اشکالات آئین نامه تشکیل انجمن صنفی کارگران
دبیر کانون سراسری انجمنهای صنفی کارگران نانوائی های ایران با بیان اینکه اشکالاتی در آئین نامه نحوه تشکیل انجمن های صنفی کارگران وجود دارد گفت: تشکلی که می خواهد در استان و یا در سطح عالی کارگران را نمایندگی کند باید نمایندگان تمام بخش های کارگری را در برنامه ریزی ها دخالت دهد.
به گزارش افکارنیوز، غلامرضا توکلی درباره تشکیل انجمن های صنفی کارگران و کارفرمایان گفت: در ماده ۱۳۱ قانون کار گفته شده کارگران مشمول قانون کار و کارفرمایان یک حرفه یا صنعت می توانند مبادرت به تشکیل انجمن های صنفی نمایند. بنابراین قانونگذار شرایط متفاوت و جداگانه ای برای تشکیل انجمن های صنفی توسط کارگران و کارفرمایان تعیین نموده است.
دبیر کانون سراسری انجمنهای صنفی کارگران نانوائی های ایران اظهار داشت: شرط تشکیل انجمن توسط کارگران، مشمول قانون کار بودن آنها و شرط تشکیل انجمن توسط کارفرمایان تعلق داشتن آنها به یک حرفه و یا صنعت است و طبیعتا این شرایط متفاوت باید تا آخرین مرحله از ایجاد تشکیلات بالادستی انجمن های کارگری و کارفرمایی رعایت و منظور شود.
توکلی ادامه داد: در آئین نامه ای که برای چگونگی تشکیل انجمن های صنفی و کانون های مربوط به آنها تهیه شده وقتی مقررات آن به چگونگی تشکیل کانون های انجمن های کارگری می رسد شرط مشمول قانون بودن کارگران حذف و شرط تعلق داشتن به یک حرفه یا صنعت که متعلق به کارفرمایان است به جای آن مورد استفاده قرار می گیرد و بر مبنای حرفه یا صنعت برای کارگران کانون های حرفه و صنعت پیش بینی شده و انتخابات هیئت مدیره کانون های عمومی استانی و عالی انجمن های صنفی کارگران نیز با شرکت نمایندگان کانون های صنعتی و حرفه ای انجام می شود.
وی ادامه داد: آنها که می خواهند بدانند چنین آئین نامه ای چه نوع مشکلی برای جامعه کارگری و انجمن های صنفی کارگران ایجاد می کند لازم است به این نکته توجه کنند که تشکلی که می خواهد در سطح استان و عالی کلیه بخش های کارگری را نمایندگی کند باید نمایندگان تمام بخش های کارگری در تشکیل، انتخابات، اداره و برنامه ریزی های آن دخالت نماید تا جامعیت لازم را برای نمایندگی از تمام کارگران داشته باشد. فقدان جامعیت در تشکلی که می خواهد از تمام کارگران در سطح استان و عالی نمایندگی کند مشروعیت و وجاهیت قانونی نمایندگی کردن آن از تمام کارگران را زیر سوال می برند.
این مقام مسئول کارگری گفت: در ماده ۱۳ و ۱۳۲ و ۱۳۳ که ترتیب از تشکیل انجمن های اسلامی و شرکت های تعاونی مسکن و شرکت های تعاونی مصرف توسط کارگران یاد می نمایند از بخش های متعدد کارگری به نام واحدهای تولیدی و صنفی و صنعتی و خدماتی کشاورزی اسم برده شده و موجودیت آنها را قبول کرده و به رسمیت شناخته است و جالب این است که ماده ۱۳۲ و ۱۳۳ نیز از کلمه کارگران مشمول قانون کار استفاده کرده و استفاده از این کلمه تردیدی باقی نمی گذارد که کارگرانی که می خواهند انجمن صنفی یا انجمن اسلامی یا شرکت تعاونی مسکن یا شرکت تعاونی مصرف تشکیل دهند باید مشمول قانون کار باشند و این مشمول
قانون کار بودن در تشکیل کانون های مربوط به آنان نیز منظور شود و مقررات آئین نامه چگونگی تشکیل کانون ها به گونه ای تنظیم شود که نمایندگان هر یک از بخش های کارگری در هیئت مدیره و اداره و ساختار کانون های دارای جایگاه و سهم برابر و یکسان باشند.
توکلی افزود: مسلما کانون هایی که نمایندگان کلیه بخش های کارگری در تشکیل و هیئت مدیره و اداره و ساختار آنها دارای جایگاه و سهم یکسان و برابر باشند از حمایت و پشتیبانی تمام کارگران برخوردار خواهند بود و توانایی، کارسازی و کارآمدی لازم را برای دفاع از حقوق کارگران و پیگیری مطالبات آنها را خواهند داشت و شرکای اجتماعی روی آن حساب خواهند کرد.
دبیر کانون سراسری انجمنهای صنفی کارگران نانوائی های ایران بیان داشت: مقررات چگونگی تشکیل کانون های مربوط به انجمن های صنفی کارگری با حذف مشمول قانون کار بودن کارگران برای کانون ها در چارچوب حرفه و صنعت قراردادن آنها از تمام بخش های کارگری فقط به کارگران بخش صنعت جایگاه و سهم نمایندگی در کانون ها را داده و بقیه بخش های کارگری را تماما در حرفه جمع کرده بدون آنکه جایگاه و سهم هر کدام از این بخش ها را در کانون ها تعیین کند یا نام ببرند و به این مسئله و با تقسیم کارگران به دو بخش حرفه و صنعت از ایجاد کانون هایی که دارای جامعیت لازم باشد جلوگیری نموده و فضایی برای آنکه
نمایندگان تمام بخش های کارگری در کانون های دارای جایگاه و سهم برابر و یکسان باشند باقی نگذاشته و چنین کانون هایی طبیعتا نمی توانند دارای آن نوع توانایی و کارسازی و کارآمدی باشند که کانون های دارای جامعیت خواهند داشت.
وی تصریح کرد: آئین نامه ای که به این شکل برای انجمن های صنفی و کانون های مربوط به آنان مشکل آفرینی می کند مربوط به دورانی است که اراده مسئولین وقت بر این قرار داشت که انجمن های کارگری در حاشیه بمانند و امکان خارج شدن از حاشیه و حضور در سطح کلان پیدا نکنند و به همین جهت در حدود ۲۰ سال انجمن های کارگری نتوانستند کانون عالی خود را تشکیل دهند.
توکلی اظهار داشت: اکنون آن زمان گذشته و شرایط فرق کرده و کانون عالی انجمن های کارگری با حمایت وزارتخانه مسئول تشکیل شده و نماینده گان آن در سطح کلان حضور پیدا کرده اند و شرایط جدید ایجاد می کند که آئین نامه چگونگی تشکیل کانون های مربوط به انجمن ها به گونه ای تغییر کند که نمایندگان تمام بخش های کارگری در تشکیل و انتخابات و اداره و تصمیم گیری های آنها دارای جایگاه و سهم برابر باشند و نمایندگان این کانونها در مراجعی که حضور نمایندگان کارگری در آنها لازم است شرکت داده شوند و ماده ۱۳۶ قانون کار همانگونه که هست اجرا شود.