تبلیغات
کد خبر: ۱۰۵۵۵۴

گاردین:

بهارعربی آبروی شبکه ماهواره ای را برد

همکار جدا شده شبکه الجزیره معتقد است انقلاب ملت های منطقه آبروی بسیاری از تلویزیون ها و شبکه های ماهواره ای را برد.

به گزارش افکارنیوز به نقل از کیهان ، علي هاشم در روزنامه گاردين با اشاره به اينكه بودجه شبكه هايي نظير بي بي سي عربي از سوي رژيم عربستان تامين مي شود، نوشت: در سال ۱۹۹۶ شبكه خبري تازه اي پا به عرصه حيات گذاشت. قطر شبكه الجزيره را راه اندازي كرد و بسياري از خبرنگاران بي بي سي عربي را به استخدام خود درآورد.

حالا همه مطمئن بودند که هیچ چیز نمی تواند ایستگاه تلویزیونی جدید را از فعالیت باز دارد زیرا نه محدودیت و خط قرمزی وجود داشت، و نه محدودیتی در بودجه و سرمایه شبکه. در کشورهای عرب، جایی که مردم عادت داشتند تا سخنان رهبران و اعضای حکومت های خود را هر روز گوش بدهند اکنون شبکه ای راه افتاده بود که بحثهای داغ و آتشین را برگزار می کرد، مستندهای مختلفی را پخش می کرد و به بررسی مسائل بحثبرانگیز می پرداخت.

در عرض ۱۶ سال الجزیره به عنوان یک شبکه خبری معتبر در منطقه پدیدار گشت. در حالی که طی این زمان کانال های خبری دیگری نیز پا به عرصه گذاشته بودند. شبکه هایی مانند العربیه توسط عربستان، الحره آمریکا، روسیا الیوم و دیگر کانال ها.


گاردین می افزاید: این کانال ها در جذب مخاطبان و اعتبار به موفقیت هایی دست یافتند، تا آن که بهار عربی از راه رسید و کار پوشش روزانه انقلاب ها از سوی این تلویزیون ها آغاز شد. از تونس به مصر، لیبی، یمن و بحرین مردم انتظار داشتند که این کانال ها رویاها و خواست های آن ها را به خوبی به تصویر بکشند و از آن ها دفاع کنند. اما این گونه به نظر می رسد که بیشتر این کانال ها تصمیم گرفتند تا به برخی از این حرکت ها توجه بیشتری نشان دهند و برخی دیگر از این انقلاب ها را نادیده بگیرند. نمونه، نحوه برخورد و تعامل این کانال ها با انقلاب مردم بحرین است. بسیار واضح بود که برای تلویزیون های خبری که با بودجه کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس راه اندازی شده بودند، ثبات در منطقه با اهمیت تر از رویای بحرینی ها و دموکراسی و قیام علیه استبداد است.


همکار جدا شده الجزیره نوشت: در عین حال شبکه های خبری عربی بخش بزرگی از جریان اصلی برنامه های خود را مصروف پوشش و حمایت از رویداد سوریه کردند. اما همه چیز آن گونه نبود که این کانال ها پوشش می دادند و یا می خواستند. به عنوان مثال، من شخصا از جمله کسانی بودم که این مورد را تجربه کردم؛ زمانی که الجزیره، شبکه ای که من با آن کار می کردم از پخش تصاویر افراد مسلح سوری در مرز میان سوریه و لبنان خودداری کرد. من ده ها مرد نظامی را دیده بودم که در ماه مه سال گذشته در مرز سوریه و لبنان در حال تردد بودند. چیزی که به وضوح نشان از نظامی بودن حرکت می داد، روایتی که نشان می داد این حرکت صلح خواهی و تناسب ندارد اما چندین مقام به من گفتند که «مردان مسلح را فراموش کن.» برایم روشن بود که این دستور العمل از خود الجزیره نرسیده، تصمیمی است سیاسی که توسط کسانی خارج از مرکز تلویزیون اتخاذ شده است. همان کسانی که می خواهند تا بر قیام بحرین سرپوش بگذارند. احساس کردم که رویایم برای کار کردن در اصلی ترین شبکه خبری منطقه در حال تبدیل شدن به یک کابوس است.


علی هاشم در گاردین نوشت: تمام اصولی که طی ده سال فعالیت خبری آموخته بودم توسط یک دولت نادیده گرفته شد. گرچه برخی از مقامات عالی رتبه شبکه معتقد بودند که خبرنگار باید چیزی را انجام بدهد که صاحبان رسانه از آن ها انتظار دارند و می خواهند. آنچه روشن است این حقیقت است که سرمایه گذاری برای اعتبار بخشیدن به رسانه های مذکور طی دو دهه گذشته اکنون زیر سوال رفته است و نخبگان یک بار دیگر همان تعاملی را با این شبکه های خبری دارند که پیش از این با شبکه های تلویزیونی دولتی عربی داشته اند.






تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات