ریشه یابی ارائه آمارهای متفاوت از دولت
روزنامه جمهوري اسلامي در سرمقاله امروز خود با عنوان "ريشه يابي آمارهاي متفاوت " آورده است:
معاون اول رئیسجمهور در آخرین روزهای سال ۸۹ در جمع بندی عملکرد دولت در قلمرو اشتغال زائی اعلام داشت که دولت در سال گذشته ۴/۱ میلیون شغل جدید ایجاد کرده است. به فاصله ۲ روز بعد، رئیسجمهور در سخنانی تعداد مشاغل ایجاد شده توسط دولت در سال ۸۹ را ۶/۱ میلیون نفر اعلام کرد.
اکنون در روزهای پایانی فروردین ماه، معاون اول رئیسجمهور آمار تازهای از اشتغالزائی دولت ارائه کرده و خاطرنشان ساخته است که دولت در سال ۸۹ موفق شده یک میلیون و هفتصد و پنجاه هزار شغل جدید ایجاد نماید.
اگر این آمارها درست و دقیق باشند، طبعاً باید به خاطر شتاب حرکت در بخش اشتغال زائی در چنین سطح وسیعی به دولت تبریک گفت. اما آیا این ارقام و آمارها درخصوص میزان اشتغال زائی در کشور، قابل اطمینان هستند؟ در این زمینه با مروری بر حجم عظیم متقاضیان کار و انبوه بیکاران در تهران و شهرستانها تردیدهای جدی وجود دارد و به نظر میرسد اطلاع رسانی ضعیف و ارائه آمارهای متناقض به اعتماد عمومی لطمه میزند.
از مسئولین دولتی به ویژه مسئولین وزارت کار انتظار میرود با اطلاع رسانی شفاف و دقیق مشخص نمایند کدامیک از آمارهای ارائه شده صحت دارد؟ آیا دولت در سال گذشته ۴/۱ میلیون شغل جدید ایجاد کرده؟ یا ۶/۱ میلیون؟ یا یک میلیون و هفتصد و پنجاه هزار؟
موضوع مهمتر به علت ارائه آمارهای متناقض باز میگردد که لازم است دقیقاً ریشهیابی گردد و با آسیب شناسی در این مقوله، به افکار عمومی توضیح داده شود تا آنکه مبادا مردم نسبت به صحت و دقت آمارها دچار تردید و عدم اعتماد شوند و بتوانند به اظهارات مسئولین دولتی، با اطمینان بنگرند. این مسئله بسیار اهمیت دارد که مشخص گردد ایجاد اینهمه شغل در چه رشتههائی و با کدام سرمایهگذاری و اقدامی عملی شده است و سهم هر استانی به تفکیک، چه میزان بوده است؟ این نکته با در نظر گرفتن وعدههای دولت برای ایجاد ۵/۲ میلیون شغل جدید در سال ۱۳۹۰ بسیار اهمیت دارد و سئوالاتی را در ذهن مخاطبان
ایجاد میکند. به ویژه آنکه دولت نهم و دهم در تعریف " فرد شاغل "، تغییراتی را ایجاد کردهاند و از جمله آنکه " فرد شاغل " به کسی گفته میشود که " حداقل یک ساعت کار در هفته " داشته باشد! باید پرسید که آیا نیازهای زندگی کسی با یک ساعت کار در هفته، برآورده میشود؟ و آیا با استناد به چنین تعاریف غیرواقعی و ضعیفی میتوان با اطمینان خاطر از اشتغال زائی ۴/۱ میلیون نفری و ۷۵۰/۱ میلیون نفری سخن به میان آورد.
بیم آن میرود که این قبیل محاسبات سست و بیپایه، اعتماد عمومی در پذیرش سایر آمارها و اطلاعات منتشره توسط دولت را نیز به زیر سؤال ببرد که البته مطلوب نیست.
طبعاً اگر هر سه مورد اطلاع رسانی رئیسجمهور و معاون ایشان مستند بوده، چه بسا که علت اصلی این تناقض در آمارها به " منبع اطلاعرسانی " باز گردد و آنها از سه منبع مختلف، آمارهائی را نقل قول کردهاند و منشاء تفاوت آماری به منبع جمعآوری و جمع بندی اطلاعات مربوطه باز میگردد.
علت چنین اختلافهائی هرچه باشد، وجود یک اشتباه بزرگ و تفاوت فاحش ۳۵۰ هزار شغل، موضوعی نیست که بتوان از کنار آن به سادگی عبور کرد، به ویژه آنکه حجم سرمایهگذاریهای دولت در بخش اشتغالزائی، وقوع چنین آمارهائی را چندان تأیید نمیکند.
صرفنظر از مسائل مربوط به دادههای آماری برای سال ۸۹، چشم انداز اشتغال زائی برای سال ۹۰ از اهمیت بیشتری برخوردار است.
طبعاً مسئولين وزارت كار، بانك مركزي، وزارت اقتصاد و دارائي، وزارت مسكن و وزارت صنايع ميتوانند ارقام مربوط به سرمايههاي مورد نياز جهت ايجاد اشتغال در هر يك از مشاغل شهري و روستائي را براي كار ساده، كارهاي فني - مهندسي و كار خدماتي را اعلام نمايند تا از طريق محاسبات روشن مشخص گردد آيا دولت در بودجه سال ۹۰ اساساً سرمايههاي لازم به منظور اشتغال براي ۵/۲ ميليون نفر را پيشبيني كرده است؟ آيا مجلس كه سرگرم بررسي بودجه سال ۹۰ است، چنين ارقامي را در لايحه پيشنهادي دولت براي بودجه سال ۹۰ ملاحظه ميكند؟ و آيا اساساً تحقق چنين آماري براي يك دوره يكساله كه تصميم آن نه در
موقع تنظيم لايحه بودجه توسط دولت بلكه امروز اتخاذ و اعلام شده، عملي است؟