تبلیغات
کد خبر: ۱۳۳۴۶۵

بحران زبان و هویت در اروپا

نبود یک زبان و هویت مشترک همواره به عنوان یکی از موانع تعمیق همگرایی در اروپا محسوب می‌شود.

به گزارش افکارنیوز، مهر به نقل از تودی زمان نوشت: هم اکنون نبود یک زبان مشترک در سطح اتحادیه اروپا به چالشی مهم برای افزایش همگرایی تبدیل شده است.

تاریخ همواره خود را تکرار می‌کند. این جمله‌ایست که می‌توان در خصوص تحولات اخیر در سطح اتحادیه اروپا و به طور کلی در میان کشورهای اروپایی به کار برد. در شرایط کنونی همانند دوره استعمار، دهها هزار جوان اروپایی به امید یافتن فرصت‌های بهتر برای زندگی به آمریکا، آفریقا و آسیا مهاجرت می‌کنند.

اما بر خلاف دوره استعمار، خروج نیروی انسانی از قاره اروپا به معنای ورود منابع طبیعی و یا فلزات گرانبها نیست. مهاجران اروپایی در گذشته به پیشرفت کشورهای خود کمک می‌کردند، اما نتیجه مهاجرت کنونی تنها افول بیشتر این قاره است.

پدرو پاسوس کوئیلیو(Pedro Passos Coelho) نخست وزیر پرتغال در تلاش برای برون رفت از معضل بیکاری اخیرا اعلام کرد که جوانان بیکار این کشور بهتر است به مستعمره‌های پیشین پرتقال از جمله برزیل و آنگولا مهاجرت کنند. سال گذشته نیز برای اولین بار از سال ۱۹۹۰ به این سو، اسپانیا به کشور مهاجر فرست تبدیل شد و ۳۱ درصد مهاجران این کشور به آمریکای جنوبی مهاجرت کردند. حتی در کشورهایی همچون ایرلند نیز که هیچ سابقه استعماری ندارند، فرار مغزها به استرالیا و شمال آمریکا شتاب فزاینده ای یافته است.

هر چند بحران اقتصادی عاملی تاثیرگذار در افزایش مهاجرت از کشورهای اروپایی به شمار می‌آید، اما عامل اصلی «فرهنگ» و نه اقتصاد است. جا به جایی نیروی کار در درون یک حوزه پولی یک سازوکار تعدیلی برای حفظ کارایی سیاست‌های پولی در برابر بحران‌های اقتصادی است. در مقام نظریه، کارگران مناطق پیرامونی در حوزه یورو باید به مرکز و هسته حوزه یورو حرکت کنند، اما در عمل، به دلیل وجود موانع زبانی این امر تخقق پیدا نمی‌کند. از این رو، جنوب اروپا با بحران اقتصادی مواجه شده شمال اروپا با کمبود نیروی کار رو به روست و قاره اروپا روز به روز در حال ضعیف‌تر شدن است.
تنوع زبانی در اروپا بسیار زیاد است. سیزده زبان رسمی از ۶ شاخه زبان هندواروپایی در منطقه یورو تکلم می‌شود. به این تنوع زبانی باید گویش‌های متعدد محلی را نیز اضافه کرد. به عنوان مثال، تنها در ایتالیا ۲۰ گویش منطقه‍ ای و محلی وجود دارد.

پیامدهای این تنوع زبانی بسیار عمیق است. زبان تنها یک ابزار برقراری ارتباط نیست، بلکه نشانه‌ای از هویت، فرهنگ و غرور ملی است. به باور کارشناسان فرایندهای زبانی نوع برداشت مردم از جهان پیرامون خود را شکل می‌دهد.

می‌توان تفاوت برداشت از واژه‌ها را در برداشت متقاوت مقام‌های اروپایی از واژه austerity به معنای ریاضت مشاهده کرد. در حقیقت، بی‌تفاوتی مقام‌های آلمانی از دشواری‌ها و سختی‌های مردم یونان تا حدود بسیار زیادی به زبان و تفاوت در نوع برداشت آنها مرتبط است. در انگلیسی، واژه austerity از واژه یونانی austeros به معنای سختی و شدت مشتق شده است، در حالیکه این واژه در زبان آلمانی تنها به معنای طرحی برای پس انداز معنی می‌دهد.

تا کنون منافع ملی رهبران اتحادیه اروپا مانع تدوین یک سیاست زبانی مشترک شده است. طبق آمارهای منتشر شده از سوی یورواستات مرکزرسمی آمار اتحادیه اروپا، تنها ۱۸ درصد افراد بین ۱۸ تا ۳۴ سال در اروپا با زبان دیگری به غیر از زبان مادری خود آشنا هستند و با بالا رفتن این سن تعداد آنها کاهش نیز پیدا می‌کند.

در چنین شرایطی سخنان آنگلا مرکل صدراعظم آلمان در خصوص وحدت و اتحادیه سیاسی برای نجات یورو تنها یک آرزوی خام است. بدون شک، تفاوت‌های مانعی مهم در شکل گیری یک هویت اروپایی خواهد شد. اشتیاق شهروندان اروپایی و نه مقام های سیاسی می‌تواند در نهایت به وحدت سیاسی منجر شود. البته در شرایط کنونی اتحادیه اروپا تا رسیدن به آن نقطه راه زیادی پیش رو دارد. با گذشت ۶۰ سال از همگرایی اقتصادی در اروپا، هنوز هم یک هویت مشترک اروپایی به وجود نیامده است.

پیامد منطقی وجود یک پول واحد اروپایی شکل گیری یک زبان رسمی و مشترک است. بنیانگذاران اتحادیه اروپا نیز بر این باور بودند که با همگرایی اقتصادی و اجتماعی می‌توان به یک زبان مشترک رسید.

در پایان میتوان گفت که تغییر مسیر حرکت تاریخ اروپا مستلزم یک اقدام قاطع به ویژه تدوین یک زبان مشترک است، در غیر این صورت تاریخ اروپا گرفتار گره کوری خواهد شد که تنها موجب افتراق بیشتر و شکست پروزه همگرایی در این اتحادیه خواهد شد.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات