۱۰میلیون مولد و ۶۵میلیون غیرمولد!
اگر میخواهیم اقتصاد به سرانجام برسد باید همه دستگاهها را مأمور توجیهپذیری برای تولید کنیم، وگرنه جذب نیروهای جوان بهروش دولتهای قبل و در بخشهای اداری و خدمات و دستفروشی و خردهفروشی بیشتر، سر کار گذاشتن آنها بدون آینده روشن در اقتصاد است.
به گزارشافکارخبر،همه کسانی که اقتصاد را دنبال میکنند، میدانند که تولید در داخل به صرفه نیست و راهکار درست برای حرکت در مسیر توسعه مهندسی معکوس این موضوع است، یعنی باید صرفه سرمایهگذاری را در تولید بیشتر کنیم و در این مسیر هر کاری که از دستمان برمیآید انجام دهیم. این همان نسخه اقتصاد مقاومتی است که بر درونزا بودن و بروننگری اشاره دارد اما ظاهراً برخی برون نگریشان به حدی است که ترجیح میدهند درون را هم با کالاهای خارجی و منافع شخصی و حزبی پر کنند.
باید مأموریتهای مختلفی را برای بخشهای مختلف تعریف کنیم تا مانع تأثیرگذاری این نگاههای خطرناک باشد که چارچوب کلی آن در قالب اقتصاد مقاومتی تبیین و ابلاغ شده است، البته این روزها درباره اقتصاد مقاومتی مطالب زیادی مطرح میشود اما کار به مرحله عمل که میرسد لنگ میزند و بعضاً فراموش یا عمداً نادیده گرفته میشود.
گفته میشود عمدهترین مشکلات بر سر تحقق این فرمول ساده و بسیار جدی اقتصادی دو عامل اساسی در یک زیر شاخه کلی به نام «منافع» است که یک سوی آن شامل منافع سیاسی و نگاههای کوتاه مدت و انتخاباتی است و سوی دیگر منافع سهلالوصول ناشی از واردات و دلالی به عنوان تأمینکننده هزینههای قدرتهای در سایه است.
نگاهی به ترکیب بازار اشتغال هم همین موضوع را به خوبی نشان میدهد که در اقتصاد همچنان سهم تولید در مقابل غول خدمات چندان حرفی برای گفتن ندارد و جمعیت ۶۵ میلیون نفری غیر مولد اعم از غیرفعال و فعال در خدمات در مقابل حدود ۱۰ میلیون مولد که در بخشهای کشاورزی و صنعتی مشغولند، نشان ازمریض بودن اقتصاد با توصیف بالا و وابستگی شدید اقتصاد به خام فروشی و نفت فروشی است.
بخش مولد واقعی امروز نه فقط درگیر تأمین منابع مالی است بلکه رقبای سختی مانند قاچاقچیان و دولتیها دارد که هر چه منابع و رانت امکانات است را برای خود میخواهند و در این مسیر منافعشان با برخی سیاسیون و واردکنندگان گره خورده و ترکیب نامیمونی را ایجاد کرده است؛ ترکیبی که تولید را به شدت در مقابل سایر فعالیتها ناموجه، غیرمنطقی و حتی در برخی رشتهها غیرعقلانی کرده است، هر چند دولتمردان و سیاستگذاران اقتصادی در مقام حرف، شعار و اسناد بالادستی به دنبال رهنمودهای مقام معظم رهبری هستند، اما در عمل برونداد تصمیمگیریها همین وضعیتی است که شاهد آن هستیم و کار
به جایی رسیده که خود دولت نیز به دلیل کمبود منابع درآمدی و برای تأمین هزینهها یکی از مؤلفههای نادیده گرفتن تصمیمات منطقی و راهبردهای اصولی در هدایت منابع به تولید شده است.
ما اگر میخواهیم اقتصاد به سرانجام برسد و اشتغال پیش از آنکه به نقطه جوش برسد باید همه دستگاهها را مأمور توجیهپذیری برای تولید کنیم، وگرنه جذب نیروهای جوان به روش دولتهای قبل و در بخشهای اداری و خدمات و دستفروشی و خردهفروشی بیشتر، سرکار گذاشتن آنها بدون آینده روشن در اقتصاد است. چقدر خوب میشد که حالا که دولت نامه تدوین بودجه ۹۵ را به دستگاهها داده و در حال تدوین برنامه ششم است این موضوع را در صدر اولویتهای خود در برنامهنویسی قرار دهد که اقتصاد باید درونزا و بروننگر باشد! و این میسر نمیشود مگر با نگاه اقتصادی و توجیهپذیری سرمایهگذاری در تولید. آیا دولت
حاضر به بسیج کردن دستگاه برای این مهم خواهد شد؟