چرا چیتسازی ری تخریب شد؟
مدیر اسبق کارخانه چیتسازی درباره تخریب این کارخانه گفت: به هر حال در زمینی که متری یک میلیون تومان ارزش دارد، دیگر کار نساجی صرفه اقتصادی ندارد.
به گزارش افکارنیوز،علي صديقي كه از سال ۱۳۶۰ تا ۱۳۷۱ مديريت بزرگترين كارخانه نساجي ايران را بر عهده داشت، در گفتوگو با ایسنا، توضيح داد: كارشناسان يك كارخانه را موجودي زنده توصيف كردهاند و در همان حال قائل به مرگ صنعتي هم هستند. يعني كارخانهاي بعد از گذر از دوران جواني و ميانسالي به دوران پيري رسيده و سپس ميميرد، چنين روندي براي چيتسازي ري نيز اتفاق افتاد.
وی افزود: در کشور ما دیگر توجیه اقتصادی ندارد که روی زمینی که هر متر آن یک میلیون تومان قیمت دارد، کار نساجی کرد و سهامداران چیتسازی هم با دید اقتصادی تصمیم به تعطیلی و تخریب چیتسازی گرفتند.
وی یادآوری کرد: زمانی یک طرف از خیابان چهارباغ اصفهان هم پر از کارخانههای نساجی بود. اما الان دیگر اثری از این کارخانهها نیست. در سایر شهرهای ایران مانند تبریز، قروین و کرج هم مشابه کارخانه چیتسازی ری وجود داشت که دیگر اثری از آنها نیست.
صدیقی اضافه کرد: بعد از بالا رفتن قیمت زمین در مناطق مسکونی و تجاری بسیاری از صنایع تصمیم گرفتند برای ادامه فعالیت به شهرکهای صنعتی بروند. سایر کارخانههای مشابه مانند چیت تهران و ممتاز هم برای همیشه تعطیل شدند.
او با بیان اینکه چیتسازی ری در زمانی بزرگترین کارخانه نساجی ایران بود، توضیح داد: این کارخانه ۵۲ هزار دوک ریسندگی داشت. هر سه مرحله ریسندگی، بافندگی و رنگرزی در این کارخانه انجام میشد. کارخانه ۱۴۰۰ ماشین بافندگی داشت. روزی به طور متوسط ۱۲۰ هزار متر پارچه در این کارخانه رنگرزی و تکمیل میشد. این کارخانه در دوران اوج دو هزار و ۴۰۰ نفر کارگر داشت و تا همین الان هم کارخانهای در حد و اندازه چیت ری به وجود نیامده است.
او در پاسخ به این سوال که چطور کارخانههایی مانند ایرانخودرو و سایپا به سرنوشت چیت ری دچار نشدند؟ گفت: این دو کارخانه در مناطق صنعتی قرار گرفتهاند و به همین دلیل توانستند به فعالیت خود ادامه دهند. البته حمایت ویژه دولت از صنعت خودروسازی هم عامل مهمی در حفظ این صنعت تاکنون بوده است.
صديقي درباره پيشنهاد ساخت يك موزه كوچك به عنوان يادمان كارخانه چيتسازي ري گفت: من شخصا ديد اقتصادي دارم و سهامداران چيت ري هم از بنگاه اقتصادي توقع كار اقتصادي دارند و ساخت موزه هم كار مسئولان فرهنگي است.