی؟

گرانی

بی‎شک کاسب یا کارخانه دار کالایی را که ارائه می‎کند قیمت خرید یا تمام شده‌‎ای دارد که سود معقولی به آن افزوده و کالا را به مصرف کننده یا بازار ارائه می‎نماید. لذا همه چیز به قیمت تمام شده بر می‎گردد. لذا راه کنترل بازار، کنترل قیمت تمام شده و کاهش بهای تولید است. بپذیریم که افزایش قیمت کالا معلول سیری منطقی است، باید گرانی را مدیریت کنیم. نه گران فروشی را کنترل!

تحریم‎ها و افزایش قیمت ارز موجب افزایش قیمت کالا و خدمات شده‎اند، پس گرانی معلول است و وظیفه حاکمیت، مدیریت بر عوامل گرانی است.

بعضی اوقات هم کنترل‎های بیش از حد نتیجه معکوس می‎دهد، تولیدکننده باید بتواند به راحتی به مسیر عادی اقتصاد، شامل واردات و صادرات دسترسی داشته باشد و از امتیازات و نام تجاری و معروفیت خود در همه نقاط جهان استفاده کند و نهایتاً قیمت تمام شده خود را هر روز پایین‎تر بیاورد.

صادرات و تولید ارز صادراتی یکی از منابعی است که به کاهش قیمت تمام شده کمک می‎کند زیرا قیمت کالا در هر نقطه‎ای از جهان تابع متغیرهای فراوانی است و کشور ما که دارای امتیازات طبیعی موجود نفت، گاز و.. می‎باشد می‎تواند از این امتیازات استفاده و محصول نهایی کارخانجات را گاهی حتی با ۱۰۰% قیمت بالاتر از قیمت داخل به بازارهای جهانی ارائه نموده و سود حاصل از صادارت را صرف کاهش قیمت تمام شده و ارائه کالای ارزان به مصرف کننده داخل نماید؛ اما متاسفانه با ممنوع شدن کالاهای صادراتی، تولیدکننده و مصرف کننده از این امتیاز محروم گردیدند.

سازمان های نظارتی از قبیل حمایت از تولید کننده و مصرف کننده، سازمان تعزیرات حکومتی، هزاران بازرس ویژه دارند که بر گران فروشی نظارت می‎کنند و هدف نهایی آنها کنترل قیمت‎‏ها در سطحی است که از سوی نهادهای قیمت‎گذاری تعیین شده است، اما توجه کنیم زنجیره تولید مثلا " خودروسازی از ابتدا تا انتها با بیش از دو هزار قطعه ساز مرتبط است که هر کدام از آنها تاثیری از تحریم‎ها، محدودیت‎ها و قیمت ارز می‎گیرند و نهایتاً این عوامل هستند که بر قیمت تمام شده خودرو تاثیر می‎گذارند و خودرویی که تا چند سال قبل با ۵-۶ میلیون تومان به دست مصرف کننده می‎رسید اکنون با قیمت حدود ۲۰ میلیون تومان به دست وی می‎رسد.

در این زنجیره از ابتدا تا انتها هیچکس گران فروشی نکرده و خودرو با قیمت تمام شده و اعمال سود منطقی بدست مصرف کننده رسیده لکن نکته اصلی فراموش شده است!

بپذیریم که کنترل گران فروشی راه حل منطقی و قطعی مبارزه با گرانی نیست. نهادهای زیادی از قبیل دولت، مجلس، بانک مرکزی و … به عنوان عوامل داخلی و همچنین عواملی از قبیل تحریم ها، روابط اقتصادی و … به عنوان عوامل خارجی بر قیمت تمام شده کالا تاثیر دارند که مدیریت بر آنها می‎تواند نهادهای نظارتی ما را از دردسر نظارت روزانه معاف داشته و بازار را به سمت تعادل و ارزان فروشی سوق دهد.

آنچه مسلم است افزایش قدرت خرید پول ملی موجب کاهش قیمت تمام شده و موجب افزایش خرید مردم خواهد شد که نهایتاً رفاه و عدالت اجتماعی را به همراه خواهد داشت.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات