تبلیغات
کد خبر: ۱۱۲۷۷۰

کارشکنی غرب؛ تلاش برای مقصرسازی درمذاکرات

/ / یادداشت / /

کارشکنی غرب؛ تلاش برای مقصرسازی درمذاکرات

به گزارش افکارنیوز به نقل از فارس، غرب در فاصله زمانی بغداد تا مسکو نیز عملکرد خوبی ارایه نکرده است و این مسئله دلسردی ایران را تشدید کرد. بی تعهدی غرب در بغداد نسبت به دستور مذاکراتی که در استانبول اعلام می کند، بر این مسئله دامن می زند. رویترز پس از مذاکرات استانبول نوشت: "آمریکا و شرکای این کشور به ایران پیشنهاد دادند که حق ایران را برای محدود کردن غنیسازی و استفاده صلحآمیز از انرژی هستهای تحت پیمان ان پی تی به رسمیت میشناسد". اما در بغداد خبری از حرکت در چارچوب استانبول و مسیر ان.پی.تی نیست. همچنین غرب "اقدام متقابل" و تعهد مذاکراتی را فراموش می کند.

بغداد نشان داد که غرب تنها با سناریویی یکطرفه به مذاکرات آمده بود، آن هم تعلیق اورانیوم ۲۰ درصد و غرب در قبال آن تنها متعهد می شود که تحریمی جدید علیه ایران وضع نشود؛ معنای اقدام متقابل غرب در استانبول و تعهداتش این بود! غرب راهبرد تحریم _ مذاکره و فشار _ مذاکره را در بغداد تغییر نداد اما با مواضع قاطعانه جمهوری اسلامی طبق اصول و منطق مذاکره در کوتاه مدت به این مسئله پی برد که این رویکرد جواب نمی دهد. سیگنال های ایران رویای اسراییلی غرب را تبخیر کرد.

از طرفی غربی ها به دلیل دست و پنجه نرم کردن با بحران اقتصادی و برای جلوگیری از بحران های جدید نیازمند ادامه مذاکرات هستند. باراک اوباما، رییس جمهوری آمریکا نیز از از این مسئله بی نفع نمی ماند. آقای اوباما در آستانه انتخابات ریاست جمهوری آمریکا قرار دارد و به خوبی می داند که با ژست دموکراتیک برای ادامه گفتگوها می تواند افکار عمومی کشورش را اقناع کند.

غرب به دنبال ماهیت " استمرار مذاکرات "

به هر صورت غرب نشان داده است که به دنبال " استمرار مذاکرات " است تا نتیجه بخشی در مذاکرات و کماکان قصد دارد تا در جهت منافعش از مذاکرات بهره برداری کند. این مسئله زمانی نمایان تر می شود که پیش از مذاکرات استانبول آنها در انتخاب بغداد به عنوان مکان بعدی مذاکرات شتاب می کنند.

از سوی دیگر گروه ۱ + ۵ با یک مطالبه وارد مذاکرات بغداد شد. اما در قبال رویکرد " فشار _ مذاکره " ای که از سوی خانم هیلاری کلینتون مطرح شد، جمهوری اسلامی هم سیاست " مذاکره _ توسعه " را ادامه خواهد داد. در همین راستا فریدون عباسی، رییس سازمان انرژی اتمی کشورمان گفت که " ما کار خودمان را انجام می دهیم و به سمت طراحی رآکتور جدید می رویم ".

سخنان عباسی پس از بغداد، ولوله ای به جان غرب انداخت، چنانچه یوکیو آمانو، دبیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی در اظهاراتی گفت که ما موافق یک " مدالیته ساختارمند " هستیم. اگرچه این لحن آرام آقای آمانو در اسناد تغییر می کند.

کارشکنی غرب؛ تلاش برای مقصرسازی

به تاریخ مذاکرات مسکو که نزدیک تر شدیم، تیم ایرانی مذاکره کننده با چشم پوشی از بی تعهدی غرب در بغداد تلاش کرد تا با کار کارشناسی پیش از مذاکرات، زمینه رسیدن به یک مدالیته همه جانبه را فراهم کند اما رفتار غرب باز هم مانع از این مسئله شد.

نوع پاسخ هلگا اشمیت به نامه های علی باقری بار دیگر نشان داد که غرب بر مواضع بغداد پافشاری می کند و جز استمرار مذاکرات به دنبال هدف دیگری نیست. غرب به هیچ عنوان نمی خواهد مذاکرات به نتیجه برسد و به هر نحوی می خواهد صحنه بازی را به هم بزند. دیوید کوهن، معاون وزیر خزانه‌داری آمریکا " استمرار تحریم " را به عنوان یک اصل ثابت در مذاکرات می داند و در اظهاراتی گفته است: " اگر در مسکو شاهد پیشرفتی نباشیم، بدون شک به تشدید فشار ادامه خواهیم داد ".

گروه ۱ + ۵ تصور می کند می تواند با سیاست قاشق خالی به تمام اهداف خود برسد و بر همین اساس بازی را بر اساس برد _ باخت تعریف کرده است و با نگاه قطعنامه ای و نگاه تحریم به مذاکرات نگاه می کند. البته این تحریم ها هدف دیگری را دنبال می کند و با توجه به فرمایش مقام معظم رهبری ما به ازای هراس دشمن از " ایران اسلامی " است و نه " ایران هسته ای ". رفتار غرب نشان می دهد که تعهدی نسبت به مذاکرات ندارد و تنها لباسی از " تعامل " بر تن رفتار " تقابل " گونه اش کرده است.

اگر گروه ۱ + ۵ با این رویکرد وارد مذاکرات مسکو شود، مذاکرات در ساعات اولیه قطع خواهد شد. ظاهرا خانم اشتون به این جمع بندی رسیده است که در فاصله یک هفته مانده به مذاکرات با آقای جلیلی تماس می گیرد و ادبیاتش را تغییر می دهد. تماس تلفنی اشتون با جلیلی نشان داد که غرب می خواهد از انقطاع مذاکرات جلوگیری کند. در همین راستا آقای آمانو هم از مسئله هسته ای ایران به عنوان یک " نگرانی کوچک " یاد کرد.

برای جمهوری اسلامی خوشایند نیست که تحت هر شرایطی و با سر زدن هر گونه رفتار غیرمتعهدانه ای از سوی غرب پای میز مذاکره برود، در حالی که از نظر ایران حیات مذاکرات بستگی به نتیجه مذاکرات دارد. به هر روی نگاهی که به دنبال مقصرسازی است تا تحریم ها و قطعنامه ها را به سوی ایران سرازیر کند، نگاهی کورکورانه است. تصور باطل غرب بر این است که ایران بر سر بدیهیات هسته ایش از جمله غنی سازی اورانیوم ۵ درصد هم ایستگاه توقفی در مذاکرات دارد.

اگر آقای آمانو و غربی ها به دنبال رفع نگرانی در مورد غنی سازی اورانیوم ۲۰ درصد هستند، باید بدانند که جمهوری اسلامی طبق گفته آقای جلیلی در استانبول حاضر است بر سر غنی سازی اورانیوم ۲۰ درصد گفتگو کند اما طبق " اقدام متقابلی " که در استانبول مطرح شد، ما به ازای این گفتگوها برای رفع نگرانی رفع " تمامی تحریم های یکجانبه " است. اگر غیر از این باشد، هیچ کس نباید امید داشته باشد که مذاکرات براحتی و بسادگی ادامه پیدا کند. از طرفی جمهوری اسلامی با عضویت در ان. پی. تی تاکنون تمام تعهداتش را انجام داده اما طرف غربی از انجام تعهدات متقابلش شانه خالی کرده است.

فرصت زیادی تا مذاکرات مسکو باقی نمانده است و ایران نشان داد که تلاش می کند تا مذاکرات به نتیجه برسد و این گروه ۱+۵ است که باید بدقولی هایش در بغداد را در مسکو جبران کند. تغییر ادبیات اسراییلی می تواند به گروه ۱+۵ کمک کند. چنانچه لابی اسراییلی تلاش می کند با بالا بردن سطح انتظارات و حجم مواجهات با ایران، مذاکرات را به شکست بکشاند اما اینکه آیا آمریکا ترجیح می دهد با "گفتمانی مستقل" در مذاکرات شرکت کند و یا هنوز وامدار "گفتمان اسراییلی" باشد، جای سئوال دارد. مذاکرات بغداد نشان داد که خواسته های رژیم صهیونیستی از حنجره گروه ۱+۵ درآمد به طوری اتفاق ۱+۶ را امکان ناپذیر کند. سوال اینجاست که آیا مذاکرات در مسکو روند تعامل ساز ۱+۶ را پدید خواهد اورد؟

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات