هنر این جوان، زبان زد دانش آموزان مدرسه است + تصاویر
غلام رضا مظلوم هنرمندی که با ذهن خلاق و دستان هنرمند خود توانسته است از چوب بستنی های دور ریختنی آثار زیبایی را بسازد.
اصل هنر زیبایی است . باهر ابزاری که میطلبد ،باید چیز زیبا را خلق کنیم و این زیبایی را می توان به شکلهای مختلفی به مردم ارائه داد گاه در قالب یک شعر،داستان و متن ادبی و گاه با استفاده از وسایل دور ریختنی و پیش پاافتاده،اما آن چه که اهمیت دارد ذوق و سلیقه ی هنرمند است که به اثر جان می بخشد.
غلام رضا مظلوم هنرمندی که با ذهن خلاق و دستان هنرمند خود توانسته است از چوب بستنی های دور ریختنی آثار زیبایی را بسازد.
غلام رضا۳۷ سال سن دارد و ازاهالی بروجرد است و دانشجوی ترم آخر مدیریت خانواده که در یکی از مدارس فردیس مشغول به کار است.
همه اهالی مدرسه از هنر او می گویند از مدیر و معلم تا دانش آموزان می دانند غلام رضا هنرمند است و هنر دستش را در نمایشگاه مدرسه در کنارکارهای دانش آموزان به نمایش گذاشته اند.
او درباره ی کار خود می گوید:در یکی از روزهای محرم که چوب بستنی زیادی بعد ازپخش نذورات روی زمین ریخته بود من را به فکر انداخت تا از آن ها استفاده کنم و شروع به ساختن کردم ،اولش خودم هم باور نمی کردم بتوانم از چوب بستنی وسیله هایی را بسازم که مورد توجه همه واقع شود.
از او درباره ی وسیله های لازم برای کارش می پرسیم و می گوید:برای درست کردن این آثار وسایل زیادی لازم نداریم فقط یک اره، چسب چوب،یک قوطی فلزی لازم است و ذوق و هنر سازنده تا بتواند آن چه که در ذهن دارد را روی چوب بستنی ها پیاده کند.
وی گفت: برای خم کردن چوب بستنی ها آن ها را در یک قوطی فلزی در آب می جوشانم و بعد در یک لیو ان استیل می گذارم تا شکل بگیرد و سپس آن ها را خشک می کنم.
او برای درست کردن هر کدام از این وسایل ۱ روز زمان گذاشته و در بعضی از آن ها باطری جاگذاری کرده تا حرکت کنند.
غلام رضا مظلوم علاوه بر استفاد از چوب بستنی از پوست گردو هم برای ساخت وسایل تزیینی استفاده می کند و از هر چیر دور ریختنی می تواند وسیله ای زیبا بسازد.
او در پایان می گوید:دوست دارم نمایشگاهی از کارهای خودم داشته باشم تا هم از دیدن این آثار لذت ببرند ، دلم می خواهد تمام کسانی که هنر من را دیدند اما بی توجه ازکنار آن رد شدند توجه بیشتری به آن کنند.
مرد ساده ای که دلی بزرگ ،دستانی هنر مند،ذهنی خلاق و اراده ای قوی دارد در گوشه ای از شهر فردیس آرام و بی صدا مشغول ساختن آثار زیبایی از اشیا دور ریختنی است و تنها کمی توجه می خواهد تا هنرش را به مردم ارائه کند.