در حالی که چهرههای برجسته حزب جمهوریخواه از اقدام دونالد ترامپ حمایت کردند، اغلب سیاستمداران دموکرات که بهعنوان نامزدهای انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۲۸ شناخته میشوند، این عملیات را بهشدت محکوم کردند و آن را «غیرقانونی»، «بیبرنامه» و مغایر با وعدههای انتخاباتی ترامپ دانستند.
ایجاد یک شکاف سیاسی عمیق در آمریکا پس از حمله این کشور به ونزوئلا، نشانهای از شکلگیری یک خط گفتمانی تازه در سیاست آمریکا است؛ خطی که میتواند هم در انتخابات میاندورهای پیشِرو و هم در رقابتهای ریاستجمهوری ۲۰۲۸ نقشی تعیینکننده ایفا کند.
ترامپ بامداد شنبه از طریق شبکه اجتماعی تروث سوشال اعلام کرد که نیروهای آمریکایی نیکلاس مادورو و همسرش را در کاخ ریاستجمهوری کاراکاس بازداشت و از کشور خارج کردهاند. به گفته دولت آمریکا، مادورو و اعضای خانوادهاش بهزودی به اتهام قاچاق مواد مخدر محاکمه خواهند شد.ترامپ در کنفرانسی خبری در اقامتگاه مارالاگو تأکید کرد که ایالات متحده موقتاً «اداره ونزوئلا» را در دست خواهد گرفت و هدف این اقدام را ایجاد «ثبات»، «همسایگی خوب» و دسترسی به منابع انرژی عنوان کرد.
او این عملیات را کاملاً منطبق با سیاست «نخست آمریکا» دانست.از سوی دیگر چهرههای برجسته دموکرات، این اقدام را نه یک ضرورت امنیتی، بلکه تلاشی برای انحراف افکار عمومی از مشکلات داخلی آمریکا توصیف کردند.پیت بوتیجج، وزیر سابق حملونقل، در شبکه اجتماعی ایکس نوشت:«این یک الگوی قدیمی و کاملاً آشناست؛ رئیسجمهوری که در داخل کشور محبوبیتش را از دست داده و در اقتصاد شکست خورده، تصمیم میگیرد برای تغییر رژیم در خارج جنگ راه بیندازد.»او تأکید کرد که مردم آمریکا علاقهای به «اداره یک کشور خارجی» ندارند، در حالی که دولت از بهبود شرایط زندگی شهروندان خود ناتوان است.
جیبی پریتزکر، فرماندار ایلینوی، حمله نظامی ترامپ را «غیرقانونی و خلاف قانون اساسی» خواند و هشدار داد که این اقدام جان نیروهای آمریکایی را بدون وجود راهبردی بلندمدت به خطر میاندازد. از نگاه او، اولویت رئیسجمهور باید کاهش هزینههای زندگی و بهبود وضعیت اقتصادی مردم باشد، نه آغاز یک مداخله نظامی تازه.کمیته ملی حزب دموکرات نیز در ایمیلی تبلیغاتی، عملیات ونزوئلا را «جنگی دیگر از سوی ترامپ که قانون اساسی را یک پیشنهاد اختیاری میداند» توصیف کرد و آن را نشانهای از هرجومرج در سیاست خارجی دولت دانست.
برخی از منتقدان جدی ترامپ از میان کهنهسربازان ارتش آمریکا برخاستند. روبن گایگو و مارک کلی، سناتورهای دموکرات آریزونا، با اشاره به تجربه جنگ عراق، نسبت به تکرار اشتباهات گذشته هشدار دادند.گایگو نوشت: «من پیامدهای یک جنگ غیرقانونی را که با دروغ به مردم تحمیل شد، از نزدیک دیدهام. ما قسم خورده بودیم هرگز آن اشتباهات را تکرار نکنیم.»
مارک کلی نیز ضمن تأکید بر ماهیت سرکوبگرانه حکومت مادورو، پرسید که هدف نهایی آمریکا چیست و یادآور شد که سرنگونی یک رهبر لزوماً به دموکراسی، ثبات یا امنیت بیشتر برای آمریکا منجر نمیشود.الکساندریا اوکاسیو-کورتز، نماینده دموکرات نیویورک، روایت رسمی دولت ترامپ درباره مبارزه با قاچاق مواد مخدر را زیر سؤال برد. او با اشاره به عفو رئیسجمهور سابق هندوراس — که به جرم قاچاق مواد مخدر محکوم شده بود — تأکید کرد که هدف واقعی این عملیات نفت و تغییر رژیم است، نه عدالت قضایی.
با وجود اجماع کلی دموکراتها علیه ترامپ، همه واکنشها یکسان نبود. چهرههای برجسته جمهوریخواه و جانشینان بالقوه ترامپ، بهسرعت از رئیسجمهور حمایت کردند. به طور مثال جیدی ونس، معاون رئیسجمهور، اقدام نظامی را پاسخی قاطع به قاچاق مواد مخدر و «سرقت نفت» توصیف کرد و مارکو روبیو، وزیر خارجه، ترامپ را «رئیسجمهوری اهل عمل» خواند که به تهدیدهای خود جامه عمل میپوشاند.
جرد پولیس، فرماندار کلرادو نیز، بازداشت مادورو را جشن گرفت و آن را پیروزی مردم ونزوئلا دانست؛ اما همزمان از نبود یک نقشه راه روشن برای انتقال قدرت، دموکراسی و اداره کشور انتقاد کرد.ماجرای ونزوئلا فراتر از یک عملیات نظامی، به صحنهای برای صفآرایی زودهنگام انتخابات ۲۰۲۸ تبدیل شده است. دموکراتها میکوشند ترامپ را بهعنوان رئیسجمهوری معرفی کنند که برخلاف وعدههای «نخست آمریکا»، کشور را به سمت جنگهای پرهزینه و بدون مجوز قانونی سوق میدهد. در مقابل، جمهوریخواهان این اقدام را نشانه اقتدار و قاطعیت آمریکا میدانند.
به نظر میرسد ونزوئلا نهتنها به یک بحران خارجی، بلکه به محوری برای نبرد سیاسی آینده آمریکا بدل شده است؛ نبردی که پیامدهای آن میتواند سیاست داخلی و خارجی ایالات متحده را برای سالها تحت تأثیر قرار دهد.
