درسهایی که می توان از انتخابات فرانسه آموخت
در انتخابات اولیهء ۲۲ آوریل در فرانسه نیکلاس سارکوزی رتبهء دوم را به دست آورد؛ شکستی که در تاریخ فرانسه برای یک رییس جمهور تا به حال پیش نیامده است.
سرویس بین الملل افکار نیوز - در دوره دوم انتخابات سارکوزی محافظه کار مقابل کاندیدای سوسیالیست، فرانسوا اولاند قرار گرفته است و شاید بتوان گفت که پیش بینی نتیجهء انتخابات چندان هم سخت نیست. سارکوزی اولین رییس جمهوری فرانسه است که در دور نخست انتخابات به مقام دوم نزول کرده است و شاید اولین رییس جمهوری باشد که نتواند به دور دوم ریاست جمهوری خود ادامه دهد. اما به راستی چه نتایجی را می توان از این رخداد به دست آورد؟
اول از همه باید گفت حضور ۸۰ درصدی مردم فرانسه در این انتخابات نشان می دهد که آنها قصد داشتند با رأیشان پیغامی محکم را به دولت فرانسه اعلام کنند و اینکه این مردم هنوز به دموکراسی و تغییر از طریق آن اعتقاد دارند. و همچنین نشان دهند که وضعیت نا به سامان اقتصادی فرانسه باعثفاصله گرفتن مردم از مشارکت در امور سیاسی نشده است.
در واقع نمی توان به راحتی از واقعیت حضور گستردهء مردم در انتخابات فرانسه گذشت چرا که هیچ یک از کاندیداها زیاد مورد توجه نبودند و وضعیت اروپا نشان می دهد که تصمیمات مهم توسط تکنوکراتها و در چارچوبی مشخص گرفته می شوند.
رأی دادن برعلیه سارکوزی
درس دومی که می توان از این انتخابات گرفت این است که در رأس قدرت ماندن در شرایط وخیم فعلی اروپا همانطور که انتخابات نشان می دهد چندان آسان نیست. شکست ۲۷ درصدی سارکوزی در مقابل ۲۹ درصد اولاند در واقع رأی عدم اعتمادی بود که از سوی مردم فرانسه به سمت سارکوزی جاری گشت.
قطعا رأی دادن بر علیه سارکوزی تنها رآی دادن بر علیه یک رییس جمهور نبود. رفتار و عملکرد سارکوزی در طول این پنج سال باعثشد که فرانسوی ها همانقدر از سارکوزی متفر باشند که از عملکرد او. ولی از همهء این حرفها گذشته در قدرت ماندن امروزه در اروپای رکود و آشفتگی بسیار سخت شده است. در اطراف فرانسه از یونان گرفته تا هلند، قدرتمندان از قدرت برکنار شده اند و زیاد عجیب نیست اگر سرنوشت سارکوزی نیز در فرانسه چنین باشد.
در مورد سیاست خارجی سارکوزی بسیار فعال بود چنان که در موضوعاتی همچون گرجستان، لیبی، نابه سامانی اروپا، ناتو و جی ۲۰ فرانسه را تبدیل به نقطه ای تعیین کننده کرد. ولی رأی دهندگان نشان دادند که در رأیشان به اینگونه پیروزی های سارکوزی توجهی ندارند.
شاید این بی توجهی به دلیل فراموشی و فاصله گرفتن از آن برههء زمانی باشد؛ مثلا بی شک تعداد کمی از فرانسوی ها در هنگام رأی دادن به یاد دارند که در سال ۲۰۰۸ سارکوزی در بهبود وضعیت ناآرام گرجستان نقشی تعیین کننده داشته است.
در سال ۲۰۱۱ سارکوزی به مداخله در امور لیبی پرداخت و از کسانی بود که باعثبراندازی قذافی از قدرت شد اما بعدها این سوأل برای مردم فرانسه پیش آمد که این همه هزینه که کشورشان در برابر لیبی متحمل شد برای چه بود و آیا واقعا سودی دربرداشت یا اینکه فقط به شرایط بی ثباتی در لیبی دامن زد و هزینه ای سنگین را بر ملت فرانسه تحمیل کرد.
در نهایت اینکه حتی اگر بگوییم سارکوزی در سیاست خارجی اش با موفقیت عمل کرده است عدم توجه او به سیاست داخلی و وضع مردم خودش در آخر پاشنه آشیل او را فراهم ساخت. چرا که مردم در هنگام رأی دادن بیشتر از هر چیز دیگر به شرایط خودشان می نگرند.
امروز مسألهء تعیین کننده در انتخابات فرانسه موضوع اقتصاد است و در این مورد سارکوزی و اولاند، هردو گفته اند باز بودن فضای مبادلهء اقتصادی باعثبهبود اوضاع فرانسه خواهد شد. در عین حال مارین لوپن، کاندیدای دیگر این انتخابات، با باز بودن فضای اقتصادی مخالف است و عقیده دارد که می بایست عظمت یگانهء فرانسه به این کشور باز گردانده شود.
۱۸ درصد رأی لوپن نیز به خوبی نشان دهندهء برخی از مردم فرانسه بود که نسبت به مهاجرین، خصوصا مسلمانان و آفریقایی ها، در پی پروپاگانداهای عظیم ضد اسلام برداشت خوبی ندارند و ترجیح می دهند دربهای اقتصادی و مهاجرپذیری فرانسه بسته بماند.
تا انتخابات بعدی فرانسه فاصلهء اندکی مانده است و باید دید دوباره مردم فرانسه با حضورشان چه پیامی را به دولت خواهند داد.