بانکهای ایرانی فلج و نیمهورشکستهاند!
بانکهای ایرانی فلج و نیمهورشکستهاند! و مجادله ناخودآگاه هاشمی و حجاریان با رحیمپور ازغدی پیرامون «عاشورا» از جمله مطالب امروز بسته گزارش تحلیلی فارس هستند.
به گزارشافکارخبر، محسن صفاییفراهانی، فعال اصلاحطلب در مصاحبه با شماره دوشنبه گذشته روزنامه جهان صنعت درباره صنعت بانکداری ایران اظهار کرده است:
در طول ۱۰ سال گذشته بانکهای کشور تسهیلات زیادی را دادند که وصولش برای آنها خیلی راحت نخواهد بود. به طور مثال پروژههایی به نام پروژههای زودبازده، نزدیک ۲۵ هزار میلیارد تومان بار روی دوش بانکها گذاشت، مسکن مهر ۵۰ هزار میلیارد تومان بار روی دوش بانکها قرارداد، اینها همه به بانکها تکلیف شد و جزو تسهیلات تکلیفی قرار گرفت در حالی که این بارها قانونا نباید روی دوش بانکها قرار میگرفت. این مجموعهای که اتفاق افتاد در طول این ۱۰ سال، میتوان گفت سیستم بانکداری ایران را فلج کرد.
او با اشاره به میزان فعلی معوقات بانکی افزوده است: این نتیجه سوءمدیریت است که باعثشد سیستم بانکداری ایران از روال خود خارج شود و در روالی قرار بگیرد که نیمهورشکسته است.
*قبل از صفایی فراهانی و اظهارات وی درباره فلج بودن سیستم بانکداری کشورمان! احمد خرّم، دیگر فعال اصلاحطلب نیز در گفتوگو با روزنامه آفتاب یزد، مدعی خطرناک بودن هواپیماها در ایران و نبود امنیت در ایرلاینهای ایرانی شده بود.
در کنار این دو نفر، سعید لیلاز، فعال بعدی اصلاحطلب هم به تازگی در یک میتینگ سیاسی اظهار کرده است که «هر روز بر جمعیت افراد زیر خط فقر ایران افزوده میشود»!
جواد اطاعت، از دیگر فعالان اصلاحطلب نیز مدتی پیش در یک سخنرانی در جمع دانشجویان گفته بود: ایران در شاخصهای منفی از میانگین کشورهای همسایه نیز وضع بدتری دارد!…متاسفانه ما در شاخصهای منفی مثل اعتیاد، بیکاری و تورم از میانگین کشورهای همسایه نیز اوضاع نامناسبتری داریم.
آقای هاشمی رفسنجانی، نفر بعدی است که قبل از توافق وین اظهار کرده بود «تحریمها استخوان مردم را خرد کرده است»!
یک مقام دولتی هم زمانی مدعی وجود مشکل در آب خوردن مردم به دلیل وجود تحریمها شده بود.
در سال گذشته نیز محسن رهامی، از معاریف اصلاحطلب در گفتوگو با ایرنا ادعا کرده بود که «تحریمها اقتصاد ایران را فلج کرده است»
قبل از همه این اظهارات، تقی آزادارمکی از جامعهشناسان نزدیک به جریان سیاسی خاص، به روزنامه شرق اینطور گفته بود که فقرای ایران، جمعیتشان زیاد است و رأی میدهند که به طبقه متوسط برسند…
در بادی امر مشخص نیست که هدف چهرههای جریان سیاسی خاص از اینهمه سیاهنمایی غیر ملموس و ناواقعی از اقتصاد ایران چیست؟!
در جامعه ایرانی و هماکنون که در سال سی و هفتم عمر نظام جمهوری اسلامی ایران هستیم؛ به اذعان اصلاحطلبان بر میزان قشرهای با درآمد متوسط افزوده شده است، سطح رفاه و تحصیلات و معیشت ارتقا یافته، به گواه آمار و به اعتراف چهرههای غربی هیچ اثری از فلجشدگی بواسطه تحریم در زندگی ایرانی مشاهده نمیشود، ایران به سطح بالایی از فناوریهای مختلف دست یافته است، امنیتی مثالزدنی در ایران وجود دارد، اقتصاد ایران به گواه صندوق بینالمللی پول در رده هجدهمین اقتصاد بزرگ دنیا قرار دارد و قس علی هذا…
وانگهی مشخص نیست مشکلات و بحرانهای اشاره شده از سوی اصلاحطلبان دقیقاً در کدام زاویه تاریک از این واقعیتهای ملموس قرار دارند که دائماً مورد اشاره چهرههای جریان خاص قرار میگیرند؟!
با این حال اما مشکلاتی نظیر سختی اخذ ویزای شینگن، گران بودن تورهای سفر خارجی، عدم اخذ آسان روادید برخی کشورها برای شهروندان ایرانی، نبود هواپیمای نو در ایرلاینهای ایرانی، بیکاری چند درصدی، صعب بودن خرید سهام بانکهای خارجی، هزینه بالای السی برای تجار ایرانی، کاهش درآمدهای نفتی دولت(در مقابل افزایش درآمدهای مالیاتیاش!) و … در ایران وجود دارد که به نظر میرسد تنها مشاکل بروز کرده بواسطه تحریمها باشند.
مشکلاتی که اولاً در زندگی عموم مردم ایران نه وجود دارند و نه قابل مشاهدهاند و ثانیاً بزرگنمایی تحریم و همین مشکلات از سوی یک جریان مخالف حکومت در کشوری مثل اوکراین بود که سرانجام سبب بروز فتنه و براندازی شد…