چقدر طول می کشد تا یک کارمند ماشین بخرد؟
ساختن یک زندگی معمولی برای کارمندان آرزویی است که رسیدن به آن با صرفهجویی و پس انداز چندین سال زمان میبرد، در این میان داشتن حداقلهایی مانند خانه و ماشین یکی از ملزومات ساختن این زندگی معمولی است.
به گزارش افکارنیوز،بین این دو گزینه خریدن خانه معمولا سالها و حتی در بسیاری موارد تا رسیدن سن بازنشستگی طول میکشد اما در این چند سال اخیر به لطف شرکتهای خودروسازی داخل و تولید ماشینهای ارزان قیمتی مانند پراید و در کنار آن پرداخت وامهای متفاوت خودرو کارمندان به راحتی میتوانستند ماشین دار شوند.
اما این روزها با قیمتهای غیرمنطقی و نجومی در بازار خودرو میتوان گفت داشتن ماشین هم مانند خریدن خانه برای کارمندان تبدیل به یک رویای دور شده است. یک کارمند ساده را در نظر بگیرید که در ماه ۷۰۰ هزار تومان درآمد دارد اگر فرض را بر این بگیریم که این فرد در طول ماه حتی یک هزار تومانی از حقوقش را خرج نکند یعنی اجاره خانه ندهد، برای فرزندش لباس نخرد و خرج تحصیلش را ندهد، خبری از پسانداز نباشد و کل خانواده به عنوان غذا هوا بخورند فکر میکنید چه قدر زمان میبرد تا این کارمند بتواند یکی از ارزانترین خودروهای ایرانی یعنی پراید را داشته باشد؟
با یک حساب و کتاب سرانگشتی مشخص میشود که ۲۴ ماه یعنی ۲ سال طول میکشد تا یک کارمند ساده با حقوق ماهی ۷۰۰ هزار تومان صاحب یک پراید که این روزها ۱۷ میلیون تومان است شود! این در حالی است که پراید جزو یکی از ارزانترین خودروهای ایرانی است که کیفیت مناسبی ندارد و اگر این کارمند بخواهد یک ماشین دیگر بخرد باید برای سمند ال ایکس که حدود قیمتش این روزها ۲۶میلیون تومان است ۳۷ ماه، برای ال نود که ۳۵ میلیون تومان است ۵۰ ماه، برای پژو ۲۰۶ تیپ دو که ۳۷ میلیون تومان قیمت دارد حدود ۵۳ ماه و برای مگان به عنوان یک خودروی لوکس که در بازار ماشینهای گران قیمت در ایران با قیمت ۷۵
میلیون تومان شاید ارزان ترین نوع باشد ۱۰۷ ماه یعنی نزدیک به ۹ سال صبر کند.
کارمند دیگری که حقوقش از سطح معمول بالاتر است و در ماه یک میلیون و نیم درآمد دارد وضعش برای خرید ماشین از دو گروه دیگر بیشتر است، این کارمند اگر تمام حقوقش را برای خرید ماشین کنار بگذارد برای پراید ۱۳۱ باید ۱۱ ماه، سمند ال ایکس ۲۴ ماه، ال نود ۲۳ ماه، ۲۰۶ تیپ ۲ نزدیک به ۲ سال و مگان ۵۰ ماه صبر کند.
این در حالی است که پراید تا پیش از این به عنوان تنها ماشینی شناخته میشد که با وجود کیفیت بد به دلیل قیمت مناسب تقریبا تمام طبقات جامعه توانایی خرید آن را داشتند و یا پژو ۲۰۶ به عنوان یکی از معدود خودروهای لوکسی شناخته میشد که طبقه متوسط توانایی خرید آن را داشت اما این روزها تمام این رویاها نقش بر آب شده اند.
حالا بماند خودروهای لوکس و گرانقیمت خارجی که در ایران تولید نمیشوند و با توجه به نوسانات قیمت دلار هر روز یک قیمت نجومی و عجیب و غریب پیدا میکنند و شاید یک کارمند ساده برای خریدن یکی از این ماشینها باید چیزی نزدیک به ۷۰۰ ماه منتظر بماند تا صاحب یکی از آنها شود البته به این شرط که در تمام این مدت نه غذا بخورد، نه اجاره خانه و کرایه تاکسی بدهد و تمام حقوق ۷۰۰ هزار تومانیاش را پسانداز کند.
همه اينها در حالي است که با وجود اينکه حقوق يک کارمند ۸ سال پيش تفاوت آن چناني با درآمد الانش نداشت خريدن ماشين بسيار آسان تر به نظر ميرسيد چرا که در سال ۱۳۸۳ پرايد را با ۶ ميليون تومان، بالاترين مدل پژو ۲۰۶ را با ۱۲ ميليون تومان، سمند را با ۱۱ ميليون تومان و يک پيکان را تنها با ۵ ميليون تومان ميشد خريد که به اين معناست که کارمندي با حقوق ماهي ۵۰۰ هزار تومان تنها با حقوق يک سالش ميتوانست صاحب يک پرايد صفر شود که تازه آن زمان جزو خودروهاي خوب محسوب ميشد!البته با توجه به اينکه تغيير قيمت خودرو از امروز آغاز شده است انتظار ميرود اين انتظارها تغييرات جزئي پيدا کنند
اما اين تغييرات قطعا دردي از طبقه کارمند جامعه کم نميکنند.