تبلیغات
کد خبر: ۲۴۲۳۳

اظهارات دوگانه مدیرعامل تامین اجتماعی

در حالی که رئیس جمهور گفته بود: " هیچ کدام از این اعداد درست نیست و دولت هیچ بدهی ندارد ". مدیرعامل صندوق تأمین اجتماعی مبلغ این بدهی ها را که از آن به عنوان تکالیف نهادهای قانونی یاد می کرد تا پایان سال ۸۸ بیش از ۲۱ هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان دانست که طی سه مرحله، سهام ۲۵ شرکت در قالب پرداخت دیون دولت به تأمین اجتماعی واگذار شده و دولت در لایحه بودجه سال ۹۰ نیز حدود ۷ هزار میلیار تومان را درراستای پرداخت این دیون پیش بینی کرده بهارامسال برای کارکنان و بویژه مدیران ارشد بزرگترین صندوق بیمه گراجتماعی با سخنان عجیب رئیس جمهور رنگ وبویی پائیزی و زمستانی به خود گرفت.

درحالی که مسئولان ارشد صندوق تأمین اجتماعی پس از گذر ازسالی سخت و پر هیاهو در اواخر سال ۸۹ با تغییر برخی مدیران، خود را برای آغاز سال نو با برنامه های نو آماده کرده بودند، رئیس دولت دهم در اولین نشست خبری خود در سال جدید بی پروا نظر قطعی خود را درمورد بدهیهای دولت به تأمین اجتماعی به نحوی بیان کرد که درعمل موجب خاموشی موتور محرکه ای شد که بعد از یک سال تلاش شبانه روزی آماده حرکت شده بود.


به گزارش «تابناک»، محمود احمدی نژاد درپاسخ به سئوال خبرنگاری درمورد نحوه پرداخت مطالبات صندوق تأمین اجتماعی گفت: " دولت به جایی بدهی ندارد. اینها تعهدی است که به دوش دولت گذاشته اند و دولت هم هرموقع پول داشت، این تعهد را می دهد، عده ای می روند لابی و رایزنی می کنند و بر دوش دولت تعهدی می گذارند ولی به هرحال هرچقدر متعهد باشیم پرداخت خواهیم کرد ".

پس از ایراد این سخنان رحمت ا… حافظی مدیرعامل صندوق تأمین اجتماعی بر خلاف اظهرات مکرر و گذشته خود درمقام دفاع از سخنان رئیس جمهوربرآمد و درحاشیه مراسم روز پرستار، دولت را تأمین کننده بارمالی تکالیفی که نهادهای قانونی برعهده صندوق تأمین اجتماعی گذاشته اند دانست. اما در حالی که رئیس جمهوردرمقابل سئوال خبرنگارمبنی بر بدهی ۲۰ هزارمیلیارد تومانی دولت به تأمین اجتماعی گفته بود: " هیچ کدام از این اعداد درست نیست و دولت هیچ بدهی ندارد ". مدیرعامل صندوق تأمین اجتماعی مبلغ این بدهیها را که از آن به عنوان تکالیف نهادهای قانونی یاد می کرد تا پایان سال ۸۸ بیش از ۲۱ هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان دانست که طی سه مرحله، سهام ۲۵ شرکت در قالب پرداخت دیون دولت به تأمین اجتماعی واگذار شده و دولت در لایحه بودجه سال ۹۰ نیز حدود ۷ هزار میلیار تومان را درراستای پرداخت این دیون پیش بینی کرده است.

حال این سوال پیش می آید که به راستی چه نهادها ویا چه عده ای لابی و رایزنی کرده‌اند تا دولت را بدهکارتأمین اجتماعی کنند؟ اگر رئیس جمهوراین مبالغ را جزو بدهی دولت نمی داند بنابراین چرا دولت ازپرداخت سرانه درمان حدود ۳۰ میلیون نفر بیمه شدگان تأمین اجتماعی سرباز می زند؟

دراین موضوع بهترآن بود تا مدیرعامل سازمان تأمین اجتماعی به جای برخوردی انفعالی، درمقام دفاع از خانواده بزرگ تأمین اجتماعی برمی خواست و از منابع بیمه شدگان ومستمری بگیران دفاع می کرد.

با نگاهی به عملکرد صندوق تأمین اجتماعی در سال ۸۸ به سادگی مشخص می شود که تمام توان مدیرا ن این صندوق در سال گذشته صرف بازسازی و بازگشت به وضعیت قبل شده است. درعمل سال گذشته یکی از سخت ترین و پر تلاطم ترین سال های حیات صندوق تأمین اجتماعی بود. بازنشسته کردن مدیران خسته و کم بازده در برخی موارد مدیرانی که مورد پسند برخی ها نیستند و به کارگماری مدیرانی که درگذشته به دلایل نامعلوم مورد غضب مدیرعامل وقت قرارگرفته بودند، بازگشایی برخی شرکت های تعطیل شده وایجاد پست های تشکیلاتی منحل شده و تصمیم گیری برای ابلاغ بودجه که بسیاردیربه واحدهای اجرایی ابلاغ شد درعمل زمان زیادی ازفعالیت مدیران و تصمیم سازان این صندوق بیمه ای را تلف کرد.

درحقیقت درسال قبل هیچ طرح و برنامه مدونی در مورد بیمه شدگان به اجرا در نیامد و تأمین اجتماعی با حالت کج دار و مریز سال را به پایان رساند. درسال ۸۹ کارکنان این صندوق برای اولین بار طعم محرومیت از مزایای انگیزشی وعدم دریافت ۲۶ درصد مابه التفاوت افزایش سنواتی حقوق خود را چشیدند و بارها تا مرز اعتصاب پیش رفتند که این موضوع درعمل موجب کاهش انگیزه کاری آنها شد. البته گرچه مدیرعامل صندوق تأمین اجتماعی اخیراً قول پرداخت ۱۶ درصد ما به التفاوت افزایش سنواتی حقوق دو سال گذشته را تا پایان خردادماه داده است اما از هم اکنون بسیاری از کارکنان درفکر ثبت شکایت خود در دیوان عدالت اداری هستند زیرا به نظر آنها تمام نهادهای دولتی و سازمانهای عمومی غیر دولتی برای دو سال گذشته طبق مصوبه دولت مشمول ۲۶ درصد افزایش حقوق شده اند امامدیران تأمین اجتماعی(زیر مجموعه وزارت رفاه) با تخطی از قانون این مبلغ را به ۱۶ درصد کاهش داده اند.

سال ۸۹ برای صندوق تأمین اجتماعی از نظر تعامل با شرکای اجتماعی(کارگران، کارفرمایان و مستمری بگیران) سالی توأم با شکست بود. درسال ۸۹ سال انتقاد شدید مطبوعات و خبرگزاری ها به عملکرد های نادرست مدیران ارشد این صندوق بود که همگی منصوب صادق محصولی هستند. درمقابل صندوق تأمین اجتماعی به دلیل نداشتن رسانه نتوانست حرف خود را به نقد بگذارد و به همین دلیل در بخش توسعه فرهنگ بیمه پردازی مدیران بخش فرهنگی و ارتباطی این صندوق نمره صفر را دریافت کردند.

با این وجود سال ۹۰ برای این صندوق با نشانه های امیدوارکننده ای هم آغاز شده است. تصمیم نمایندگان کمیسیون تلفیق مجلس شورای اسلامی در واگذاری این صندوق به بخش خصوصی در صورت تصویب نهایی در صحن علنی مجلس شاید تکلیف این صندوق با دولت را در این مورد که این صندوق خصوصی یا دولتی است برای همیشه روشن کند.
در حالی که بودجه امسال صندوق تأمین اجتماعی ۱۸ هزار میلیارد تومان اعلام شده است، بسیاری از کارشناسان حوزه رفاه و تأمین اجتماعی بر این باورند اگر میزان درآمد های این صندوق افزایش محسوسی نیابد و بخش سرمایه گذاری ومطالبات دولتی و کارفرمایی به میزان مطلوب محقق نگردد امسال نیز این صندوق که در حال حاضر ماهانه یک هزار و ۴۰۰ میلیارد تومان هزینه جاری دارد با مشکلاتی به مراتب سخت تر از سا۸۹ روبرو خواهد شد.
بی تردید با افزایش ۲۵ درصدی بودجه سال ۹۰ این صندوق امید می رود در سال جهاد اقتصادی صندوق تأمین اجتماعی که در حقیقت یک نهاد اقتصادی است با فعال کردن شرکت سرمایه گذاری خود ( شستا ) در کنارگسترش فعالیت های فرهنگی ارتباطی درحرکتی جهادی برای یک بارهم شده طعم شیرین رضایتمندی را بر لبان بازنشستگان ، بیمه شدگان و کارفرمایان بنشاند .

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات